ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2026: Insomnia ποδοσφαιρική στη Σκωτία

26/06/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Πέτρος Δριτσάκος

Είμαστε στο ξεκίνημα του ξεκαθαρίσματος, της τελευταίας αγωνιστικής για τη φάση ομίλων. Η εκκρεμότητα που δεν διευθετείται με το πέρας των παιχνιδιών του εκάστοτε ομίλου είναι αν θα περάσει προς τους 32 και τα νοκ-άουτ η 3η ομάδα της τελικής βαθμολογίας. Βλέπετε περνούν οι οκτώ από τις δώδεκα τρίτες, στην ουσία υπάρχει επιμέρους βαθμολογικός πίνακας των 3ων ομάδων που ενημερώνεται όταν τελειώνει η τελευταία αγωνιστική σε κάθε γκρούπ.

Δεν τίθεται απολύτως κανένα θέμα για τις ομάδες που ήρθαν τρίτες αλλά με 4 πόντους (για την ώρα η Βοσνία), αλλά εκείνες με τρείς θα αγωνιούν όπως φαίνεται μέχρι να τελειώσουν όλοι οι όμιλοι.

Στη Σκωτία δεν κοιμούνται, κάθε βράδυ βλέπουν τους υπόλοιπους αγώνες και σημειώνουν σε ελαφρώς βρεγμένη χαρτοπετσέτα στις παμπ (και μετά στο σπίτι σε πιο “επίσημο” χαρτάκι στο τραπεζάκι μπροστά από την τηλεόραση). Κανείς δεν είναι αισιόδοξος αλλά έχουν όλοι μια κρυφή ελπίδα.

Η Σκωτία δεν έχει περάσει ποτέ από φάση ομίλων (ούτε σε Euro…), έφτασε πολύ κοντά το 1978 και το 1982, ενώ το 1974 αποκλείστηκε οριακά λόγω διαφοράς τερμάτων. Αυτό ακριβώς θέλουν τώρα να συμβεί αλλά υπέρ τους. Το πρόβλημα είναι η διαφορά τερμάτων, η Κορέα έχει επίσης 3 βαθμούς αλλά λόγω των γκολ έχει προτεραιότητα. Η Σκωτία με το -3 περιμένει…

Η Σκωτσέζικη Ιnsomnia ξεκινάει με λίγες ελπίδες στο Ιαπωνία-Σουηδία όπου θέλουν συντριβή των Σκανδιναβών, συνεχίζεται με το Αυστραλία-Παραγουάη όπου υποστηρίζουν “down under” (η 3η σε αυτή την περίπτωση Παραγουάη έχει ανάλογα αρνητικό συντελεστή και 3 πόντους), μετά δεν θέλουν νίκη της Σενεγάλης επί του Ιράκ. Αν έχουν φτάσει ως εδώ όρθιοι και ουχί επηρεασμένοι από τις άπειρες μπύρες, όλα θα κριθούν στις 28, μεθαύριο ουσιαστικά, με την τελευταία ολονύκτια. Θέλουν ήττα της Αλγερίας από την Αυστρία, μη-νίκη του Κονγκό επί του Ουζμπεκιστάν και μετά πια η τελευταία ελπίδα θα είναι η Γκάνα να νικήσει την Κροατία με μεγάλο σκορ.

Εδώ πια, όπως αντιλαμβάνεστε, κανείς δεν είναι πλέον ξεμέθυστος.

Δεν είναι το ποδόσφαιρο ένα άθλημα των πλουσίων

Έχω θίξει ξανά το θέμα με αφορμή τα ακριβά εισιτήρια στο Μουντιάλ 2026, έχω μια ευαισθησία γενικότερα όταν τα χρήματα παρεισφρύουν επιθετικά στο ποδόσφαιρο και απεχθάνομαι κάθε προσπάθεια να “αγοράσουν” την επιτυχία.

Έρχεται όμως το ίδιο το σπορ να δείξει πως έχει αντισώματα, πως κάποια συστατικά του δεν είναι εύκολο να υποσκελιστούν από την εξέλιξη και τον εκμοντερνισμό του.

Τα παγκόσμια κύπελλα ανέκαθεν υπήρξαν αντλία ποδοσφαιρικών συμπερασμάτων ως σταυροδρόμι εθνικοτήτων και διαφορετικών ιδιοτήτων που διαγωνίζονται.

Καταλαβαίνω το μοντέλο του Κατάρ, τον τρόπο που “έχτισαν” το τοπικό πρωτάθλημα, την προσπάθεια να φτιάξουν και καλή εθνική, ακόμα και την επιθετική (…) τους καμπάνια για να διοργανώσουν το Μουντιάλ πριν 4 χρόνια.

Είναι ένα μοντέλο που βασίζεται στην επένδυση, στα πολλά λεφτά να το πω απλά.

Βλέπω όμως Ιράν, βλέπω Aϊτή και Πράσινο Ακρωτήρι, βλέπω Κουρασάο (εννοείται). Λοιπόν, ξέρετε κάτι, ακόμα και σήμερα στο ποδόσφαιρο η ψυχή, το πάθος και η αγάπη για το άθλημα μετράνε απείρως περισσότερο από την οικονομική επιφάνεια. 

Δείτε και από μια άλλη οπτική γωνία, Αφρικανοί και Ασιάτες είχαν μεγάλα προβλήματα ακόμα και να μπουν στη χώρα για να υποστηρίξουν την ομάδα τους.

Στο Κατάρ εννοείται δεν υπήρξε κανένα τέτοια πρόβλημα. Η εκδρομή των φίλων του άλλωστε ήταν οργανωμένη και χρηματοδοτούμενη απολύτως από την κυβέρνηση της χώρας, 1,000 φίλοι (κανονικοί ή “βαφτισμένοι”) της ομάδας ταξίδεψαν και είδαν βέβαια τον πρόωρο αποκλεισμό. Καλά θα πέρασαν πάντως, όλα δωρεάν, αμφίβολο ακόμα και αν κάποιοι είχαν ξαναπάει σε ποδοσφαιρικό ματς. Μου θυμίζει εποχές (ή μήπως γίνεται μέχρι σήμερα;) που σε προεκλογικές περιόδους κατέφθαναν δεκάδες πούλμαν στις μεγάλες πολιτικές συγκεντρώσεις, “εκδρομές” που πλήρωναν τότε τα κόμματα.

Η μπάλα θέλει πάνω απ’ όλα ψυχή και αγάπη, μετά χρειάζεται και το ταλέντο.

Το Κατάρ (και το κάθε Κατάρ, ο νοών νοείτω) έχει μόνο χρήμα.

ΔΕΝ είναι αρκετό.

Είστε έτοιμοι για το Αίγυπτος-Ιράν;

Το έχω προαναγγείλει αυτό το ζευγάρωμα από τον Μάιο. Να ξυπνήσετε 6 ώρα το πρωί, αλλιώς νομίζω θα χάσετε το πιο cult ματς των παγκοσμίων κυπέλλων.

H πόλη του Σιάτλ είχε προγραμματίσει από πέρυσι,  καιρό πριν γίνει καν η κλήρωση για τους ομίλους της διοργάνωσης τον εορτασμό του Gay Pride με σειρά εκδηλώσεων και χάπενινγκ στις 27 Ιουνίου. Έλα που η κληρωτίδα έβγαλε Αίγυπτο-Ιράν. Μιλάμε για χώρες όπου ακόμα και οι γυναίκες έχουν υποτιμητική μεταχείριση, τι Gay Pride, τρελάθηκαν και οι δύο όταν έμαθαν την συγκυρία και μάλιστα το Ιράν απείλησε να αποσυρθεί.

Το ματς θα γίνει κανονικά, είναι κρισιμότατο βαθμολογικά και βέβαια αφορά τους δύο λαούς σε πολλά επίπεδα, δεν είναι κρυφό να πούμε πως δεν έχουν καθόλου καλές σχέσεις. Αυτό που τους ενώνει είναι οι οπισθοδρομικές απόψεις για αυτά που θα συμβούν στην πόλη του Σιάτλ την ημέρα του ματς και εντός του σταδίου.

Από τώρα φαντάζομαι τις εικόνες κοντράστ με Ιρανούς (όσους άφησαν να μπουν), Αιγύπτιους (δεν είναι πολλοί) και μέλη της LBGT+ κοινότητας (προβλέπω πως θα είναι οι περισσότεροι…).

Το ματς δε χάνεται.