Το ιστορικό fail του Παναθηναϊκού και η Βαλένθια που θα πάει για το 5/5 στο ΟΑΚΑ!

14/05/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης

Μετά τις νίκες του στα δύο πρώτα παιχνίδια στη Βαλένθια, δεν υπήρχε, προφανώς, ούτε ένας φίλαθλος του Παναθηναϊκού που έδινε πιθανότητες στο ενδεχόμενο να μείνει η ομάδα του εκτός του Final 4 της Euroleague.

Την πρώτη φορά που μία ομάδα έκανε reverse sweep επιστρέφοντας από το 0-2 σε μια σειρά playoffs στην Ευρωλίγκα, το ζευγάρι ήταν Ρεάλ – Παρτιζάν. Και το έκανε η μεγάλη ομάδα αυτού, συνεπικουρούμενη και απ’ όσα αντιαθλητικά είχαν συμβεί στο Game 2 της σειράς, με την πρωτόγνωρη συμπλοκή παικτών και τις τιμωρίες. Σε εκείνο το απίθανο 5^ο παιχνίδι η Παρτιζάν είχε προηγηθεί με 75-60 λίγο πριν το φινάλε της τρίτης περιόδου, με τη Ρεάλ να ολοκληρώνει μια φοβερή ανατροπή (98-94), που τελικά την μπόλιασε με όλη την αυτοπεποίθηση του κόσμου για να φτάσει έως τον τίτλο στο Κάουνας.

Στη φετινή, ανάλογη, περίπτωση η μεγάλη ομάδα του ζευγαριού ήταν αυτή που προηγήθηκε με 2-0, ενώ δεν έφτασε καν να διεκδικεί σοβαρά τη νίκη στο Game 5. Η μικρότερη διαφορά απ’ όταν η Βαλένθια πάτησε γκάζι στη δεύτερη περίοδο και ξέφυγε στο +17 από τον Παναθηναϊκό ήταν το 56-50 στο φινάλε της τρίτης περιόδου και το 61-55 λίγο αργότερα.

Το τέταρτο δεκάλεπτο ξεκίνησε με άστοχο λέι απ του Τολιόπουλου και μια νέα μεγάλη ευκαιρία με τον Όσμαν να ρίξει τη διαφορά στους τέσσερις πόντους. Ο Τούρκος αστόχησε, μόνος, κάτω από το καλάθι και έχασε νέο λέι απ στο 63-55. Η τελευταία ευκαιρία του Παναθηναϊκού να βάλει πρόσθετη πίεση στους Ισπανούς ήταν το άστοχο τρίποντο του Ερνανγκόμεθ στα 6:30’’ πριν το φινάλε και στο -8. Από εκεί και πέρα η Βαλένθια βρήκε δύο σερί τρίποντα, έστειλε τη διαφορά στο +14 (69-55) και όλα τελείωσαν.

Οι «πράσινοι» αντιμετώπισαν φέτος εφτά φορές την ισπανική ομάδα και τη νίκησαν δύο φορές με buzzer beater. Έχασαν και στα τρία παιχνίδια που την υποδέχτηκαν στο ΟΑΚΑ, ενώ από τις συνολικά πέντε ήττες οι τρεις ήταν με διψήφιες διαφορές. Στη regular season ηττήθηκαν με -10 και -18 και στο 5^ο ματς της σειράς με -17. Δεν τίθεται προφανώς θέμα για το ποια ομάδα έπαιξε καλύτερο μπάσκετ και για το ποια άξιζε την πρόκριση. Ο Παναθηναϊκός είχε δύο match ball στην έδρα του και αντί να συγκεντρωθεί στη δουλειά του, έκανε ό,τι μπορούσε για να χάσει το μυαλό του.

Η «θυματοποίηση», οι συνωμοσίες και η Ιορδανία

Για κάποιο λόγο που δεν έχει γίνει κατανοητός, από το δεύτερο παιχνίδι κιόλας – και ενώ έχοντας κάνει το 2-0 ήταν το απόλυτο φαβορί – έμοιαζε να αναζητά «εχθρούς». Το beef του Δημήτρη Γιαννακόπουλου με τον Πέδρο Μαρτίνεθ και η τιμωρία του από τη Euroleague έλαβε – ακατάλληλα για την περίσταση – μεγάλη έκταση. Το γήπεδο γέμισε με φωτογραφίες του προέδρου, ο οποίος είχε ήδη αναχθεί από τον περιβάλλον του και τα φιλικά μίντια σε «θύμα» κάποιας συνωμοσίας της Euroleague, που δεν ήθελε να παρευρεθεί στον τελικό.

Επίσης, πού ξανακούστηκε πρωτοκλασάτος παίκτης ομάδας να χρησιμοποιεί ρεπό κατά τη διάρκεια μιας σειράς πλέι-οφ για να ταξιδέψει έως τη Μέση Ανατολή (και να μοστράρει κιόλας ότι έκανε 38.121 βήματα). Μήπως υποτιμήθηκε… ελαφρώς ο αντίπαλος; Υποτίθεται ότι οι ομάδες δίνουν τα ρεπό για ξεκούραση και όχι για έξτρα καταπόνηση με αεροπλάνα, μετακινήσεις τζετ λαγκ κλπ.

Επιπλέον, μετά τον τρίτο αγώνα, που χαρακτηρίστηκε από τις αποβολές των Αταμάν και Μαρτίνεθ, οι «πράσινοι» τα έβαλαν με τη διαιτησία. Στον τέταρτο δε παγιώθηκε η αντίληψη ότι η ομάδα είναι «σημαδεμένη» από τα κέντρα αποφάσεων της Euroleague. Όμως, ο εξωτερικός παρατηρητής θα σκεφτεί και θα απορήσει: τότε γιατί δόθηκε στο «ΟΑΚΑ» η διοργάνωση του Final 4; Γιατί δεν σφυρίχτηκε φάουλ εις βάρος του Γκραντ στον πρώτο αγώνα ώστε να γίνει το 1-0 αντί το 0-1;

Όχι, το point δεν είναι ότι ο Παναθηναϊκός ευνοήθηκε. Ίσα-ίσα για την αντιμετώπιση στον Ναν ο Παναθηναϊκός έχει δικαιολογημένα παράπονα. Ο πιο ταλαντούχος επιθετικά παίκτης της διοργάνωσης τελείωσε τη σειρά με 3/5 βολές και δεν σούταρε ούτε μία στα τρία τελευταία παιχνίδια. Η μεγάλη εικόνα είναι όμως ότι η διαιτησία δεν παρενέβη ουσιαστικά. Το σκληρό παιχνίδι αφέθηκε εκατέρωθεν. Και το «τριφύλλι» βρέθηκε να κυνηγάει μεγάλες διαφορές και στα δύο εντός έδρας παιχνίδια. Ήταν απόρροια διαιτητικών λαθών; Η μήπως δεν υπήρξαν πολλά εκατέρωθεν φαλτσοσφυρίγματα;

Το σχέδιο που δεν έγινε ποτέ

Και φυσικά ο Παναθηναϊκός δεν τερμάτισε 7^ος στην κανονική περίοδο λόγω διαιτησίας. Τερμάτισε τόσο χαμηλά γιατί στήθηκε αποκλειστικά με γνώμονα την ατομική ποιότητα. Ο Τι Τζέι Σορτς αποκτήθηκε γιατί ήταν ο περσινός MVP, όμως ο μοναδικός λόγος για να έχεις τον Σορτς στην ομάδα είναι να προσαρμοστείς στο δικό του στιλ. Στο γρήγορο μπάσκετ δηλαδή των 8-10 δευτερολέπτων. Πράγμα που ο Εργκίν Αταμάν προφανώς δεν είχε – και σωστά – σκοπό να κάνει.

Αυτοματισμοί δεν αναπτύχθηκαν ποτέ μέσα στη σεζόν, σε πολλές επιθέσεις ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να αλλάζει max μία πάσα και να πηγαίνει ξανά και ξανά σε παιχνίδι απομόνωσης. Θα μπορούσε ακόμα κι έτσι να προκριθεί, αν ο Σλούκας ήταν διαθέσιμος, ο Γκραντ ήταν σε καλή κατάσταση και ο Ναν έβρισκε περισσότερο χώρο δράσης. Αλλά με αυτό το μπάτζετ και αυτό το ρόστερ δεν θα έπρεπε να φαίνεται τόσο μεγάλο το χάντικαπ ομαδικότητας σε σύγκριση με τη Βαλένθια. Η οποία τελικά πέτυχε κάτι σχεδόν αδιανόητο, με βάση τα κυβικά, τις παραστάσεις της και την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί σε βάρος της. Δύο σερί μπρέικ κόντρα στον Παναθηναϊκό δεν μπορούν άλλες ομάδες ούτε να το διανοηθούν.

Η αποτυχία για το «τριφύλλι» είναι παταγώδης, ιστορική. Στο Final 4 που θα γίνει στο δικό του «σπίτι» και με το μεγαλύτερο μπάτζετ της ιστορίας του τερμάτισε 7^ος και εμφάνισε έλλειμμα ομαδικής ποιότητας απέναντι σε μια «σταχτοπούτα» (πια) του Final 4. Και φυσικά, μέσω αυτής της διαδικασίας, που την ατσάλωσε και έχει εκτοξεύσει την αυτοπεποίθηση της, η Βαλένθια μοιάζει πια άκρως επικίνδυνη, τόσο για τη Ρεάλ, όσο βέβαια και για τον Ολυμπιακό αν οι «ερυθρόλευκοι» προκριθούν στον τελικό της 24^ης Μαΐου.

Με έξτρα ψυχολογία στο ΟΑΚΑ

Οι αποδόσεις βγήκαν με κριτήριο το βάρος της φανέλας. Η Ρεάλ είναι (ισχνό έστω) φαβορί, αλλά μολονότι μετράει τέσσερις σερί νίκες κόντρα στη Βαλένθια, θεωρώ ότι η απουσία του Ταβάρες την καθιστά αουτσάιντερ. Οι Μαδριλένοι έχουν νικήσει διαδοχικά σε Κύπελλο, Euroleague και πρωτάθλημα, στο τελευταίο παιχνίδι μάλιστα με +14 εκτός έδρας. Πολύ εύκολες ήταν και οι εντός έδρας νίκες τους σε πρωτάθλημα και Euroleague, με +15 και +17 αντίστοιχα.

Φαίνεται ότι ο Σέρτζιο Σκαριόλο βρήκε το κουμπί των «πορτοκαλί», που είχαν ηττηθεί από τη Ρεάλ και με 3-0 στους περσινούς τελικούς της ACB. Η Βαλένθια νίκησε μόνο στο Σούπερ Καπ και στο εντός έδρας ματς για τη Euroleague (89-76).

Όπως και να ‘χει, όλα αυτά συνέβησαν παρουσία Έντι Ταβάρες. Χωρίς τον «τερματοφύλακα» της η Ρεάλ είναι άλλη ομάδα και με τη φόρα που έχουν πάρει ο Μοντέρο και η παρέα του, μπορεί τελικά και να εξελιχθούν σε Ζαλγκίρις του ’99. Αφήστε που θα νιώθουν απολύτως οικεία στο «ΟΑΚΑ», όπου έχουν φέτος τρεις νίκες σε ισάριθμες επισκέψεις!