Με το βλέμμα ήδη στο repeat ο Ολυμπιακός

28/05/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης

Τη στιγμή που ο Αντρές Φελίς σημάδεψε από τα 6,75μ. με το σκορ στο 88-85, η ανάσα εκατομμυρίων οπαδών του Ολυμπιακού «πάγωσε» και ο λογισμός ανέτρεξε ακαριαία σε πίκρες που έχουν λάβει τη διάσταση εφιάλτη. Τα σουτ των Κορνέλιους Τόμπσον, Βασίλιε Μίτσιτς και κυρίως Σέρχιο Γιουλ πέρασαν νοερά σαν «φιλμάκι» σε αυτό δευτερόλεπτο που χρειάστηκε ώστε η μπάλα να φύγει από τα χέρια του Δομινικανού και να βρει στο σίδερο.

Ο Ταϊρίκ Τζόουνς κατέβασε το ριμπάουντ και τα «φαντάσματα» μπήκαν στην ντουλάπα. Μια για πάντα. Αυτό ήταν πιθανότατα το πιο λυτρωτικό τρόπαιο συλλόγου στην ιστορία του αθλητισμού! Ναι, στην ιστορία, φανταστείτε μόνο τη χαώδη απόσταση από την ευφορία που βιώνει τώρα ο οργανισμός σε αυτό που θα κυριαρχούσε ως κλίμα με ένα 5^ο σερί χαμένο Final-4, εντός Ελλάδας εν προκειμένω, συνολικά 7^ο άκαρπο στη σειρά και 12^ο αποτυχημένο σε 15 απόπειρες.

Και θα ήταν και ο τρόπος ακόμα πιο επιβαρυντικός για την ψυχολογία. Σε τι να περιμένει και τι να προσδοκά ο φίλαθλος του Ολυμπιακού αν η αποδεκατισμένη στους ψηλούς Ρεάλ είχε σκαρώσει ένα τέτοιο κάζο με 17.000 «αφιονάδος» απέναντί της; Με τι κουράγιο θα επένδυαν ξανά οι αδελφοί Αγγελόπουλοι και θα έθετε στόχο η ομάδα το επόμενο Final-4; Με τι… ψυχή θα αγόραζαν διαρκείας οι φίλαθλοι και θα προγραμμάτιζαν ταξίδι στο Ντουμπάι για την άνοιξη του 2027;

Τώρα όμως όλα είναι αλλιώς. Ο Ολυμπιακός «αναγεννήθηκε», το σωτήριο έτος 2026 μπορεί να αποδειχτεί τέτοιας δυναμικής που θα χωρίσει την ιστορία του συλλόγου στο πριν και το μετά. Ο Ολυμπιακός δεν είναι πια ο Σίσυφος που έχει καταδικαστεί στο αιώνιο μαρτύριο της πέτρας. Κατάφερε να τη στερεώσει στην κορυφή του λόφου, μαζί και την ερυθρόλευκη σημαία, λαμβάνοντας (επιτέλους) την ανταμοιβή του για τις προσπάθειες τόσων χρόνων.

Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Να κρίνεται ένα τόσο μακροχρόνιο project από 80 λεπτά και στο τέλος από ένα σουτ, αλλά αυτή είναι η σκληρή πλευρά του πρωταθλητισμού. Στην Ευρωλίγκα τη λες και κυνική, αφού το format δεν λογαριάζει από σταθερότητα, συνέπεια κλπ.

Οι άξονες αποφυγής του πατατράκ

Ας μην γελιόμαστε, η εμφάνιση του Ολυμπιακού στον τελικό δεν έβγαλε μάτια. Σε τέτοιες συνθήκες, με τον αντίπαλο χωρίς «5αρι» και το γήπεδο «κατακόκκινο», ελάχιστοι περίμεναν ότι η Ρεάλ θα μπορούσε να προβάλλει αντίσταση. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα ήταν νευρική, επέτρεψε στην αντίπαλο να κλέψει 11 μπάλες και είχε περισσότερα λάθη (17) από ασίστ (16). Δεν αξιοποίησε όσο θα έπρεπε εκτελεστικά την απόλυτη υπεροπλία στους ψηλούς (παρά μόνο με τα ριμπάουντ), ενώ ο Ντόρσεϊ έκανε μία από τις χειρότερες εμφανίσεις του και ο Βεζένκοφ δεν βρήκε χώρο δράσης.

Το περίφημο passing game της ομάδας δεν βγήκε στον αφρό, η μπάλα συχνά-πυκνά κολλούσε στα χέρια των πλέι-μέικερ και ο Φουρνιέ έμενε με λίγα δευτερόλεπτα να αποφασίσει τι θα κάνει. Ο Γάλλος, ο υπέροχος (και πραγματικός MVP) Άλεκ Πίτερς και τα 16 περισσότερα ριμπάουντ έσωσαν από ένα ιστορικό πατατράκ τον Ολυμπιακό, ο οποίος επιβραβεύτηκε για την πολυετή επιμονή, την πίστη του σε αυτό που έκανε και την αταλάντευτη προσήλωση στο στόχο. Ίσως η Ρεάλ να ήταν – βάσει και των προβλημάτων της – η καλύτερη ομάδα του Final 4, δεν ήταν όμως της σεζόν. Πόσο μάλλον της τελευταίας πενταετίας.

Το ευρωπαϊκό απωθημένο εκπληρώθηκε, το τραύμα του… Σέρχιο Γιουλ θεραπεύτηκε. Όμως κανένα ψήγμα κορεσμού δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα. Ο Ολυμπιακός δείχνει να παραμένει όσο πεινασμένος ήταν και πριν από την 24^η Μαΐου 2026. Ή… μήπως και περισσότερο;

Χαώδης αναβάθμιση στην περιφέρεια

Σπάνια βλέπεις κατά τη διάρκεια επιδίωξης ενός τόσο μεγάλου στόχου και μετά από μια τόσο σπουδαία επιτυχία τις μηχανές ενός συλλόγου να δουλεύουν στο φουλ. Βεβαίως, η προεργασία είχε γίνει στο παρασκήνιο και χωρίς καμία χρονοτριβή ο Ολυμπιακός μοιάζει έτοιμος να ανακοινώσει την απόκτηση και του Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ και του Ζαν Μοντέρο.

Αν όντως πιάσει λιμάνι και ο Δομινικανός (ο Αμερικανός θα υπογράψει για 2+1 χρόνια με πάνω από 2 εκατ. ευρώ απολαβές ανά έτος) η ενίσχυση θα είναι τεράστια ακριβώς εκεί που πονούσε η ομάδα. H ποιότητα στην περιφέρεια εκτινάσσεται σε βαθμό που έχουμε να δούμε από την εποχή των Σπανούλη – Έισι Λο.

Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ ήταν πρώτος στις ασίστ φέτος στην Euroleague, με 7,4 κατά μέσο όρο. Είχε επίσης 12,6 πόντους (με 52,2% δίποντα, 33% τρίποντα, 60,5% βολές,), 4,5 ριμπάουντ και 1 κλέψιμο. Έπαιζε σχεδόν 31 λεπτά και δεν έχασε κανένα ματς. Είναι εξαιρετικός αμυντικός και αρκετά καλός στο drive, ενώ βέβαια το μεγάλο πλεονέκτημα του είναι η δημιουργία. Υστερεί στο σουτ, συμπεριλαμβανομένων των βολών.

Ο 23χρονος Μοντέρο θα έρθει για να δώσει άλλη διάσταση στο παιχνίδι του Ολυμπιακού. Αυτός διαθέτει και σουτ, είναι ένας πλήρης combo guard που στη σειρά πλέι-οφ με τον Παναθηναϊκό έδειξε ότι είναι πολύ πιο ώριμος από την ηλικία του. Είχε εκπληκτικά νούμερα απέναντι στους «πράσινους»: 18,6 πόντους, 5,8 ασίστ, 4,2 ριμπάουντ και 1,4 κλεψίματα, με 73,1% στο δίποντο και 42,3% στο τρίποντο!

Στη regular season δεν ήταν τόσο εντυπωσιακός (13,7 πόντοι, 4,6 ασίστ, 2,8 ριμπάουντ, με 49,1% δίποντο και 31,2% τρίποντο), αλλά προφανώς τα νούμερα του ήταν αρκετά για να αναδειχθεί σε rising star της διοργάνωσης και να συμπεριληφθεί στην κορυφαία πεντάδα της σεζόν. Στον ημιτελικό με τη Ρεάλ ήταν άστοχος (3/8 δίποντα, 2/8 τρίποντα), μοίρασε όμως 9 ασίστ.

Το deal αναμένεται να είναι πολυετούς διάρκειας, με τον Ολυμπιακό να προσθέτει στο ρόστερ του ένα στιλ παίκτη που του στέρησαν οι διαδοχικοί τραυματισμοί του Κίναν Έβανς. Είναι ικανότατος στη δημιουργία χώρων και στο ένας εναντίον ενός, διαθέτει εξαιρετικό χειρισμό μπάλας και λόγω σουτ μπορεί να παίξει πολύ αποτελεσματικά pick and roll.

Παράλληλα, είναι ταχύτατος στο transition, δεν φοβάται να πάρει ευθύνες και παρά το ύψος του (1,88μ.) έχει πολύ καλά τελειώματα κοντά στο καλάθι. Κερασάκι στην τούρτα η συνέπεια του στην άμυνα, αν και ελαφρύς καλύπτει το χάντικαπ με τα πολύ γρήγορα πόδια και την αλτικότητά του.

Με έναν παίκτη που η αντίπαλη άμυνα δεν μπορεί να αφήσει στιγμή από τα μάτια της, η αναβάθμιση προορίζεται να είναι πολύ μεγάλη και ο Ολυμπιακός προσφέρεται – λογικά – σε τιμές φαβορί για την κατάκτηση της επόμενης Euroleague.

Οι αδελφοί Αγγελόπουλου απέδειξαν ότι είχαν θέσει στόχο το… repeat προτού καν σπάσει η ομάδα την «κατάρα» των διαδοχικών αποτυχημένων Final 4.