MΟΥΝΤΙΑΛ 2026: Η Γαλλία περιμένει τους υπόλοιπους

10/07/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Πέτρος Δριτσάκος

Αναρωτιέμαι αν η Γαλλία είναι προετοιμασμένη για μια πραγματική δοκιμασία στη συνέχεια, μέχρι τώρα δείχνει να πηγαίνει από νίκη σε νίκη στο ρελαντί, άνετη και ωραία.

Το Μαρόκο έστησε ένα κόκκινο λεωφορείο, ο καθένας στη θέση του πειθαρχημένα και όλα μελετημένα, δήθεν για το 0-0. Όχι, η προσέγγιση αυτή είναι λάθος στο σημερινό ποδόσφαιρο.

Και όχι, το Μαρόκο του 2026 δεν ήταν καλύτερο από το 2022 όταν και αιφνιδίασε φτάνοντας στα ημιτελικά. Είχε αποκλειστεί πάλι με 2-0 από τη Γαλλία, αλλά είχε φάσεις, ήταν φιλόδοξο επιθετικά και όχι έρμαιο των γαλλικών ορέξεων. Αμυντικά ήταν πιο σοβαρό, πιο στιβαρό, το κέντρο άμυνας φέτος ήταν εντελώς διαφορετικό, έλειψαν Σαϊς και Αγουέρδ και ο Άμραμπατ δεν ήταν στα καλύτερά του και εκτός αρχικής ενδεκάδας έτσι κι αλλιώς. Επιθετικά έπαιζε με καθαρό φορ (Νεσίρι) και είχε παίκτες που έλειψαν φέτος γενικά στην επιθετική του λειτουργία (Ζίγιες, ενώ έλειψε λόγω τραυματισμού και ο Εζαλζουλί). Πιθανότατα δεν βοήθησε και η αλλαγή προπονητή τρείς μήνες πριν τη διοργάνωση.

Οι δύο ομάδες ήξεραν πολύ καλά η μια την άλλη και μάλλον συμφώνησαν(…) όλοι πως η Γαλλία είναι ανώτερη και θα κερδίσει. Ομολογώ πως δεν περίμενα αυτή την φοβική προσέγγιση των Μαροκινών, κάτι που θα στενοχώρησε ιδιαίτερα τους φίλους της ομάδας και τους ποδοσφαιρόφιλους της χώρας που ζητούσαν πρωτίστως μια κόντρα με την άσπονδη γειτόνισσα και αν έρθει και αποτέλεσμα ακόμα καλύτερα.

Η ανωτερότητα των μπλε φάνηκε ακόμα περισσότερο με τη χαμηλή αυτοπεποίθηση των αντιπάλων. Ούτε με το χαμένο πέναλτι του Εμπαπέ ανέβηκαν αγωνιστικά, ούτε πάλεψαν μετά το 1-0, μια απογοήτευση. Το ότι έχουμε περισσότερες απαιτήσεις από την ομάδα του Μαρόκου σημαίνει ταυτόχρονα πως είναι πλέον υπολογίσιμη δύναμη στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο και αυτό έχει ήδη κατακτηθεί. Όμως το βήμα παραπάνω δεν ήρθε, ίσως σε τέσσερα χρόνια στο επόμενο Μουντιάλ που θα διοργανώσει μαζί με Ισπανία και Πορτογαλία.

Έρχονται οι πιθανοί αντίπαλοι, πρώτα στον ημιτελικό

Ας το δούμε από τη Γαλλική οπτική γωνία.

Τώρα περιμένει στον ημιτελικό το νικητή του Ισπανία-Βέλγιο. Θα μου επιτρέψετε, παρότι σε αυτό το επίπεδο δεν μπορεί κανείς να είναι απόλυτος, να θεωρήσω εύκολη αντίπαλο το Βέλγιο. Μόνο η μέτρια αμυντική γραμμή φτάνει και τολμώ να πω πως θα δεχθεί όσα γκολ χρειαστεί (ακόμα κι αν σκοράρει) για μια ακόμα άνετη και ωραία νίκη-πρόκριση.

Άρα όλοι κοιτάμε την Ισπανία.

Ναι, μπορεί να μπλοκάρει σε μεγάλο βαθμό τη Γαλλία. Θα πάρει την κατοχή της μπάλας, κάτι που per se δεν ενοχλεί τους Γάλλους. Θα είναι όμως και πολύ προσεκτικοί και διαβασμένοι και η άμυνα τους είναι σε υψηλό επίπεδο όπως και ο γκολκίπερ.

Αν είχε και τον Νίκο Γουίλιαμς αλλά και τον Γιαμάλ σε καλύτερη κατάσταση, θα ήταν ακόμα πιο δύσκολο. Είναι κι αυτή ομάδα που έχει σαφή στόχο τη διάκριση στη διοργάνωση, μια επιτυχία λείπει από τη “ρόχα” εδώ και πολλά χρόνια.

Δυνατή κόντρα και ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο για την κούπα.

Αυτές που έρχονται από την άλλη μεριά του ταμπλό προς τον μεγάλο τελικό

Μετά κοιτάμε την άλλη μεριά με Νορβηγία-Αγγλία και Αργεντινή-Ελβετία να ερίζουν για μια θέση στον τελικό.

Αν γίνουν εκπλήξεις και περάσει στον τελικό είτε η Νορβηγία είτε η Ελβετία, θα έχει ήδη σημειωθεί μια τεράστια έκπληξη. Αν κάποια από αυτές τις δύο είναι φιναλίστ, να ξέρετε θα είναι πολύ επικίνδυνη, με άγνοια κινδύνου και ψυχολογία στον ουρανό. Μάλιστα θα παραμονεύει και η περίπτωση η Γαλλία να υποτιμήσει ένα τέτοιο μεγάλο αουτσάιντερ. Δεν το πιστεύω, αλλά μπορεί να συμβεί. Μοιάζει ευνοϊκή συνθήκη πάντως…

Μετά έχουμε την Αργεντινή και την Αγγλία.

Με την Αργεντινή υπάρχει ανοιχτός λογαριασμός από τον τελικό του Κατάρ, αυτό θα μετρήσει υπέρ της Γαλλίας. Αγωνιστικά οι μπλε δείχνουν ανώτεροι, πιο φιλόδοξοι και πιο συγκεντρωμένοι στο στόχο φέτος, ενώ η Αργεντινή δείχνει αδυναμίες που δεν είδαμε πριν 4 χρόνια. Η άμυνα είναι απίθανα ευάλωτη, ο τερματοφύλακας που διέπρεψε στο Κατάρ δεν έχει κάνει μισή επέμβαση και το ότι βρίσκεται στους “8” οφείλεται αποκλειστικά στον Μέσι και την αύρα του.

Δεν θα είναι εύκολο αλλά αυτή τη στιγμή και με την μέχρι τώρα εικόνα, δεν μπορώ να δω πως η Γαλλία θα χάσει πάλι τον τελικό απέναντι στην ίδια αντίπαλο.

Η Αγγλία. Ναι, την υποστηρίζω από μικρό παιδί. Όλο “its coming home”, όλο δεν έρχεται. Είναι ο μπαλαντέρ του τουρνουά, δεν μπορείς να την αγνοήσεις, δεν μπορείς όμως και σε καμία περίπτωση να πεις πως σε τρομάζει.

Θα είναι ένα ιδιαίτερο ματς ένας τελικός Αγγλίας-Γαλλίας. Κι εδώ η μέτρια αμυντική λειτουργία των “λιονταριών” θα είναι το κομβικό σημείο που θα κάνει τη διαφορά.

Μακάρι, δεν λέω, αλλά οκ, μετά υπάρχει και το επόμενο Euro στα γήπεδα της Μεγάλης Βρετανίας…

Από την περασμένη εβδομάδα στα “ματάκια” αναφώνησα Habemus Favorem.

Τίποτα δεν άλλαξε την άποψή μου έκτοτε.