Τα κανονάκια της Σεβίλλης τελειώνουν
24/03/2026
𓂃✍︎ Γράφει ο Παναγιώτης Τράγος
Μια φορά και έναν καιρό, εκεί στο Νότο της Ισπανίας, στην πανέμορφη πόλη του Δον Κιχώτη, στη γενέτειρα του φλαμένγκο και των τάπας υπήρχε ένας σύλλογος ποδοσφαιρικό παράδειγμα για όλο τον κόσμο. Τον Απρίλιο του 2000 έπεσε στην Σεγούντα Ντιβισιόν. Μέσα σε 23 χρόνια, κατάφερε να γεμίσει την τροπαιοθήκη του με επτά (7) Γιουρόπα Λιγκ και ένα UEFA Super Cup.
Και 26 χρόνια μετά εκείνον τον Απρίλιο της καταστροφής που αποδείχθηκε τελικά… αναγέννηση, η Σεβίλλη –περί ούσα ο λόγος- βρίσκεται μια ανάσα ξανά από τη Σεγούντα. Η απόλυτη του Ματίας Αλμέιδα χθες το μεσημέρι, ήταν κάτι αναμενόμενο. Ο πνιγμένος από τα μαλλιά πιάνεται ή προσπαθεί τουλάχιστον.
Οι «ερυθρόλευκοι» της Σεβίλλης κάνουν τα πάντα για να αποφύγουν τον υποβιβασμό και ο Αλμέιδα μπήκε και αυτός σε μια λίστα με οκτώ άλλους που έχουν απολυθεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια…
Μήπως και τώρα αυτή θα ήταν η λύση;
Αναμενόμενο φινάλε Αλμέιδα
Όταν βλέπεις κατάματα τον υποβιβασμό, φυσικά η αγωνία είναι τεράστια. Φυσικά θα την πληρώσει ο προπονητής. Και ένας και δύο και αμέτρητοι. Είναι το εύκολο θύμα. Αλλά ούτε ο Ματίας Αλμέιδα έκανε και τίποτα το ιδιαίτερο, είναι η αλήθεια. Ακόμη και τους 3-4 κορυφαίους προπονητές του πλανήτη να τους βάλεις ως τεχνικό τιμ, κάτι πολύ καλύτερο δεν θα μπορούσαν να πετύχουν. Η Σεβίλλη δεν έχει παίκτες. Δεν έχει διοίκηση. Δεν έχει λεφτά. Δεν έχει στον ήλιο μοίρα, αυτή τη στιγμή.
Πηγή: Shutterstock
Τον Φεβρουάριο του 2025 ο αλγόριθμος της Λα Λίγκα έβγαλε λογιστικό σάλαρι καπ στη Σεβίλλη μόλις 646.000 ευρώ. Αντιλαμβάνεστε το νούμερο αυτό; Εκεί ήταν στο ναδίρ, οικονομικά.
➡️ Ναι, όσο σκληρό κι αν ακούγεται, η καλύτερη λύση αυτή τη στιγμή για την Σεβίλλη θα ήταν ένας υποβιβασμός, αν μπορούσε να λειτουργήσει όπως στις αρχές της χιλιετίας.
Rewind…
Απρίλιος του 2000, η Σεβίλλη πέφτει και μαθηματικά στη β’ κατηγορία, τη… λατρεμένη Σεγούντα Ντιβισιόν. Ο τότε πρόεδρος Ρομπέρτο Αλές ταράζει τα νερά. Ανακοινώνει ως νέο τεχνικό διευθυντή της Σεβίλλης τον Ραμόν Ροντρίγκεθ Βερδέχο, γνωστό στους φίλους της ομάδας ως Μόντσι. Ένα χρόνο πριν είχε κρεμάσει τα γάντια του, ήταν τερματοφύλακας μια δεκαετία στη Σεβίλλη και τη σεζόν 1999-2000 δούλευε στο σύλλογο ως εκπρόσωπος τύπου και οργανωτής των ταξιδιών της ομάδας.
Ο πρόεδρος Αλές, εξοργισμένος από τους περισσότερους χαραμοφάηδες που πλήρωνε ανακοινώνει τον Μόντσι ως αθλητικό διευθυντή λέγοντας χαρακτηριστικά: «Τουλάχιστον αυτός είναι όλη μέρα στο γήπεδο και ασχολείται με την ομάδα».
Ο άσχετος που έγινε… κορυφαίος
Ο Μόντσι έπαιξε μπάλα μόνο στη Σεβίλλη, δύο χρόνια στην Β’ ομάδα και μια δεκαετία στην Α’. Και από άνθρωπος που έκλεινε τα ξενοδοχεία και μάζευε τον κόσμο για τις συνεντεύξεις Τύπου βρίσκεται εν μια νυκτί, αθλητικός διευθυντής. «Πήρα τηλέφωνο άλλους ανθρώπους να μου πουν πως δουλεύει κάποιος σε αυτήν την θέση. Δεν είχα την παραμικρή ιδέα», είπε πολλά χρόνια αργότερα ο άνθρωπος που έμελλε να αλλάξει τον ρου της ιστορίας της Σεβίλλης.
Ο παντελώς άσχετος από διοίκηση αθλητικού συλλόγου κατάφερε να φτιάξει μια ομάδα πρότυπο, μια ακαδημία που έβγαζε συνεχώς παίκτες και να βάλει οκτώ ευρωπαϊκά τρόπαια στην προθήκη. Not bad που λένε και στο χωριό μου.
Πηγή: Shutterstock
Grow to sell
Ο Μόντσι, σε συνεννόηση με τον πρόεδρο Αλές από την πρώτη μέρα έφτιαξαν ένα ξεκάθαρο πλάνο: «Λεφτά δεν έχουμε όπως οι άλλες μεγάλες ομάδες της χώρας, πρέπει… δημιουργήσουμε», ήταν το μότο. Όχι με λεφτόδεντρα, φυσικά. Αμέσως δόθηκε τεράστιο βάρος στις ακαδημίες. Με καλύτερες παροχές, προπονητές με μεράκι και άμεσα άρχισαν να αποδίδουν καρπούς. Ταυτόχρονα άρχισε να δημιουργεί ένα παγκόσμιο δίκτυο σκάουτινγκ.
Η εντολή σε όλους τους σκάουτερς (σε κάποια φάση η Σεβίλλη είχε τους περισσότερους παγκοσμίως, περίπου 700 να δουλεύουν για αυτήν) ήταν απλή: Grow to sell. Το μοντέλο του Μόντσι ήταν «αγοράζουμε φτηνά, τους βελτιώνουμε, πετυχαίνουμε, πουλάμε ακριβά». Και για πάρα πολλά χρόνια δούλεψε στο μάξιμουμ.
Συλλογή τίτλων
Η Σεβίλλη επέστρεψε με τη μία στη μεγάλη κατηγορία, πήρε το πρωτάθλημα στη Σεγούντα τη σεζόν 2000-01 και το πλάνο του Μόντσι και του Αλές άρχισε να δουλεύει. Ο πρόεδρος αποχωρεί το 2002 αφού έσωσε το σύλλογο και τον επανέφερε στη μεγάλη κατηγορία, έχοντας ο ίδιος και προβλήματα υγείας.
Και η Σεβίλλη περνάει στα χέρια του Χοσέ Μαρία ντελ Νίδο Μπεναβέντε, συνεργάτης και εξ’ απορρήτων του Αλές. Ο Χοσέ Μαρία ντελ Νίδο Μπεναβέντε εκτοξεύει τη Σεβίλλη. Αρχίζουν να έρχονται κούπες, πήρε μάλιστα 5 συνολικά σε ένα διάστημα 15 μηνών (2006-07) με δύο Γιουρόπα Λιγκ, ένα Σούπερ Καπ Ευρώπης, ένα Κύπελλο Ισπανίας και ένα Σούπερ Καπ Ισπανίας.
Αναδείχθηκε μάλιστα από την Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (IFFHS) ως η καλύτερη ομάδα του κόσμου τη διετία 2006-07. Τα οικονομικά της Σεβίλλης είναι τρελά, οι ακαδημίες δουλεύουν ρολόι, το πλάνο Μόντσι λειτουργεί, όλα δείχνουν ιδανικά…
Η οικογενειακή κόντρα
Τον Ιανουάριο του 2013 ο Χοσέ Μαρία ντελ Νίδο Μπεναβέντε προσλαμβάνει τον Ουνάι Έμερι. Λίγο αργότερα ο πρόεδρος εμπλέκεται στο σκάνδαλο «Caso Minutas» και βρίσκεται ένοχος για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος από τον Δήμο της Μαρμπέγια που δούλευε ως δικηγόρος.
Παραιτείται από την προεδρία της Σεβίλλης τον Δεκέμβριο του 2013 και μπαίνει φυλακή. Στη θέση του ο Χοσέ Κάστρο, ως τότε αντιπρόεδρος του συλλόγου. Ο γιος του Ντελ Νίδο, ο Χοσέ Μαρία ντελ Νίδο Καράσκο έχει πάρει τις μετοχές του πατέρα του πριν από την παραίτηση, αλλά δεν τον ακολουθεί…
Και λίγες εβδομάδες μετά γίνεται αντιπρόεδρος του Κάστρο. Ο πατέρας του τον θεωρεί πλέον εχθρό, παλεύει μέσα από τη φυλακή να ξαναπάρει την ομάδα. Και μόλις αποφυλακίζεται, το 2017 προσπαθεί δικαστικά να ανακτήσει τις μετοχές του. Ο γιος Ντελ Νίδο κάνει συμφωνία με τον Κάστρο το 2019 για ένα σχέδιο διοίκησης του συλλόγου ως το 2027, ώστε να μην μπορεί να επιστρέψει ο πατέρας του και από το 2024 αναλαμβάνει και την προεδρία.
➤ Κάθε γενική συνέλευση από το 2020 και μετά γίνεται ένα σόου με δικαστικούς επιμελητές, μηνύσεις και όλα τα… ωραία. Ο μπαμπάς αποκαλεί τον γιο παράνομο πρόεδρο και καταπατητή.
Τρεις χρονιές σώζεται κατά… λάθος
Η αγωνιστική πτώση ξεκίνησε ουσιαστικά από τις αρχές της σεζόν 2022-2023. Θλιβερή έναρξη στο πρωτάθλημα, απόλυση του Λοπετέγι και πρόσληψη του Σαμπαόλι. Τον Μάρτιο με τη Σεβίλλη στο φάσμα του υποβιβασμού απολύεται ο Σαμπαόλι και αναλαμβάνει ο Χοσέ Λουίς Μπεντιλίμπαρ. Όχι μόνο σώζει την παρτίδα, αλλά της χαρίζει και το 7ο Γιουρόπα Λιγκ και αμέσως μετά την κούπα αποχωρεί ο Μόντσι (είχε λείψει και μια διετία στη Ρόμα, 2017-2019)…
Αλλά άπαντες έβλεπαν ότι η κατρακύλα είχε ξεκινήσει. Ο Μεντιλίμπαρ απολύεται τον Οκτώβριο και προσλαμβάνεται ο Ντιέγκο Αλόνσο. Κάθεται 14 ματς στον πάγκο με συγκομιδή… ΜΗΔΕΝ νίκες. Ο Κίκε Σάντσεθ Φλόρες σώζει την παρτίδα, αλλά ο γιος Ντελ Νίδο δεν τον κρατάει το καλοκαίρι του 2024. Προσλαμβάνει τον Γκαρθία Πιμιέντα, η Σεβίλλη πάει φούντο για υποβιβασμό και τέτοια εποχή πέρυσι ανέλαβε ο Καπαρός και την έσωσε…
Τρεις σερί σεζόν σώζεται κατά λάθος / κατά τύχη, στο τέλος. Η απόλυση Αλμέιδα είναι στο ίδιο μήκος κύματος. Να έρθει ένας άλλος να σώσει ξανά μανά την σεζόν. Κάποια στιγμή και ο παράγοντας τύχη εξαφανίζεται.
«Ομάδα μοντέλο, την κάνατε…»
Υπάρχει μια έκφραση στην ποδοσφαιρική αργκό (παραφρασμένη εδώ να μην επέμβει η αστυνομία του Τύπου) που λέει ότι «ομάδα μοντέλο, την κάνατε… σπίτι με κόκκινα φωτάκια». Αυτό έγινε και στη Σεβίλλη.
Ομάδα μοντέλο έγινε «κοκκινοφωτάκι σπίτι» ουσιαστικά για ένα καπρίτσιο της διοίκησης: Όταν πίστεψε τον Ιανουάριο του 2022 ούσα στο -4 από τη Ρεάλ ότι μπορεί να πάρει τίτλο. Και παρέκαμψε το πλάνο της. Και η αγωνιστική κατρακύλα ξεκίνησε από την οικονομική.
Έφτασε το καλοκαίρι του 2023 να έχει χρέη 90 εκατομμυρίων ευρώ και υποχρεώσεις 160-170 εκατομμύρια ευρώ. Ένα δάνειο από την Goldman Sachs την κράτησε ζωντανή, τυπικά, αλλά έχει γεμίσει το ρόστερ της με κάτι τσουρούκια που κάποτε δεν θα πέρναγαν ούτε από το απέναντι πεζοδρόμιο.
Θα έχει και τέταρτο κανονάκι στη σειρά η Σεβίλλη;
Θα δείξει…
Μπάι 👋
