Παίζει την… υστεροφημία του με Ζαλγκίρις, Ερυθρό Αστέρα

12/03/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης

Ήταν τη σεζόν 2022-23 όταν η Εφές των δύο σερί κατακτήσεων της Euroleague πέταγε λευκή πετσέτα στη μάχη της εισόδου στα πλέι-οφ από την 30η αγωνιστική κιόλας, σε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις σε επίπεδο regular season, στην ιστορία της διοργάνωσης.

Ο Εργκίν Αταμάν είχε τότε προσθέσει τον Γουίλ Κλάιμπερν πλάι στους Μίτσιτς, Λάρκιν, Σίνγκλετον και Ελάιζα Μπράιαντ, μεταξύ άλλων, αλλά η ομάδα που πιθανόν να είχε στερηθεί το three-peat λόγω της καραντίνας (τη σεζόν 2019-2020 η Εφές είχε ρεκόρ 24-4 όταν ολοκληρώθηκε – πρόωρα – η διοργάνωση χωρίς στέψη), ήταν κακέκτυπο της προηγούμενης τριετίας.

Μπερδεμένη στο παρκέ με τους τρεις σούπερ σταρ, πιθανόν και κορεσμένη, η δις κάτοχος του τίτλου είχε ασύλληπτο – για το μπάτζετ και τα κυβικά της – απολογισμό (14-16) μετά την ήττα από την Άλμπα στα τέλη Μαρτίου του ’23.

Είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί τόσο αποτυχημένη σεζόν οποιασδήποτε άλλης ομάδας σε κανονική περίοδο της Euroleague, δεδομένου ότι τότε μιλούσαμε για το πρώτο φαβορί της διοργάνωσης.

Δεν ξέρεις ποιον Παναθηναϊκό θα δεις

Φαίνεται όμως ότι ο φετινός Παναθηναϊκός έχει… βαλθεί να την ανταγωνιστεί. Τα χαρακτηριστικά είναι ανάλογα. Ίδιος προπονητής, πανάκριβο ρόστερ, πληθώρα σταρ, μετά την προσθήκη του Νάιτζελ Χέιζ Ντέιβις και την επάνοδο του Λεσόρ. Οι «πράσινοι» δυσκολεύονται πάρα πολύ σε αρκετά ματς να παίξουν υποφερτή – έστω – άμυνα και στην επίθεση εξαρτώνται πάρα πολύ από το ατομικό ταλέντο. Το οποίο είναι μεν εκτυφλωτικό, όχι όμως και αποτελεσματικό για την ώρα.

Ο Παναθηναϊκός μετράει – άκουσον, άκουσον – τέσσερις σερί ήττες στην Ευρωλίγκα και εφτά στα 12 τελευταία παιχνίδια του για όλες τις διοργανώσεις! Πλέον, η αναμέτρηση της Πέμπτης με τη Ζαλγκίρις μοιάζει με «τελικός» στην προσπάθεια να παίξει πλέι-οφ ή… έστω play in.

Έγραφα πριν από το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ ότι τόσο οι απουσίες των «ερυθρόλευκων», όσο και το «ξεσπίτωμα» των Ντουμπάι, Χάποελ Τελ Αβίβ ήταν ευνοϊκές συγκυρίες για το «τριφύλλι», πέραν βέβαια της δυναμικής που φάνηκε να προσδίδει η απόκτηση του Νάιτζελ Χέιζ Ντέιβις και η κατάκτηση του κυπέλλου.

Στο Φάληρο όμως οι «πράσινοι» δεν είχαν καμία σχέση με το ματς του Ηρακλείου και «προδόθηκαν» ξανά από την άμυνα τους, δεχόμενοι 28 πόντους στο τελευταίο δεκάλεπτο. Το 36-19 μετατράπηκε σε 58-59 με τρίποντο του Ναν στην πρώτη επίθεση της τέταρτης περιόδου, αλλά τότε ακριβώς φάνηκε ότι ο Ολυμπιακός ήταν πιο έτοιμος πνευματικά, αντιδρώντας άμεσα για το 67-61 του 34’.

Αν η ομάδα δεν διέθετε τέτοιες προσωπικότητες και τόση ατομική ποιότητα, η εξευτελιστική ήττα από τον Ηρακλή θα προοριζόταν να αποτελέσει τη χαριστική βολή στη σεζόν. Στο «Ιβανόφειο» ο Παναθηναϊκός… κατάφερε να ηττηθεί, έχοντας προηγηθεί με +21 (29-50), παίζοντας απωθητικό μπάσκετ στο δεύτερο ημίχρονο.

Στην επίθεση άλλαζε max μία πάσα προτού εκτελέσει και φυσικά με ανάλογη εικόνα δεν θα έχει τύχη στο υπόλοιπο της Euroleague. Θα πρέπει να παίξει πιο ομαδικά, να ακουμπήσει την μπάλα στο ζωγραφιστό και μέσω αυτού να αποκτήσει καλύτερη κυκλοφορία.

Δεν θα αρκούν όμως αυτά αν δεν μπολιάσει με τακτική και σκάουτινγκ την άμυνα του. Ο Σλούκας έχει τις γνωστές αδυναμίες, για τον Σορτς δεν το συζητάμε, ενώ ο Ναν επιδεικνύει έλλειψη συγκέντρωσης, υποπίπτοντας διαρκώς σε λάθη τακτικής.

Παίζει άμυνα άτσαλα και είναι επιρρεπής στο φάουλ, αλλά συνηθίζει και να μην «διαβάζει» τον προσωπικό αντίπαλό του. Έχοντας απέναντί του τον Μακ Κίσικ για παράδειγμα, αντί να αμύνεται από απόσταση και να δίνει το σουτ, άφηνε ανοιχτή διάβαση για drive στον συμπατριώτη του.

Λεσόρ και… πρόγραμμα δίνουν ελπίδα

Χρόνος πάντως υπάρχει για ανάκαμψη και η κατάσταση στην οποία θα επανεμφανιστεί ο Λεσόρ έχει προφανώς τη σημασία της. Ακόμα και στο 60%-70% να είναι ο Γάλλος θα προσφέρει μεγάλη βοήθεια στην ομάδα του, επαναφέροντας το post παιχνίδι στη θέση 5.

Αν σε κάτι έχουν σταθεί τυχεροί έως τώρα οι «πράσινοι» είναι η συχνότητα με την οποία χάνουν και οι υπόλοιποι διεκδικητές των πλέι-οφ και φυσικά η κατάρρευση της Μονακό, η οποία φαίνεται να βγαίνει από το κάδρο.

Στη βαθμολογία απέχουν μόνο μία νίκη από Μπαρτσελόνα, Ερυθρό Αστέρα και Ζαλγκίρις, έχοντας στα δύο επόμενα ματς εντός έδρας τους Λιθουανούς και τους Σέρβους. Σε περίπτωση που κάνουν το 2/2, η κατάκτηση της 6ης θέσης θα είναι απολύτως εφικτή, έστω και αν μετά αρχίζουν τα δύσκολα.

Τέσσερα ματς εκτός (Ντουμπάι, Χάποελ Τελ Αβίβ, Μπαρτσελόνα, Βαλένθια) και μόνο Μονακό, Εφές εντός. Είπαμε όμως, πρακτικά έχει δύο ματς εκτός και δύο σε ουδέτερο, καθώς η Ντούμπαι και Χάποελ θα τον υποδεχτούν σε Σεράγεβο και Σόφια αντίστοιχα.

Αν μη τι άλλο, αν ο Παναθηναϊκός δεν εκμεταλλευτεί αυτές τις συγκυρίες για να μπει τουλάχιστον στα play-in, θα μνημονεύεται ως η Νο. 1 αποτυχημένη ομάδα στην ιστορία της regular season, σε μια σεζόν που το Final 4 διεξάγεται στην έδρα του.

Πιο απρόβλεπτος χωρίς Γουόκαπ

Εξέφρασα στο προηγούμενο σημείωμα τις ενστάσεις μου για το αν οι Φρανκ Νιλικίνα και Κόρι Τζόσεφ μπορούν να βγουν μπροστά εν τη απουσία του Τόμας Γουόκαπ στον Ολυμπιακό και η διάψευση ήταν… αποστομωτική. Μαζί σκόραραν 7 τρίποντα και συνολικά 36 πόντους στα παιχνίδια με Παναθηναϊκό, Παρί και οι «ερυθρόλευκοι» έδειχναν ακόμα πιο λειτουργικοί σε σύγκριση με τις πεντάδες που έχουν στη θέση του πλέι-μέικερ τον Γουόκαπ.

Πιο λειτουργικοί γιατί η μπάλα δεν κόλλαγε καθόλου στα χέρια του Νιλικίνα και του Τζόσεφ και επιπλέον υπήρχε απειλή από μακριά από τη θέση «1», με όλες τις αλυσιδωτές ευεργετικές επιπτώσεις που προκαλεί αυτό στην επίθεση της ομάδας. Όταν η αντίπαλη άμυνα δεν έχει την πολυτέλεια να «σνομπάρει» κανέναν, είναι δύσκολο να μπλοκάρει την κυκλοφορία μιας ομάδας με τόσο καλή χημεία, όσο αυτή του Γιώργου Μπαρτζώκα.

Χαρακτηριστική η φάση που αναφέρθηκε πριν, με το (μοναδικό) προσπέρασμα του Παναθηναϊκού στο ΣΕΦ. Ο Τζόσεφ απάντησε με τρίποντο από τη γωνία και δεν επέτρεψε στον αντίπαλο να χτίσει μομέντουμ.

Ο Ολυμπιακός έτρεξε περισσότερο, πήρε πόντους στο ανοιχτό γήπεδο, ενώ σε αντίθεση με τον τελικό κυπέλλου έβγαλε πολλά ελεύθερα σουτ. Ο Γουόκαπ αντιπροσωπεύει ένα σετ παιχνίδι, το οποίο λίγο-πολύ έχει γίνει προβλέψιμο.

Το μπάσκετ των «ερυθρόλευκων» στους δύο τελευταίους αγώνες τους ήταν ποικιλόμορφο, απρόβλεπτο και ελκυστικό. Για να συμβεί αυτό χρειάστηκε οι Νιλικίνα και Τζόσεφ να ανταποκριθούν και κυρίως να δώσουν κάτι που δεν δίνει ο Γουόκαπ. Την απειλή από μακριά.

Στο ντέρμπι με τους «πράσινους» πάντως παίκτης – κλειδί ήταν και ο Σακίελ ΜακΚίσικ. Ο Αμερικάνος μοίρασε τέσσερις «χειρουργικές» ασίστ, έβαλε 8 πόντους, πήρε δύο ριμπάουντ και έκανε ισάριθμα κλεψίματα σε λιγότερο από 19’ συμμετοχής. Ενεργούσε ως ο πραγματικός πλέι-μέικερ όταν ήταν στο γήπεδο, θυμίζοντας την εξαιρετική εμφάνιση του στον περσινό τέταρτο τελικό του πρωταθλήματος.

Φαβορί η Μούρθια για να «σταυρώσει» με ΠΑΟΚ

Η ομάδα που βρίσκεται στην 5η θέση του ισπανικού πρωταθλήματος (με ρεκόρ 14-7), η πολύ καλή Μούρθια είναι η πιθανότερη αντίπαλος του ΠΑΟΚ στα ημιτελικά του FIBA Europe Cup.

Μπορεί ο Δικέφαλος να διέλυσε το Περιστέρι (101-77) στον πρώτο αγώνα των προημιτελικών, έχοντας σε τρομερή κατάσταση τον Μπριν Ταϊρί (26 πόντοι και 6 ασίστ, με 6/6 δίποντα και 4/6 τρίποντα!), υπό το βλέμμα των Τέλη Μυστακίδη και Αντρέα Τρινκιέρι στην Πυλαία, αλλά στα ημιτελικά θα χρειαστεί μια ανάλογη υπέρβαση των περσινών αγώνων με τη Σολέ στους «4».

Η Μούρθια έχει 12-1 ρεκόρ στη φετινή διοργάνωση και πέρασε με 85-84 από την έδρα της Ρετζιάνα του Δημήτρη Πρίφτη στον πρώτο αγώνα των προημιτελικών.

Πάντως, οι Ιταλοί ελπίζουν σε ανατροπή, μαζεύοντας τη διαφορά από το -12 που τελείωσαν το τρίτο δεκάλεπτο. Με συνολικό 14-2 εντός έδρας σε πρωτάθλημα, Ευρώπη, η Μούρθια έχει λυγίσει μεταξύ άλλων Μπαρτσελόνα Βαλένθια και Μπασκόνια στην ACB (οι ήττες από Ρεάλ και Μπρεογάν).

Βεβαίως, ο ΠΑΟΚ, ο οποίος μετρούσε τέσσερις σερί ήττες σε όλες τις διοργανώσεις πριν από τη φοβερή εμφάνιση με το Περιστέρι, γαλουχήθηκε πέρσι στα δύσκολα, όταν και έφτασε κοντά στην κατάκτηση του τροπαίου, κοιτάζοντας στα μάτια την υπέρτερη Μπιλμπάο.