ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2026: Iστορική εξαίρεση η all-star κούρσα για το Χρυσό Παπούτσι

24/06/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Πέτρος Δριτσάκος

Ποτέ ξανά δεν έχει υπάρξει Παγκόσμιο Κύπελλο όπου όλοι οι μεγάλοι σκόρερ, όλοι οι πιθανοί αρχισκόρερ της διοργάνωσης ξεκίνησαν τόσο καλά. Όλοι οι προφανείς υποψήφιοι για τον τίτλο του πρώτου σκόρερ και το Χρυσό Παπούτσι δείχνουν “καυτοί” από νωρίς.

Οι 5 πιο πιθανοί νικητές του Golden Boot σκοράρουν κατά ριπάς και δηλώνουν το παρών όπως αναμενόταν. Μπορεί να σας κάνει εντύπωση, αλλά όχι μόνο δεν είναι σύνηθες, είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό ιστορικά σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Αυτό που βλέπουμε από την πεντάδα των Μέσι, Χάαλαντ, Εμπαπέ, Κέιν και Κριστιάνο Ρονάλντο δεν έχει προηγούμενο, είναι μια ιστορική εξαίρεση. Ανατρέχοντας σε παλαιότερα τουρνουά βλέπω μόνο στο Μουντιάλ του 2006 ένα καλό ξεκίνημα για 4 σκόρερς της εποχής, Κλόζε, Κρέσπο, Τόρες και Βίγια, μέχρι πάντως να ξεχωρίσει ο Γερμανός.

Καμία σχέση βέβαια με τα πέντε “βαριά χαρτιά” του 2026.

Πηγή: X

Ο κανόνας είναι πως κάποιος (ή και περισσότεροι) δεν ξεκινάει καλά και οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί. Ένα ντεφορμάρισμα ή ένας τραυματισμός, η ομάδα που δεν αποδίδει καλά ή ο όμιλος που είναι δύσκολος. Έχει επίσης παρατηρηθεί να αποσπάται ένας παίκτης από νωρίς χωρίς κάποιον ανταγωνιστή, κάτι που συνέβη και στις τρείς προηγούμενες διοργανώσεις (ο Χάμες Ροντρίγκεζ το 2014, ο Κέιν το 2018 και ο Εμπαπέ το 2022 ). Παλαιότερα είχαμε αρκετές περιπτώσεις παικτών που απρόσμενα ξεχώρισαν όπως ο Κροάτης Σούκερ το 1998 και ο Στόιτσκοφ το 1994 (προερχόμενοι και από ομάδες που δεν αναμενόταν να πάνε μακριά στη διοργάνωση), όπως ο 20χρονος τότε Τόμας Μίλερ το 2010 που ουδείς περίμενε και βέβαια η υπο-περίπτωση του Ιγκόρ Σαλένκο που μοιράστηκε την πρωτιά το 1994 με τον Βούλγαρο Στόιτσκοφ. Έβαλαν από έξι γκολ, ο Σαλένκο όμως έπαιξε μόλις δύο παιχνίδια αφού η -νεοσυσταθείσα μετά τη διάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης- εθνική Ρωσίας αποκλείστηκε από τη φάση ομίλων, ενώ ο μεγάλος Κρίστο (που τότε έπαιζε στην Μπαρτσελόνα) έπαιξε επτά με την έκπληξη της διοργάνωσης εθνική Βουλγαρίας. Πέντε γκολ έβαλε ο Σαλένκο απέναντι στο Καμερούν (ρεκόρ που κρατάει ακόμα), ένα ακόμα με τη Σουηδία  και μετά δεν έπαιξε ποτέ ξανά στην εθνική.

Παρεμπιπτόντως είναι ο μόνος που έχει αναδειχθεί πρώτος σκόρερ τόσο σε Μουντιάλ όσο και σε Μουντιάλ Νέων, αλλά ποιος τον θυμάται, ποιος τον ξέρει… Από τα περίεργα.

Ευνοϊκή η συνθήκη για τους επιθετικούς στο σύγχρονο ποδόσφαιρο των πολλών γκολ

Πίσω στο θέμα μας (γιατί ξέφυγα, αλλά άξιζε νομίζω), το οποίο χρήζει και περαιτέρω ανάλυσης.

Πέρα από την -ευτυχή για όλους μας- συγκυρία να είναι υγιείς, κεφάτοι και με κίνητρο όλοι οι σταρ κανονιέρηδες της διοργάνωσης, η σύγχρονη μορφή του σπορ που ευνοεί όλο και περισσότερο το επιθετικό παιχνίδι είναι επίσης μια καλή εξέλιξη.

Ταχύτερος ρυθμός, υψηλότερη γραμμή άμυνας και περισσότεροι χώροι, προστασία μεγαλύτερη σε πειθαρχικό επίπεδο, περισσότερες φάσεις και γκολ.

Η τεχνολογία που έχει μπεί για τα καλά στο ποδόσφαιρο επιτρέπει στις ομάδες να αναλύουν τα πάντα και δεν είναι κρυφό πως όλες αυτές που έχουν έναν κλασικό “σεσημασμένο” σκόρερ φροντίζουν να προσαρμόσουν αναλόγως το παιχνίδι τους σε επίπεδο τακτικής. Η Νορβηγία για παράδειγμα έχει εμφανές πλάνο για να φτάσει η μπάλα στον Χάαλαντ.

Ακόμα και να το ξέρεις, αυτό δε σημαίνει πως θα τον περιορίσεις βέβαια…

Δείτε επίσης πως όλη η Αργεντινή παίζει για τον Μέσι, είναι σχεδιασμένη γύρω του. Τρέχουν όλοι 10-11 χιλιόμετρα ενώ ο Λίο έξι. Είναι όμως εκεί στις 5-10 φάσεις που θα χρειαστεί για να κρίνει τελικά ένα ματς, αυτός είναι ο ρόλος του, το πλάνο του Σκαλόνι σαφές. Σαν ιδέα είναι σοφή, ο Μέσι είναι 39 ετών, σαν εκτέλεση δεν θα ήταν καθόλου εύκολη και αξίζουν τα εύσημα στον κόουτς των Αργεντίνων.

Επίσης, δεν ξέρω αν είναι εντύπωση μου, αλλά λιγοστεύουν πλέον οι τοπ αμυντικοί. Δείτε κι η Ιταλία που είχε παράδοση που βρίσκεται, δεν είναι τυχαίο. ΟΙ Γάλλοι, οι Άγγλοι, οι Ισπανοί, οι Γερμανοί είχαν πάντα ηγετικές φυσιογνωμίες στην αμυντική γραμμή, αυτό έχει εκλείψει σε μεγάλο βαθμό, δείτε τα σέντερ-μπακ τους σήμερα.

Η αλήθεια πάντως είναι πως στη συνέχεια της διοργάνωσης τα πράγματα θα δυσκολέψουν για τους διεκδικητές του Χρυσού Παπουτσιού. Δεν θα έχει Αλγερινούς να κοιτούν ανήμποροι τον Μέσι, Ουζμπέκους με φοβία απέναντι στον Κριστιάνο, αφελείς Σενεγαλέζους να χάνουν συνέχεια από την προσοχή τους τον Χάαλαντ.

Όταν σκληρύνουν οι άμυνες και οι τακτικές είναι πλέον στοχευμένες και προσαρμοσμένες, στα νοκ-άουτ, θα δούμε ποιός θα ξεχωρίσει.

Κριστιάνο και για ασίστ ηθοποιίας στο γκολ-φάουλ του Μέντες

Έχει μπεί για να δώσει απαντήσεις και να βάλει γκολ, πολλά γκολ, όσα περισσότερα γίνεται. Έχει ακούσει πολλά, έχει δει πολλά (τον Μέσι με τα 5 γκολ…), είναι ματς χωρίς αύριο. Βάζει το πρώτο νωρίς, ξεσπάει από το άγχος, κάνει απίθανο ρεκόρ σκοράροντας σε 6ο Μουντιάλ (και το ξέρει) και λίγα λεπτά μετά η Πορτογαλία κερδίζει φάουλ στο όριο της περιοχής.

Παίρνει την μπάλα. Είναι η ώρα του.

Πάει λίγο ο Μπρούνο Φερνάντες (εξαιρετικά χτυπήματα από τέτοια απόσταση), σαν να τον διώχνει. Κάτι συζητάει με 2-3 συμπαίκτες, αλλά όλοι είμαστε σίγουροι τι θα ακολουθήσει.

Βλέπω βέβαια τον Μέντες (που έχει φέτος μερικά εντυπωσιακά γκολ με την Παρί, από φάουλ και από μακριά) αλλά μου φαίνεται απίθανο…

Ο σκηνοθέτης της μετάδοσης είναι εξίσου σίγουρος και μας δείχνει ένα επικό (όπως θα αποδεχθεί λίγο μετά) κοντινό πλάνο του CR7.

Οι φλέβες στον λαιμό του έχουν πεταχτεί, το βλέμμα έχει “λοκάρει”.

Μπλόφα. Ανώτερη και από ασίστ. Χολιγουντιανοί σκηνοθέτες σημειώστε.

Σοβαρά τώρα, η Πορτογαλία βρήκε και τα έκανε με το Ουζμπεκιστάν αλλά συνεχίζω να πιστεύω πως θα είναι η πιο εύκολη προς αντιμετώπιση ομάδα στα νοκ-άουτ και ειδικά σε παιχνίδια που θα είναι μοιρασμένα και δεν θα είναι φαβορί. Θα πρέπει να βρεί και άλλες λύσεις, δε νομίζω κανείς να πονοκεφαλιάζει αυτή τη στιγμή για το πως θα την αντιμετωπίσει.

Καταλαβαίνω περισσότερο την έμφαση των Νορβηγών στον Χάαλαντ (πού είναι υπέρ-όπλο, τι να λέμε), δεν έχουν άλλωστε το ταλέντο των Πορτογάλων σε καμία περίπτωση.

Εκεί μάλλον θα κριθεί και ο τίτλος στο τέλος, θεωρώ πως κανένας από τους αστέρες-γκολεαδόρ του Μουντιάλ 2026 δεν μπορεί να γείρει μόνος του την πλάστιγγα, να “κουβαλήσει” την ομάδα του μέχρι την κορυφή του ποδοσφαιρικού πλανήτη χωρίς supporting cast. Αυτό σημαίνει πως πιθανόν να μετρήσει ο πλουραλισμός της Γαλλίας, πως στην Αργεντινή πρέπει να βοηθήσουν ουσιαστικά οι Λαουτάρο και Άλβαρες, πως η Αγγλία πρέπει να βρεί κι άλλους ήρωες πέρα από τον Χάρι, η Ισπανία να έχει σε καλή κατάσταση τους Γιαμάλ και Γουίλιαμς και η Πορτογαλία να είναι λιγότερο προβλέψιμη.

Οι απαντήσεις προσεχώς, στα αδυσώπητα νοκ-αουτ που ξεκινούν την προσεχή Δευτέρα, εμείς εδώ πάλι Παρασκευή στα τρις-εβδομαδιαία “ματάκια”.