To 3/10 του Ολυμπιακού σε clutch συνθήκες: Σύμπτωμα ή γνώρισμα;
26/03/2026
𓂃✍︎ Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Είναι η τελευταία ημέρα του Οκτωβρίου και για την 8η αγωνιστική της Euroleague, ο Ολυμπιακός υποδέχεται τη Χάποελ Τελ Αβίβ. Το σκορ είναι 58-58 ένα λεπτό πριν από τη λήξη και τελικά οι «ερυθρόλευκοι» νικούν με 62-58, βελτιώνοντας το ρεκόρ τους σε 5-3. Αυτή ήταν η δεύτερη νίκη της ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα σε παιχνίδι που κρίθηκε στις τελευταίες κατοχές, στη φετινή Euroleague.
Η τρίτη και τελευταία ήταν στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό και η πρώτη στη Σερβία με αντίπαλο τη Μακάμπι. Ένας καλοθελητής θα μπορούσε να συμπεριλάβει και την αναμέτρηση στην Μπολόνια, αλλά δεν είναι και το πλέον αντιπροσωπευτικό δείγμα χαρακτήρα μιας ομάδας να απειλείται με ήττα (92-93 λίγο πριν το φινάλε) όταν έχει προηγηθεί με +18 στις αρχές της τέταρτης περιόδου.
Οι φορές όμως που ο Ολυμπιακός απέτυχε σε clutch συνθήκες έχουν πυκνώσει επικίνδυνα. Ήταν στον πρώτο γύρο με Εφές, Μονακό εντός και Μιλάνο εκτός. Στον δεύτερο έχει 0/4 στη σειρά (μετά την επίσκεψη στο ΟΑΚΑ), σε Ντουμπάι, Κάουνας, Μονακό και Βαλένθια. Δύσκολα μπορείς να μιλήσεις πια για σύμπτωμα. Η συχνότητα παραπέμπει σε γνώρισμα.
Αυτό που δεν χωρά καμία αμφιβολία είναι η εκτός έδρας αδυναμία απέναντι στις καλές ομάδες. Κόντρα στο top-11 ο Ολυμπιακός έχει ρεκόρ 1-8, έχοντας νικήσει μόνο τον Παναθηναϊκό. Απέτυχε με Φενερμπαχτσέ, Ρεάλ, Βαλένθια, Ερυθρό Αστέρα, Ζαλγκίρις, Μπαρτσελόνα, Μονακό και Ντουμπάι, ενώ εκκρεμεί το παιχνίδι με τη Χάποελ.
Αν χάσει από τους Ισραηλινούς και το Μιλάνο προσπεράσει τη Μακάμπι στην τελική βαθμολογία, θα κλείσει με 1-11 απέναντι στο top-12! Όχι και ο καλύτερος απολογισμός για το δεύτερο μεγαλύτερο μπάτζετ της διοργάνωσης και για ομάδα που θεωρητικά διαθέτει τρεις παίκτες που να μπορούν να καθαρίσουν στα δύσκολα. Τι φταίει και εμφανίζει τη συγκεκριμένη έλλειψη ικανότητας; Είναι θέμα πνευματικής αδυναμίας ή αγωνιστικής ανεπάρκειας;
Αν έπρεπε να ρισκάρω μια απάντηση, θα έλεγα ότι το δεύτερο προκαλεί σε κάποιο βαθμό το πρώτο.
Το άλυτο πρόβλημα στη θέση «1»
Το έχω ξαναγράψει πολλάκις ότι κατά τη γνώμη μου η έλλειψη σουτ και προσωπικής φάσης στη θέση του πλέι-μέικερ ναρκοθετεί τις πιθανότητες νίκης της ομάδας στα μεγάλα παιχνίδια. Αυτά που κρίνονται στο όριο. Διότι είναι η ώρα που λόγω προσήλωσης οι άμυνες γίνονται πιο σφιχτές και οι πιθανότητες για σουτ με καλές προϋποθέσεις μειώνονται δραστικά. Εκεί, η καλή κυκλοφορία μπάλας και άλλα στοιχεία που διακρίνουν την καλή ομαδική λειτουργία δεν έχουν την ίδια επιρροή σε σχέση με το υπόλοιπο του αγώνα.
Ο αντίλογος που έχει γίνει «καραμέλα» είναι ότι υπάρχουν άλλοι να πάρουν την ευθύνη. Όμως κόντρα στις καλύτερες ομάδες, όταν η μπάλα «καίει» δεν υπάρχει η πολυτέλεια να σνομπάρει η αντίπαλη άμυνα τον οποιονδήποτε.
Στη Βαλένθια ο Τόμας Ουόκαπ αστόχησε σε ένα θεωρητικά εύκολο λέι-απ που αν ήταν επιτυχημένο θα είχε δώσει κατά πάσα πιθανότητα τη νίκη στον Ολυμπιακό. Αλλά αυτό ήταν μάλλον ελπιδοφόρο. Τουλάχιστον ο Αμερικανός πήρε την ευθύνη και πήγε στο drive, κάνοντας upgrade σε αυτά που είχαμε δει έως τώρα από τους πλέι-μέικερ των «ερυθρόλευκων» στην τελική ευθεία αγώνων.
Συνήθως κατεβάζουν την μπάλα και με χαρακτηριστική διστακτικότητα ψάχνουν πού να τη δώσουν. Να την ξεφορτωθούν. Βούτυρο δηλαδή στο ψωμί της αντίπαλης άμυνας, που «στοχοποιεί» τους άλλους τέσσερις που είναι στο παρκέ και ξέρει περίπου τι να περιμένει. Χαρακτηριστική ήταν η φάση με τον Νιλικίνα που ένα λεπτό πριν από το τέλος έκανε το λάθος και ο Κι έκλεψε την μπάλα, δίνοντας τελικά προβάδισμα στους γηπεδούχους.
Ο Γάλλος έκανε καλή δουλειά στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, σκοράροντας 10 πόντους με δύο τρίποντα. Προκάλεσε αισιοδοξία αυτή η εμφάνιση στις τάξεις των φίλων του Ολυμπιακού, έκτοτε όμως έχει ξανά απογοητεύσει. Με τη Μονακό είχε 2/8 εντός πεδιάς και ήταν μοιραίος στο φινάλε σε άμυνα και επίθεση. Με τη Βαλένθια σκόραρε μόνο με βολές και είχε μία ασίστ. Γενικά η δημιουργία του είναι ισχνή, με 1,7 ασίστ σε 16:52’’ συμμετοχής κατά μέσο όρο.
Ο Μόντε Μόρις πήρε 8,5 λεπτά συμμετοχής ως δεύτερος πλέι-μέικερ, αλλά δεν έδειξε κάτι που θα μπορούσε να αυξήσει το χρόνο του. Και μένει η απορία για τον αποκλεισμό του Κόρι Τζόσεφ από την αποστολή για τον αγώνα της Ισπανίας. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας την αιτιολόγησε στο πλαίσιο του rotation, αλλά ο βετεράνος Αμερικανός μοιάζει ο πιο αξιόπιστος απ’ όλους έως τώρα.
Και ο μοναδικός από τους τέσσερις που μπορεί να απειλήσει με jump shoot, να κάνει την αντίπαλη άμυνα να τον νιώσει. Ο Βεζένκοφ δεν κατάφερε να πάρει ούτε σουτ στο δεύτερο ημίχρονο (!), με εξαίρεση την προσπάθεια που του απέφερε βολές στα 45’’ πριν το φινάλε. Και αυτό δεν μπορεί να είναι άσχετο με το ότι το επίπεδο δημιουργίας πέφτει σημαντικά όταν τα πράγματα ζορίζουν.
Πλέον, ο Ολυμπιακός θα πέσει στην τέταρτη θέση, αν η Ρεάλ νικήσει σήμερα (Πέμπτη) την Εφές και η Βαλένθια την Παρασκευή την Παρτιζάν. Προφανώς, το πλεονέκτημα έδρας δεν είναι εξασφαλισμένο. Τρεις νίκες θα αρκούν στα ματς με Βιλερμπάν, Χάποελ (εκτός) και Ρεάλ, Μιλάνο (εντός), αλλά είναι πια αμφίβολο αν αυτό είναι το πρώτο ζητούμενο.
Όλα δείχνουν ότι οι «ερυθρόλευκοι» θα πρέπει να «χτίσουν» το χαρακτήρα τους μέσω των πλέι-οφ, αν θέλουν να φτάσουν με καλές πιθανότητες στο «ΟΑΚΑ». Ο χρόνος τελειώνει, υπάρχουν max 11 παιχνίδια έως το τέλος του δρόμου και η αλήθεια είναι ότι η ομάδα θα πρέπει να αναπτύξει διαφορετικού τύπου αρετές για να γίνει λιγότερο προβλέψιμη στα τελευταία λεπτά οριακών αναμετρήσεων.
Πατάει εξάδα με το βλέμμα στην τετράδα…
Ο Παναθηναϊκός είναι δεδομένο πια ότι θα πάει με τη συνταγή της ατομικής πρωτοβουλίας έως τέλους. Κέντρικ Ναν και Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις σκόραραν τους 24 από τους 26 πόντους της ομάδας στην τέταρτη περίοδο κόντρα στην Ντουμπάι, οι περισσότεροι με ατομικές ενέργειες. Συγκεκριμένα, στα τελευταία 6:15 της αναμέτρησης, ο Παναθηναϊκός πέτυχε δύο πόντους με βολές του Οσμάν, 11 με τον Ναν και 13 με τον Χέιζ-Ντέιβις.
Το μπάσκετ που παίζουν οι «πράσινοι» παραμένει μη ικανοποιητικό με βάση την ποιότητα του ρόστερ, όμως με κάποιο τρόπο η δουλειά έγινε στα ματς με Ζαλγκίρις, Ερυθρό Αστέρα, Ντουμπάι και πλέον ο δρόμος για τα πλέι-οφ μοιάζει ανοιχτός. Στο Σαράγεβο συγκεκριμένα οι «πράσινοι» τα κατάφεραν χάρη στην τρίποντη ραψωδία. Ξεκίνησαν με 1/6 τρίποντα και έκτοτε είχαν 13/17! Ο Χέιζ-Ντέιβις είχε 4/6, ο Οσμάν 3/4, ο Χουάντσο 2/3, ο Μήτογλου 2/2 και ο Ναν 2/4.
Επόμενο εμπόδιο για το «τριφύλλι» η – εντυπωσιακή επί Μανουτσάρ Μαρκοϊσβίλι – Μονακό, που μετράει τρεις νίκες σε ισάριθμα ματς μετά την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Γεωργιανό. Η Μονακό είχε 7/8 ήττες στα τελευταία ματς με τον Βασίλη Σπανούλη και μετά την αποχώρηση του έχει νικήσει Ολυμπιακό και Εφές, Μιλάνο με ανατροπή.
Με την Εφές στην Πόλη ήταν στο -10 στο 33’, ομοίως και στο εντός με το Μιλάνο στις αρχές της τέταρτης περιόδου. Και στα δύο ματς ήταν εξαιρετικοί οι Ντιαλό και Στραζέλ, ενώ στο πρώτο ξεχώρισε επίσης ο Μπλοσομγκέιμ και στο δεύτερο οι Οκόμπο (16 πόντοι, 13 ασίστ) και Τάις. Ο Μάικ Τζέιμς, που ήταν απών στα δύο τελευταία και λογικά χάνει και το ματς της Παρασκευής, έγραψε στα social ότι η αποχώρηση του Σπανούλη αφύπνισε την ομάδα.
Η ποιότητα της Μονακό είναι δεδομένη, χωρίς τον ηγέτη της όμως ο Παναθηναϊκός έχει μεγάλο πλεονέκτημα για να πάρει τέταρτο στη σειρά «do or die» ματς και να πάει με την ψυχολογία στα ύψη για τη σειρά των τριών διαδοχικών εκτός με Χάποελ, Μπαρτσελόνα και Βαλένθια.
