Sincaraz

11/01/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης

Στη Wikipedia έχει φτιαχτεί ήδη λήμμα για τη σύγχρονη αντιπαλότητα στην κορυφή του παγκόσμιου τένις. Τιτλοφορείται «Alcaraz–Sinner rivalry» ή αλλιώς «Sincaraz», όπως είναι εν συντομία γνωστό το απόλυτο μπρα ντε φερ της νέας εποχής.

Αρκούσαν μόνο τρία χρόνια στο υψηλότερο επίπεδο των Γιανίκ Σίνερ και Κάρλος Αλκαράθ για να δημιουργήσουν ένα αποκλειστικά δικό τους επίπεδο ανταγωνισμού, ξεφεύγοντας απ’ όλους τους υπόλοιπους.

Οι φίλοι του τένις αναρωτιόντουσαν αν θα μπορούσε να υπάρξει διάδοχη κατάσταση μετά την εποχή των θρυλικών Big-3 (Ρότζερ Φέντερερ, Ράφαελ Ναδάλ, Νόβακ Τζόκοβιτς) και η απάντηση ήταν… αφοπλιστική. Προτού καν οι δύο τελευταίοι αποσυρθούν, το άστρο (αρχικά) του 22χρονου Ισπανού και (εν συνεχεία) του 24χρονου Ιταλού ανέτειλαν με τρόπο που επισκίασαν ολοκληρωτικά την υπόλοιπη δράση.

Μόνο το 2025 έπαιξαν εφτά τελικούς μεταξύ τους, οι τρεις εκ των οποίων σε Γκραν Σλαμ και ο τελευταίος στα Nitto ATP Finals. Δύο εκκολαπτόμενοι μύθοι των κορτ, που πιέζουν διαρκώς ο ένας τον άλλον για να βελτιώνονται μέρα με τη μέρα, μήνα με τον μήνα.

Ο Αλκαράθ τελείωσε τη σεζόν ως Νο. 1 στον κόσμο, ο Σίνερ έκανε εκρηκτικό ντεμαράζ, διατηρώντας το στέμμα του στα ATP Finals, αλλά και στο σαουδαραβικό Six Kings Slam ένα μήνα νωρίτερα.

«Βλέπουν» μόνο ο ένας τον άλλο

Το ATP World Tour του 2026 αναμένεται συναρπαστικό και ο λόγος είναι η τρομερή ποιότητα αυτών των δύο. Οι οποίοι όχι μόνο το έπιασαν από εκεί που το άφησαν οι Τζόκοβιτς, Ναδάλ, Φέντερερ, αλλά φαίνεται ότι έχουν πάει και ένα βήμα παραπέρα.

«Εμείς που βλέπουμε τα παιχνίδια απ’ έξω, έχουμε την αίσθηση ότι ακόμα και αν παίξουν άσχημα, θα κερδίσουν και θα παίξουν σε όλους τους τελικούς. Έχουν δημιουργήσει μεγάλη απόσταση απ’ όλους τους υπόλοιπους και μπορούν να τους κερδίσουν όλους σε οποιαδήποτε περίσταση. Λείπει ένας τρίτος πόλος που θα τους ωθήσει κι άλλο», δήλωσε προσφάτως ο Ναδάλ.

Ο Ισπανός έχει πάντως βιώσει ως πρωταγωνιστής κάτι αντίστοιχο, καθώς παρέα με τον Φέντερερ «μονοπώλησαν» τους τίτλους για περίπου μία πενταετία, πριν την εμφάνιση του Τζόκοβιτς και ακολούθως του Άντι Μάρεϊ.

Το repeat του Σίνερ στη Μελβούρνη

Αυτό το «μονοπώλιο» είναι το status quo σήμερα στη διεκδίκηση των μεγάλων τίτλων. Επιχειρώντας μια ανασκόπηση των τελικών Γκραν Σλαμ του 2025, συναντάμε το ζευγάρι στο Roland Garros, το Wimbledon και το US Open. Μόνο στο πρώτο major της χρονιάς, το Australian Open, ήταν το σενάριο διαφορετικό, αλλά φυσικά δεν έλειπαν και οι δύο από τον τελικό. Ο λόγος που κρίθηκε στα τρία σετ; Το ότι ο Σίνερ δεν αντιμετώπισε το αντίπαλο δέος.

Στην τελευταία μεγάλη νίκη της καριέρας του (έως σήμερα) ο Τζόκοβιτς επικράτησε στα προημιτελικά του Αλκαράθ με ανατροπή (4-6, 6-4, 6-3, 6-4), αλλά η νίκη ήταν Πύρρειος, καθώς εγκατέλειψε τον ημιτελικό κόντρα στον Ζβέρεφ μετά την ολοκλήρωση του πρώτου σετ.

Ο Σίνερ, νίκησε πολύ εύκολα, σε straight sets τον Γερμανό (6-3, 7-6, 6-3) και υπερασπίστηκε τα κεκτημένα του στη Μελβούρνη. Το εντυπωσιακό είναι ότι δεν αντιμετώπισε ούτε ένα break point, ενώ είχε 84% κερδισμένους πόντους στο πρώτο σερβίς και κατέκτησε συνολικά 24 πόντους παραπάνω (107-83). Με τον Ζβέρεφ να έχει 25 winners και 45 αβίαστα λάθη, το επίπεδο θεάματος (προφανώς και σασπένς) κινήθηκε σε ρηχά νερά.

Θα έχουν για πάντα το Παρίσι…

Ένα από τους τελικούς που κάποιος «αυτόπτης μάρτυς» του θα καυχιέται έως το τέλος της ζωής του ότι «ήμουν και εγώ μέσα» ήταν ο δεύτερος major του 2025. Η αντίδραση του Αλκαράθ αφότου ο Σίνερ προηγήθηκε με 2-0 σετ (6-4, 7-6) το μετέτρεψε στο απόλυτο blockbuster και η άρνηση του να παραδοθεί όταν χρειάστηκε να αντιμετωπίσει τριπλό match point, το ανήγαγε σε αθλητική παράσταση – μύθο.

Στο τέταρτο σετ, με το σκορ στο 5-3 υπέρ του Σίνερ, ο Αλκαράθ σέρβιρε για να μείνει στο ματς και βρέθηκε στο 0-40. Έσβησε και τα τρία match point, μείωσε σε 5-4 και κατόπιν έπρεπε να κάνει break για να παραμείνει «ζωντανός». Ο Σίνερ ήταν σαστισμένος, ο ίδιος είχε ανεβάσει το παιχνίδι του σε άφταστο level και αφού έκανε το μπρέικ (χάνοντας μόνο ένα πόντο) πήρε το σετ στο tie-break me 7-3.

Στο 5ο σετ η ποιότητα του τένις ήταν και από τους δύο «εξωφρενική». Αυτή τη φορά προηγήθηκε ο Αλκαράθ με 5-4 και είχε στα χέρια του τις μπάλες για να τελειώσει το ματς. Όμως δέχτηκε το break και ο τελικός κρίθηκε στο super tie-break. Σε αυτό ο Ισπανός ήταν αλάνθαστος, ενώ ο Σίνερ έχασε γρήγορα το κουράγιο του και ηττήθηκε με 10-2. Στη σούμα του αγώνα ο Σίνερ είχε 7/15 break points έναντι 7/14 του Αλκαράθ, ενώ κατέκτησε έναν πόντο παραπάνω (193-192)!

Ρεβάνς στο Λονδίνο

Στο Wimbledon ο Αλκαράθ είχε κατακτήσει τα δύο προηγούμενα τρόπαια απέναντι στον Νόβακ Τζόκοβιτς και λογιζόταν ως φαβορί στον τελικό. Σε αυτό συνετέλεσε το ότι ο Σίνερ δεν είχε φτάσει πιο μακριά από τα ημιτελικά στο αγγλικό Γκραν Σλαμ. Κι όμως, παρότι έχασε το πρώτο σετ με 6-4, κατάφερε να προσθέσει τον τίτλο στην τροπαιοθήκη του, «απαντώντας» με το ίδιο νόμισμα (6-4) και στα τρία επόμενα σετ.

Ο Ισπανός δεν ήταν καλός σε αυτό το ματς, στους κρίσιμους πόντους υστέρησε και έχοντας μόνο τρεις ευκαιρίες για break μετά το πρώτο σετ, υποτάχθηκε σχετικά εύκολα. Ο τελικός ολοκληρώθηκε σε μόλις 186 λεπτά, διάρκεια που για αυτό το ζευγάρι είναι… piece of cake.

«Μία σου και μία μου»

Στον τελικό του US Open ο κάτοχος ήταν ο Σίνερ και ο Αλκαράθ ο διεκδικητής. Και κάπως έτσι, οι ρόλοι αντιστράφηκαν με τον 22χρονο να κατακτά διά περιπάτου τον τίτλο, εκμεταλλευόμενος την πολύ κακή ημέρα που είχε ο αντίπαλός του.

Ο τελικός κρίθηκε ακόμα πιο γρήγορα (166’), με το σκορ να τα λέει όλα (6-2, 3-6, 6-1, 6-4) για το εκατέρωθεν επίπεδο συγκέντρωσης εκείνη την ημέρα. Ο νικητής είχε εντυπωσιακό rate σε αριθμό winners / αβίαστων λαθών (41-24) και ο ηττημένος το αντιπροσωπευτικό 21-28. Χαρακτηριστικά, ο ένας έκανε 10 άσους με κανένα double fault και ο άλλος είχε 2 και 4 αντίστοιχα.

The show must go on…

Το επιστέγασμα του πόσο απρόβλεπτη είναι η έκβαση των μεταξύ τους αγώνων – «τα ντέρμπι έχουν τους δικούς τους κανόνες», λέει ένα παλιό ρητό – είναι το ασύλληπτο στατιστικό που διαμορφώθηκε μετά και τον τελικό του ATP Finals, στον οποίο ο Σίνερ επικράτησε (εντός έδρας) με 7-6, 7-5.

Οι δύο κορυφαίοι τενίστες έχουν δώσει συνολικά 16 επίσημους αγώνες σε επίπεδο ATP και έχουν πάρει ακριβώς τους ίδιους πόντους. Συγκεκριμένα από από 1.651! Μάλιστα, έχουν και τον ίδιο αριθμό τίτλων (24). Σε αυτούς τους 16 αγώνες ο Αλκαράθ προηγείται με 10-6 νίκες, ενώ στο Six Kings Slam του Ριάντ, που θεωρείται αγώνας επίδειξης (αλλά έχει έπαθλο 6 εκατ. δολάρια), ο Ιταλός έχει δύο νίκες σε ισάριθμα ματς.

Το 2025, μόνο σε δύο τουρνουά που έλαβαν αμφότεροι μέρος δεν έπαιξαν μαζί στον τελικό: στο Australian Open και στο Masters του Παρισιού. Εκτός από τα τρία Γκραν Σλαμ, τα ATP Finals και το τουρνουά της Σαουδικής Αραβίας, τέθηκαν απέναντι στα 1000αρια της Ρώμης και του Σινσινάτι, που είχαν αμφότερα νικητή τον Αλκαράθ.

Έκαναν ποδαρικό στο 2026

Στο επερχόμενο Australian Open o Ιταλός θα επιδιώξει να κάνει το «θρι-πιτ» και ο Αλκαράθ να προσθέσει στην τροπαιοθήκη του το μοναδικό Major που του λείπει (δεν έχει φτάσει καν έως τα ημιτελικά). Πάντως η πρώτη αναμέτρηση τους για το 2026 έλαβε ήδη χώρα, έστω σε αγώνα επίδειξης, στην Ιντσεόν της Νοτίου Κορέας.

Σε ένα χαλαρό παιχνίδι, αμιγώς φιλικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα, ο Αλκαράθ επικράτησε με 2-0 σετ (7-5, 7-6) μπροστά σε 12.000 φιλάθλους. Φυσικά δεν βρέθηκαν στην άλλη άκρη του… κόσμου για να διασκεδάσουν τους Νοτιοκορεάτες, έκαστος έλαβε 2 εκατ. ευρώ για τη συμμετοχή του στο ματς – ένα ακόμη δείγμα για το ότι οι δύο τους έχουν δημιουργήσει ένα ξεχωριστό προϊόν μάρκετινγκ.

Tο 2023 ο Τζόκοβιτς κατέκτησε τρία από τα τέσσερα Γκραν Σλαμ, αλλά το US Open εκείνης της χρονιάς ήταν το τελευταίο Major που δεν κατέληξε στα χέρια ενός εκ των δύο.

Έκτοτε ξεκίνησε η… μοιρασιά, έχουν πάρει από τέσσερα και φυσικά είναι τα δύο top φαβορί για το Αυστραλιανό Όπεν, που ξεκινάει στις 18 Ιανουαρίου. Ο Σίνερ προσφέρεται από τις στοιχηματικές σε τιμές στα πέριξ του 2,00 και ο Αλκαράθ κοντά στο 2,50, με τους Τζόκοβιτς (11,00-12,00), Ζβέρεφ και Μεντβέντεφ να ακολουθούν πολύ πίσω.

Αν δεν γίνει πραγματικότητα η ευχή του Ναδάλ («να εμφανιστεί και κάποιος τρίτος»), λογικά θα βλέπουμε το ίδιο έργο κάθε χρόνο σε λούπα, καθώς μοιάζει… κομματάκι δύσκολο να ρίξουν αυτοί το δικό τους επίπεδο.