Έγραψε ιστορία ο παίκτης δίχως… backhand

22/02/2026
𓂃✍︎ Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης
Σε συνέντευξη του το Φεβρουάριο του 2024 διατράνωσε την αυτοπεποίθηση και τις φιλοδοξίες του με τρόπο που δεν το έχει κάνει κανένας τενίστας στο παρελθόν. «Δεν με ενδιαφέρει απλώς να γίνω επαγγελματίας παίκτης, θέλω να γίνω ο καλύτερος όλων των εποχών», δήλωσε τότε, σε ηλικία 13 ετών, ο Τεοντόρ Ντάβιντοφ.
Το wonderkid του παγκόσμιου τένις, που έχει… καταργήσει το backhand, έγραψε ιστορία στην ATP. Στα μέσα Φεβρουαρίου κατέκτησε τον πρώτο βαθμό του και έγινε ο νεότερος παίκτης που εμφανίζεται στην παγκόσμια κατάταξη της ATP. Ένα επίτευγμα που είναι από μόνο του εντυπωσιακό, αποκτά όμως ακόμη μεγαλύτερη διάσταση λόγω της ιδιαιτερότητας του παιχνιδιού του.
Ο 15χρονος Βούλγαρος, με την αμερικανική ιθαγένεια, παίζει αποκλειστικά με forehand. Είναι αμφιδέξιος και αλλάζει χέρι κατά τη διάρκεια των πόντων με μεγάλη ταχύτητα, χτυπώντας το μπαλάκι μόνο με forehand.
Γεννημένος στη Βουλγαρία, ο Ντάβιντοφ μετακόμισε με την οικογένειά του στις ΗΠΑ προτού κλείσει τα δύο του χρόνια. Από πολύ μικρή ηλικία βρέθηκε στο γήπεδο, με τον πατέρα του να παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της τεχνικής του.
Στα 11 του εγκαταστάθηκε στο Μπράντεντον της Φλόριντα για να ενταχθεί στην περίφημη IMG Academy, ένα από τα πιο γνωστά «εργοστάσια» αθλητικών ταλέντων παγκοσμίως. Το 2023 πέρασε και από την Ελλάδα, συμμετέχοντας στο IMF Futures που διεξάγεται στο Τατόι, αφήνοντας από τότε μια πρώτη γεύση του διαφορετικού του στιλ.
Πλεονέκτημα ή τροχοπέδη;
«Κανονικά είναι δεξιόχειρας. Όταν ήταν όμως 8 χρόνων αποφάσισα να του μάθω να παίζει και με το αριστερό. Ήθελα να έχει απόλυτη ισορροπία. Είμαι λάτρης της κινέζικης ιατρικής και δίνω μεγάλη σημασία στο Γιν-Γιανγκ», έχει δηλώσει ο πατέρας του, Καλίν Ντάβιντοφ.
«Ο πατέρας μου κατάλαβε ότι το αριστερό μου forehand ήταν πολύ καλό. Αποφασίσαμε να το εξελίξουμε», έχει πει ο ίδιος. Σε ασκήσεις συντονισμού που εκτελούσε από μικρός, το χτύπημα που ξεχώρισε ήταν το αριστερό και αυτό οδήγησε σταδιακά στην απόφαση να παίζει με forehand και από τις δύο πλευρές.

Η επιλογή αυτή θυμίζει εν μέρει την περίπτωση του Ράφαελ Ναδάλ, όταν ο θείος του Τόνι Ναδάλ είχε ενθαρρύνει τον νεαρό Ράφα να εκμεταλλευτεί τη δύναμη του αριστερού του χεριού, παρότι ήταν φυσικός δεξιόχειρας. Η σύγκριση, ωστόσο, σταματά εκεί. Ο Ντάβιντοφ δεν άλλαξε απλώς χέρι. Εξαφάνισε εντελώς το backhand από το ρεπερτόριό του.
Τα βίντεό του, που κάνουν συστηματικά τον γύρο των social media, προκαλούν κάθε φορά την ίδια συζήτηση: μπορεί ένα τέτοιο στιλ να διακριθεί στο υψηλότερο επαγγελματικό επίπεδο;
Μαζί με τον 14χρονο Γερμανό Λούκας Ερέρα συνθέτουν μία εντελώς ξεχωριστή κατηγορία παικτών που επιχειρούν κάτι τέτοιο. Στα junior επίπεδα, η ταχύτητα της μπάλας και ο επιπλέον χρόνος αντίδρασης επιτρέπουν την αλλαγή χεριού και λαβής. Όσο όμως θα ανεβαίνει το επίπεδο, τόσο θα μικραίνουν τα περιθώρια. Στο επαγγελματικό τένις, οι συνθήκες είναι αμείλικτες: θα υπάρχουν περιθώρια προσαρμογής όταν πρέπει να επιστρέψεις σερβίς άνω των 220 χλμ./ώρα ή forehand με ρυθμό 160 χλμ./ώρα; Πιθανότατα, η συνεχής αλλαγή λαβής για δύο διαφορετικά forehand θα αποτελέσει σοβαρό τεχνικό μειονέκτημα.
Αν και αρχικά μπορεί να θεωρηθεί πλεονέκτημα – καθώς «κρύβεις» το backhand, που είναι το πιο αδύναμο χτύπημα – τελικά ίσως να αποτελέσει τροχοπέδη για επαγγελματική καριέρα. Ο Ντάβιντοφ εξασκεί παράλληλα και το backhand στις προπονήσεις, ώστε να είναι έτοιμος ενόψει της επαγγελματικής μετάβασης αν οι συνθήκες δεν επιτρέψουν να ευδοκιμήσει το δικό του στιλ.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι αποτελεσματικό τώρα και σίγουρα είναι ένα εναλλακτικό θέαμα που αρέσει πολύ στον κόσμο να παρακολουθεί, περιμένοντας να δει αν μπορεί να είναι επιτυχημένο και στην «κύρια» πίστα.
Συνεχίζει αήττητος στο 2026 ο Αλκαράθ
Μετά τη δύσκολη επικράτηση του επί του Άρθουρ Ριντερκνέχ (6-4, 7-6) στον πρώτο γύρο του Qatar Open, ο Κάρλος Αλκαράθ υπογράμμισε ότι η συμμετοχή του Γιάνικ Σίνερ στο ταμπλό της Ντόχα λειτουργεί ως επιπλέον κίνητρο για τον ίδιο.
«Δεν θα πω ψέματα. Όταν ο Γιάνικ είναι στο ταμπλό, νιώθεις μεγαλύτερο κίνητρο να παίξεις το καλύτερο σου τένις. Ελπίζω να φτάσουμε σε ακόμα έναν τελικό», είπε ο Ισπανός, αλλά η… ευχή του δεν έγινε πραγματικότητα. Ο Σίνερ αποκλείστηκε στα προημιτελικά από τον 20χρονο Τσέχο Γιάκουμπ Μένσικ και ο ίδιος έφτασε τις 12 σερί νίκες στο 2026, προσθέτοντας στις εφτά του Australian Open τις πέντε στην Ντόχα.
Δυσκολεύτηκε πολύ στα προημιτελικά απέναντι στον Κάρεν Χατσάνοφ, επιστρέφοντας από το σετ πίσω (6-7, 6-4, 6-3). Στα ημιτελικά εκθρόνισε τον κάτοχο του τίτλου, Αντρέι Ρούμπλεφ, νικώντας μετά από δύο ώρες με 7-6, 6-4 και στον τελικό «άγγιξε» το τέλειο.
Χρειάστηκε μόλις 50 λεπτά για να συντρίψει με 6-2, 6-1 τον Αρτούρ Φις, που είχε παίξει εξαιρετικά στους δύο προηγούμενους γύρους. Ο 21χρονος Γάλλος, που ταλαιπωρείται συχνά από τραυματισμούς, έπαιξε μόνο σε ένα τουρνουά από το Μάιο έως το Φεβρουάριο, αλλά επανήλθε με τρόπο εντυπωσιακό και θα κερδίσει 7 θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη (από το 40 στο 33).
Ο Μένσικ, που έχει πλέον ρεκόρ 4-2 απέναντι σε παίκτες που βρίσκονται στο top 5 (!), δεν έκανε… χαλάστρα μόνο στους φίλους του τένις, αποτρέποντας τον τελικό ανάμεσα στους δύο κορυφαίους του κόσμου, αλλά και στους διοργανωτές Καταριανούς, που είχαν επενδύσει σε επίπεδο μάρκετινγκ σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Για αυτό είχαν προσφέρει στον καθένα τους υπερδιπλάσιο ποσό απ’ αυτό που απονέμεται στον νικητή, μόνο και μόνο για να συμμετάσχουν.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Gazzetta dello Sport», οι υπεύθυνοι του Qatar Open προσέφεραν από 1.2 εκατομμύρια δολάρια στους Αλκαράθ και Σίνερ για να συμμετάσχουν, όταν το χρηματικό έπαθλο της διοργάνωσης για τον νικητή είναι… μόλις 529.945 δολάρια και για τον φιναλίστ 285.095 δολάρια!
Το δημοσίευμα επιβεβαιώνει ότι ο Ισπανός και ο Ιταλός έχουν δημιουργήσει το δικό τους κλειστό club και σε επίπεδο αμοιβών, διαφέροντας τελείως από τον ανταγωνισμό. Στις αρχές της χρονιάς είχαν εισπράξει έκαστος από 2 εκατ. ευρώ για να δώσουν φιλικό ματς στο Ίντσεον της Νότιας Κορέας, τη στιγμή που το έπαθλο για το 7/7 στο Australian Open είναι περίπου 2,5 εκατομμύρια ευρώ.
Απτόητος ο Σίνερ
Στο μεταξύ, με την ήττα από τον Μένσικ ο Σίνερ αποκλείστηκε για πρώτη φορά μετά από περίπου 18 μήνες σε δύο διαδοχικά τουρνουά πριν από τον τελικό! Είχε συμβεί τελευταία φορά το 2024 σε Wimbledon και Μόντρεαλ (και τότε σε προημιτελικά). Η μεγάλη εικόνα φυσικά δεν αλλάζει. Από τις αρχές του 2024 μέχρι σήμερα ο Σίνερ έχει ρεκόρ 138-14, κάτι που απεικονίζεται σε 90,8% ποσοστό νικών. Συγκριτικά, το κορυφαίο ποσοστό νικών στην ιστορία του Tour ανήκει στον Νόβακ Τζόκοβιτς, με 83,3%.
Μόνο εφτά παίκτες πλην του Αλκαράθ τον έχουν νικήσει σε αυτά τα δύο χρόνια (Τσιτσιπάς, Μεντβέντεφ, Ρούμπλεφ, Τζόκοβιτς, Μπάμπλικ, Γκρίκσπουρ, Τζόκοβιτς, Μένσικ). Οι μισές από τις 14 ήττες είναι από τον Αλκαράθ.
Ακόμη πιο ενδεικτικό της σταθερότητας του Ιταλού είναι ότι από τα τελευταία 19 τουρνουά στα οποία αγωνίστηκε, κατέκτησε τα 10 και έφτασε σε 15 τελικούς. Και οι πέντε χαμένοι τελικοί ήταν απέναντι στον Ισπανό!
«Είχα δύο απίστευτα χρόνια και τώρα περνάω ένα μικρό ντεφορμάρισμα, Δεν με ανησυχεί. Είμαι πολύ ήρεμος. Ξέρω τι πρέπει να κάνω για να επανέλθω», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ιταλός, μετά τον πρόωρο (για τα δεδομένα του) αποκλεισμό στην Ντόχα.


