Ο value Ταϊρίκ Τζόουνς και το all in για τον Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις

08/01/2026

Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας υπήρξε επί σειρά ετών ένας προπονητής που δημιουργούσε υπεραξίες μέσω της εξελικτικής διαδικασίας των παικτών που επέλεγε για τη στελέχωση των εκάστοτε ρόστερ.

Αυτός ήταν άλλωστε και ο τρόπος για τη δική του εξέλιξη, αρχικά μέσω ομάδων που δεν διέθεταν μεγάλο μπάτζετ (Μαρούσι, Πανιώνιος) και ακολούθως ως προπονητής των Λοκομοτίβ Κούμπαν και Χίμκι, που στερούνταν ειδικό βάρος.

Συνέβη και στον Ολυμπιακό, με πιο κλασική περίπτωση αυτή του Σάσα Βεζένκοφ, ενώ και οι Μουσταφά Φαλ, Σακίελ ΜακΚίσικ έφτασαν να τιμολογούνται πολύ περισσότερο απ’ όσο στοίχιζαν όταν ήρθαν στην Ελλάδα. Ο Ολυμπιακός υπήρξε άλλωστε για χρόνια η κατ’ εξοχήν ομάδα που λειτουργούσε ως σκαλοπάτι ανέλιξης παικτών, κυρίως ψηλών. Κάιλ Χάινς, Μπράιαν Ντάνστον, Οθέλο Χάντερ, Νίκολα Μιλουτίνοφ, Νάιτζελ-Γουίλιαμς Γκος (στην πρώτη φυγή του από τον Πειραιά) και Μόουζες Ράιτ είναι οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

Μεταγραφές σαν σε… ποδόσφαιρο

Την τελευταία διετία όμως αυτό άλλαξε. Οι απαιτήσεις αυξήθηκαν, το μπάτζετ εκτοξεύτηκε και ο Ολυμπιακός «στοχοποιήθηκε» από τους μάνατζερ. Ήταν επόμενο σε ένα βαθμό να αγοράζει (πια) και – με εξαίρεση τον Ράιτ – όχι να δημιουργεί υπεραξίες. Ο Βεζένκοφ γύρισε από το NBA με 3,7 εκατ. ευρώ ετησίως. Το συμβόλαιο του Φουρνιέ πήγε από τα 2,1 εκατ. ευρώ στα 3 εκατ. ευρώ και του Μιλουτίνοφ από τα 1,65 στα 2,25 εκατ.

Την ίδια ώρα, μόνο τα buy out που δαπανήθηκαν για Μπραζντέικις (500.000), Σέιμπεν Λι (550.000), Χολ (600.000), Γουόρντ (300.000), Νιλικίνα (300.000), Καραγιαννίδη (500.000), Νετζήπογλου (150.000) και Ταϊρίκ Τζόουνς (470.000), φτάνουν κοντά στα 3,4 εκατ. ευρώ! Απίθανο ποσό για μπασκετική ομάδα.

Αν συνυπολογιστεί το ότι οι δύο πρώτοι έφυγαν ως αποτυχημένοι, το 1,25 εκατ. ευρώ για τον Λούκα Βιλντόσα (που δεν πρόσφερε τίποτα) και τα 2,8 εκατ. ευρώ που δίνονται φέτος για τους τραυματίες Φαλ, Έβανς, τα νούμερα… θυμίζουν εποχές Τσίλντρες, Παπαλουκά και Κλέιζα.

Σαν να πλήρωσε ο ίδιος το buy out

Βεβαίως, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεν βοηθά καθόλου, καθώς συνολικά τα συμβόλαια στη Euroleague έχουν ξεφύγει. Υπό αυτό το πρίσμα και δεδομένων των χρημάτων που ξοδεύτηκαν χωρίς αντίκρισμα, η μεταγραφή του Ταϊρίκ Τζόουνς προορίζεται να είναι ό,τι πιο… value συνέβη στους ερυθρόλευκους εδώ και πολύ καιρό. Βασική προϋπόθεση βέβαια να μείνει υγιής, κάτι που στον Ολυμπιακό δεν θα πρέπει να θεωρείται ποτέ δεδομένο…

Μπορεί λοιπόν η διοίκηση του Ολυμπιακού να πλήρωσε τελικά ένα μεγάλο buy out στην Παρτιζάν, πρακτικά όμως ο ίδιος ο παίκτης βοήθησε πολύ στην επίτευξη του deal. Και βοήθησε διότι έριξε τις δικές του απαιτήσεις στα 1,2 εκατ. ευρώ ετησίως.

Τα χρήματα που θα εισπράξει για συμβόλαιο 2,5 ετών είναι περίπου 3 εκατ. ευρώ, ποσό που μοιάζει αρκετά μικρό έτσι όπως έχει διαμορφωθεί πια το «χρηματιστήριο» της Euroleague. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για έναν από τους elite ψηλούς της διοργάνωσης. Τον διάδοχο του Ματίας Λεσόρ στην Παρτιζάν, που δεν αποχώρησε επειδή δεν δικαίωσε τις προσδοκίες, αλλά διότι χρεώθηκε συμβολή στην παραίτηση του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς.

Ο παίκτης που κάλυψε το κενό του Λεσόρ

Τα νούμερα του ήταν αντίστοιχα του Γάλλου. Στη μοναδική σεζόν του στο Βελιγράδι ο Λεσόρ είχε 12 πόντους, 7,1 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ με 67,6% εντός πεδιάς και 73,4% στις βολές, σε περίπου 30’ συμμετοχής. Ο Τζόουνς «έγραφε» πέρσι 11,6 πόντους, 6 ριμπάουντ και 1 ασίστ. με 63,2% στο δίποντο και 66,4% στις βολές, αλλά σε πολύ λιγότερο χρόνο (22:38’’).

Φέτος, σε 17 αγώνες, έπαιζε ένα λεπτό παραπάνω και σκόραρε ελαφρώς λιγότερο (10,6π.) με καλύτερο όμως ποσοστό (67%) και σαφώς μεγαλύτερη δημιουργία (2,1 ασίστ). Στο κομμάτι αυτό ο 28χρονος Αμερικανός βελτιώθηκε πολύ φέτος και είναι από τους κορυφαίους ψηλούς πασέρ της Ευρωλίγκας.

Ένα από τα κριτήρια για τα «5αρια» είναι πάντα η απόφασή τους στο short roll, όταν δηλαδή γίνονται κάτοχοι της μπάλας στα 4-5 μέτρα, μετά από παγίδα ή hedge out στον γκαρντ της ομάδας. Εκείνη τη στιγμή δηλαδή που πρέπει να αποφασίσουν αν θα επιτεθούν ή αν θα πασάρουν.

Ο Τζόουνς σε τέτοιες καταστάσεις βρίσκει με πολύ ικανοποιητική συχνότητα ελεύθερο συμπαίκτη του, εξού και το μεγάλο νούμερο στις ασίστ. Ο Μιλουτίνοφ, που επίσης έχει εξελιχθεί ιδιαίτερα σε αυτόν τον τομέα, έχει φέτος 1,6 ασίστ. Αυτή η αρετή του Τζόουνς έχει μάλλον υποτιμηθεί, όχι φυσικά όμως από τον Γιώργο Μπαρτζώκα, που ενδεχομένως και να την σπουδαιολόγησε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη.

Αυτό είναι κάτι που απέκτησε ο παίκτης με τον καιρό. Εκείνο που διαθέτει χρόνια τώρα είναι η παροιμιώδης αθλητικότητα και εκρηκτικότητα. Μοιάζει να έχει ελατήρια στα πόδια και είναι ταχύτατος για το ύψος του – ένας κλασικός PnR ψηλός που στήνει σκριν σε κατάσταση pick and roll και στη συνέχεια «ρολάρει» γρήγορα προς το καλάθι για να τελειώσει τη φάση.

Ο Τζόουνς ξέρει να συνεργάζεται εξαιρετικά με τον γκαρντ και να φεύγει πολύ γρήγορα προς το καλάθι. Εδώ όμως προκύπτει και ένα ερωτηματικό για τον Ολυμπιακό. Την ομάδα που κανένας πλέι-μέικερ της δεν είναι μετρ του είδους, ο Νιλικίνα μάλιστα δεν το έχει μέχρι στιγμής καθόλου.

Ο Γουόκαπ δεν διαθέτει σουτ για να τραβήξει τον αντίπαλο γκαρντ μαζί του και ο Μόρις απομένει να φανεί αν ο Μόρις μπορεί να αναλάβει τέτοιες ευθύνες. Φυσικά ο Μπαρτζώκας έχει στο μυαλό του τον Ντόρσεϊ και τον Φουρνιέ για αυτή τη δουλειά, αλλά θα ήταν ευχής έργο αν και ο «άσος» του μπορούσε να αξιοποιήσει αυτή τη μεγάλη ικανότητα του Τζόουνς.

Μειονέκτημα η απενεργοποίηση του Χολ

Κατά τα άλλα, ο πρώην παίκτης της Εφές μπορεί να υποστηρίξει άμυνα αλλαγών παντού, να «σφίξει» ακόμα περισσότερο την αδύνατη πλευρά και να δώσει έξτρα δύναμη στο επιθετικό ριμπάουντ, κομμάτι στο οποίο οι πρωταθλητές Ελλάδας είναι ήδη πολύ ισχυροί, με Μιλουτίνοφ, Βεζένκοφ και Χολ. Την φετινή σεζόν ο Τζόουνς κατεβάζει 2,4 επιθετικά ριμπάουντ ανά αγώνα, έχοντας την 5η καλύτερη επίδοση στην EuroLeague. Πρώτος είναι ο Μιλουτίνοβ με 3,7.

Ίσως καλύτερο fit για τον Ολυμπιακό να ήταν ένας σκληροτράχηλος ψηλός με καλό σουτ που να μπορεί να «ακουμπήσει» και στο «4» (τύπου Σίνγκλετον), αφενός όμως τέτοιου είδους παίκτης είναι εξαιρετικά δυσεύρετος, αφετέρου, είπαμε, ότι το χρηματικό κόστος για έναν τέτοιο πακέτο ήταν ο ορισμός του value.

Μειονέκτημα; Το πιθανό «ξενέρωμα» του Χολ, που αφότου ο Ολυμπιακός ξεκίνησε να ψάχνεται για σέντερ πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις. Ίσως και να αδικήθηκε τελικά λίγο ο Χολ, που πλέον ανήκει στην κορυφαία ίσως «τριπλέτα» πενταριών στην ιστορία της Ευρωλίγκας. Και εκτός απροόπτου θα πρέπει να βολευτεί μόνο με μερικά λεπτά συμμετοχής.

Με την έλευση του Αμερικάνου, ο οποίος φυσιολογικά θα χρειαστεί τον χρόνο του, την επιστροφή του πολύ σημαντικού Ουόρντ, την άνοδο (;) του Μόρις και τη σταθεροποίηση του Φουρνιέ σε ένα καλό επίπεδο, ο Ολυμπιακός θα αποκτήσει υψηλότατο ταβάνι.

Θα πρέπει βέβαια να λύσει με κάποιο τρόπο τα αμυντικά ζητήματά του, αφού μετά την παρένθεση του ΟΑΚΑ ήρθε άλλη μία αμυντική κατάρρευση σε τέταρτο δεκάλεπτο. Ή μάλλον σε ολόκληρο δεύτερο ημίχρονο, αφού δέχτηκε 26+26 πόντους από τη Φενέρμπαχτσε στην τρίτη και τέταρτη περίοδο.

Ανέβασε τις προσδοκίες ο DPG

Για πρώτη φορά επί των ημερών του Εργκίν Αταμάν ακούστηκαν αποδοκιμασίες στο ΟΑΚΑ μετά από το τέλος ενός αγώνα (Αρμάνι), με αποδέκτες τον Τούρκο τεχνικό και τους παίκτες του.

Ένα μέρος των επικρίσεων προς τον Αταμάν αφορά το ότι δεν έχει αποκτηθεί ένας σπουδαίος ψηλός μετά τον τραυματισμό του Λεσόρ. Λέγεται μάλιστα χαρακτηριστικά από πολλούς ότι ο Ολυμπιακός πήρε έναν παίκτη (Τζόουνς) που χρειαζόταν περισσότερο ο Παναθηναϊκός και πλέον δημιουργείται ένα ποιοτικό χάσμα ανάμεσα στις δύο ομάδες στη front line.

Πλέον, η μεταγραφική δραστηριότητα στους δύο «αιώνιους» θυμίζει… καλοκαίρι. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δήλωσε μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό ότι προσπαθεί να ολοκληρώσει μια μεγάλη μεταγραφή και βάσει του ρεπορτάζ προέκυψε ότι προσφέρει Γη και Ύδωρ στον Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, ώστε να μείνει ελεύθερος από τους Φίνιξ Σανς και να υπογράψει στους «πράσινους».

Σύμφωνα με τις πληροφορίες των καναλιών Novasports και της εκπομπής «Playmakers», ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού έχει δώσει… λευκή επιταγή στον πρωταθλητή Ευρώπης με τη Φενερμπαχτσέ για να ενισχύσει τη front line των «πράσινων». Ο Αμερικανός φόργουορντ υπέγραψε το καλοκαίρι μονοετές, κλειστό συμβόλαιο με τους Σανς αξίας περίπου 2 εκατομμυρίων δολαρίων.

Ο ρόλος του είναι αμιγώς συμπληρωματικός, με 1,4 πόντους και 1,3 ριμπάουντ σε μόλις 8 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο. Έχοντας πάντως κλειστό συμβόλαιο, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να αφήσει το NBA μεσούσης της σεζόν και να επιστρέψει στην Ευρώπη.

Όπως υπενθύμισε άλλωστε στο podcast του ο Τσίμα Μονέκε, ο Ντίνος Μήτογλου υπέγραψε πέρσι συμβόλαιο έως το 2029 με τον Παναθηναϊκό, ενώ η Χάποελ Τελ Αβίβ έχει μπει ήδη πολύ δυνατά εδώ και καιρό στη διεκδίκηση του Χέιζ-Ντέιβις.

Μέχρι… αποδείξεως του εναντίου, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος λειτούργησε περισσότερο συναισθηματικά και επικοινωνιακά, προσπαθώντας να ανορθώσει το φρόνημα των οπαδών. Αυτό ίσως να τον καταστήσει «δέσμιο» των προσδοκιών που ο ίδιος δημιούργησε, καθώς ο κόσμος της ομάδας περιμένει πια κάτι πολύ ηχηρό, που πιθανόν όμως να μην έχει κάποια ρεαλιστική βάση.