Ο Ράφαελ Χοδάρ βαδίζει στα χνάρια του ειδώλου του

⏲️ Χρόνος ανάγνωσης: 7 λεπτά
Εικόνα του Love Game. Κορίτσι με ρακέτα σε γήπεδο τένις

19/04/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης

 

Πώς δείχνεις τη στήριξή σου σε έναν Ισπανό παίκτη που λέγεται Ραφαέλ; Φωνάζεις, φυσικά: «Vamos, Rafa!»

Αυτό το γνώριμο σύνθημα ακουγόταν ξανά και ξανά στις εξέδρες του ATP 500 της Βαρκελώνης κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Μόνο που αυτή τη φορά το «Ράφα» δεν αναφερόταν στον Ράφαελ Ναδάλ – τον άνθρωπο που έχει κατακτήσει 12 φορές το τουρνουά – αλλά στον 19χρονο Ράφαελ Χοδάρ από τη Μαδρίτη, που φιλοδοξεί να βαδίσει στα χνάρια του.

Μέχρι πριν από λίγους μήνες ο Χοδάρ δεν είχε καν αγωνιστεί σε κυρίως ταμπλό του ATP Tour. Έως τις αρχές Απριλίου δεν είχε φτάσει ποτέ ούτε σε προημιτελικό. Στο χωμάτινο 250αρι του Μαρακές όμως, κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της καριέρας του. Στις 5 Απριλίου επικράτησε στον τελικό του βετεράνου Μάρκο Τρουνγκελίτι με 6-3, 6-2.

Η ανέλιξη του υψηλόσωμου Ισπανού είναι ραγδαία. Στα μέσα Μαρτίου του 2025 βρισκόταν στο Νο. 908 του κόσμου. Δεκατρείς μήνες αργότερα μπήκε στο top-100 και τώρα βρίσκεται πιο ψηλά από τον Στέφανο Τσιτσιπά! Με την κατάκτηση του τουρνουά στο Μαρόκο ανέβηκε στο Νο. 55 και με την πορεία του στη Βαρκελώνη πλησίασε το top-40.

Εκεί, έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, νικώντας πολύ εύκολα στους τρεις πρώτους γύρους τους Χάουμε Μουνάρ (6-1, 6-2), Ούγκο Καράμπελι (6-3, 6-3) και Κάμερον Νόρι (6-3, 6-2). Το σερί των οχτώ νικών σταμάτησε κόντρα στον εξαιρετικό Αρτούρ Φις, ο οποίος έκανε την ανατροπή (3-6, 6-3, 6-2) και πήρε την πρόκριση στον τελικό.

Στιλ που παραπέμπει σε Σίνερ

Ο Χοδάρ – του οποίου και ο πατέρας και ο παππούς λέγονται επίσης Ραφαέλ – έχει ήδη αρχίσει να «τσεκάρει» τα κουτάκια που συνήθως συμπληρώνουν οι μελλοντικοί μεγάλοι παίκτες από νεαρή ηλικία. Το 2024 κατέκτησε το junior US Open, ανέβηκε σε κατάταξη που δεν χρειάζεται πια προκριματικά για να παίζει στα μεγάλα τουρνουά και όπως είχε συμβεί και με τους Ναδάλ, Κάρλος Αλκαράθ, έφτασε στα ημιτελικά της Βαρκελώνης πριν κλείσει τα 20.

Πέρα από την τεχνική του, είναι και η σωματοδομή του που αφήνει πολλές υποσχέσεις. Στα 1,91μ., διαθέτει το ύψος για δυνατά σερβίς, πάνω από τα 190 χλμ./ώρα, αλλά και άνοιγμα χεριών που τον βοηθά τόσο στην άμυνα όσο και στο παιχνίδι στο φιλέ.

Το παιχνίδι του στηρίζεται στο κλασικό «ένα-δύο» σερβίς και forehand, που πλέον θεωρείται απαραίτητο για κάθε παίκτη που θέλει να ξεχωρίσει στο υψηλότερο επίπεδο. Στο σερβίς διαθέτει τόσο το flat δυνατό χτύπημα όσο και το kick, ενώ στο forehand συνδυάζει ταχύτητα και έντονο topspin.

Αυτό που ξεχωρίζει, όμως, είναι το backhand με δύο χέρια. Όταν βρει χώρο, μπορεί να «εκτοξεύσει» την μπάλα με βάθος και ταχύτητα και στις δύο γωνίες. Αν και προέρχεται από την ισπανική σχολή, το backhand του – και γενικά όλο το στιλ παιχνιδιού του – θυμίζει περισσότερο τον… Γιανίκ Σίνερ.

Δεν προκαλεί βέβαια έκπληξη ότι ένας Ράφα που μεγάλωσε στην ισπανική πρωτεύουσα, είχε ως είδωλο τον Ράφαελ Ναδάλ. Γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2006 όταν ο Ναδάλ είχε ήδη δύο Grand Slam τίτλους. Έπιασε για πρώτη φορά ρακέτα στα τέσσερα του χρόνια και έπαιζε στο Club de Tenis Chamartín από τα έξι του. Στα 12 του εγκατέλειψε το ποδόσφαιρο για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο τένις.

Μοναχοπαίδι δύο καθηγητών, ήταν τακτικός θεατής στο ATP Masters 1000 της πόλης του. Θυμάται με νοσταλγία δύο μεγάλες μάχες στη Caja Magica: τη νίκη-έκπληξη του Νικ Κύργιου επί του Ρότζερ Φέντερερ το 2015 και τη νίκη του Γκριγκόρ Ντιμιτρόφ απέναντι στον Νόβακ Τζόκοβιτς, σε έναν μαραθώνιο τριών ωρών το 2013.

Τώρα, ετοιμάζεται να συμμετάσχει ο ίδιος στο πρώτο μαδριλένικο 1000αρι της καριέρας του.

Το milestone της Μελβούρνης

Αφότου ενηλικιώθηκε, ο Χοδάρ είχε δύο επιλογές. Είτε να γίνει άμεσα επαγγελματίας, είτε να πάρει στο κολέγιο. Επέλεξε το δεύτερο, γιατί όπως έχει εξηγήσει «η Βιρτζίνια είναι εξαιρετικό μέρος για να εξελιχθείς ως τενίστας. Είσαι περιτριγυρισμένος από ποιοτικούς ανθρώπους και προπονητές, μια κουλτούρα που σε βοηθάει να εξελιχθείς πολύ».

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του δεύτερου έτους κατάλαβε ότι δεν είχε νόημα να καθυστερεί κάτι που πρόκειται έτσι κι αλλιώς να συμβεί. Το μέλλον του είναι de facto στα κορτ. Είναι τόσο καλός που πολλοί θεωρούν πια ότι δεν αποκλείεται να μπει στο top 10 προτού κλείσει τα 20 χρόνια του.

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο Αλκαράθ χαρακτήρισε τον Τζόνταρ «εξαιρετικό παίκτη», προσθέτοντας ότι «από την Αυστραλία μέχρι σήμερα, τα επιτεύγματά του είναι εκπληκτικά».

Ο Χοδάρ ξεκίνησε το 2026 με μια παρουσία στον τελικό του Challenger της Καμπέρα, ενώ στο Australian Open πέρασε με επιτυχία τα προκριματικά και πέτυχε την πρώτη του νίκη σε Grand Slam, επικρατώντας του συνομήλικού του Ρέι Σακαμότο σε αγώνα πέντε σετ.

Ακολούθησαν οι πρώτες του νίκες σε τουρνουά ATP 250 και ATP 500, σε Delray Beach και Ακαπούλκο αντίστοιχα. Στο Μαϊάμι έκανε και τις πρώτες νίκες του σε ATP 1000, αποκλείοντας τους Γιάνικ Χάφμαν και Αλεξάντερ Βούκιτς. Σταμάτησε στον τρίτο γύρο, χάνοντας από τον Τόμας-Μάρτιν Ετσεβερί με 7-5, 6-4.

Δεδομένου ότι σε όλα τα επερχόμενα τουρνουά θα είναι πρωτοεμφανιζόμενος, αρκούν μερικές νίκες για να συνεχίσει να «καταπίνει» τις θέσεις στο παγκόσμιο ranking. Ο Χοδάρ βρίσκεται ήδη στην πρώτη γραμμή μιας νέας γενιάς παικτών που κάνει την εμφάνισή της στο ATP Tour. Μαζί του ξεχωρίζουν ο συμπατριώτης του Μαρτίν Λανταλούσε, ο Βέλγος Αλεξάντερ Μπλοκς και ο 17χρονος Γάλλος Μοΐζ Κουαμέ.

Η εποχή μετά τους Σίνερ – Αλκαράθ φαίνεται να έχει ήδη ξεκινήσει.

Εκτός ελέγχου η πτώση του Τσιτσιπά

Η παρατεταμένη αγωνιστική κρίση του Στέφανου Τσιτσιπά προκαλεί πια στον κόσμο του τένις σοβαρές αμφιβολίες για το αν μπορεί να επιστρέψει σε ανταγωνιστικό επίπεδο. Μέσα σε ένα χρόνο, ο Έλληνας πρωταθλητής έχει βρεθεί από το Νο.8 στο Νο.79 της παγκόσμιας κατάταξης, θέση που είχε για τελευταία φορά τον Απρίλιο του 2018! Η χωμάτινη σεζόν έμοιαζε αποκούμπι και ήδη έχει εξελιχθεί σε μεγάλη απογοήτευση, πλήττοντας επιπλέον την αυτοπεποίθηση του.

Στο «αγαπημένο» του Μόντε Κάρλο – το οποίο έχει κατακτήσει τρεις φορές – ηττήθηκε στον πρώτο γύρο από τον Φρανσίσκο Σερούντολο, ενώ ακολούθως δεν κατάφερε να κάνει νίκη ούτε στο 500αρι του Μονάχου. Αν και προηγήθηκε με 1-0 σετ, ηττήθηκε από τον Ούγγρο Φαμπιάν Μαροζάν, που έως και πρόπερσι δεν θα μπορούσε καν να τον απειλήσει.

Με ρεκόρ 11-8 μέσα στη σεζόν και με μοναδικές αναλαμπές τις νίκες επί του Ντανιήλ Μεντβέντεφ στο 500άρι στην Ντόχα και επί του Άλεξ ντε Μινόρ στο Μiami Open, ο Τσιτσιπάς φαίνεται να χρειάζεται μια δραστική αλλαγή για να αλλάξει τη ροή των πραγμάτων.

Ο Γκόραν Ιβανίσεβιτς, με τον οποίο συνεργάστηκε τόσο λίγο (πιθανότατα λόγω διαφωνιών στον τρόπο δουλειάς) έχει αναλάβει τον Αρτούρ Φις και έχει «απογειώσει» το παιχνίδι του. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν οι δυο τους συναντήθηκαν στο Μαϊαμι, ο Γάλλος επικράτησε με 6-0, 6-1 του Τσιτσιπά!

Η «μεταμόρφωση» είναι τόσο εντυπωσιακή που ο Μπόρις Μπέκερ δεν… κρατήθηκε και με ανάρτηση του στο «X» άφησε αιχμές για τη συνεργασία του Στέφανου με τον πατέρα του, Απόστολο. «Αναρωτιέμαι, πότε θα συνειδητοποιήσει ότι ίσως πρέπει να αλλάξει μερικά πράγματα στην επαγγελματική του ζωή.

Είναι ακόμη αρκετά νέος ώστε να το γυρίσει, αν το θέλει πραγματικά», είπε ο 58χρονος Γερμανός για τον Τσιτσιπά, που ψάχνει πλέον restart στο… γρήγορο χώμα της Μαδρίτης. Εκεί, όπου το 2019 είχε πετύχει μία από τις μεγαλύτερες νίκες της καριέρας του, αποκλείοντας τον Ραφαέλ Ναδάλ στα ημιτελικά, σε ένα αποτέλεσμα που είχε σηματοδοτήσει την άνοδό του στην παγκόσμια ελίτ.

Το κλάμα του Κομπόλι

Πραγματοποιώντας μάλλον την καλύτερη εμφάνιση της καριέρας του, ο Φλάβιο Κομπόλι συνέτριψε με 6-3, 6-3 τον «γηπεδούχο» Αλεξάντερ Ζβέρεφ και τον εκθρόνισε από το Μόναχο, παίρνοντας την πρόκριση για τον τελικό του BMW Open. H εμφάνιση αυτή (32 winners / 14 αβίαστα λάθη) ήρθε μια μέρα αφότου ο Ιταλός πληροφορήθηκε για τον τραγικό θάνατο ενός 13χρονου παιδιού του στενού περιβάλλοντός του.

Μετά το τέλος του ματς, ο Κομπόλι ξέσπασε σε κλάματα, αφήνοντας ελεύθερα τα συναισθήματά του, σε μία από τις πιο δυνατές στιγμές στο Tour. «Ένας φίλος μου απεβίωσε χθες. Ήταν μόλις 13 ετών. Αυτή η νίκη είναι για εκείνον», δήλωσε ο συγκινημένος ο Κομπόλι, μετά την εκπληκτική του εμφάνιση απέναντι στον τρεις φορές νικητή του τουρνουά.