ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2026: Τίτλοι τέλους με δικαιοσύνη και η καλύτερη 11αδα της διοργάνωσης

20/07/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Πέτρος Δριτσάκος

Ένας από τους πιο μονότονους τελικούς όλων των εποχών και ίσως όχι μόνο για διοργανώσεις παγκοσμίου κυπέλλου. Η μια ομάδα αμυνόταν μόνο, η άλλη είχε την μπάλα ολόκληρο το παιχνίδι. Όχι το καλύτερο που θα περίμενε κανείς και σίγουρα όχι η καλύτερη διαφήμιση για όσους επίδοξους νέους τηλεθεατές που δεν παρακολουθούν καθόλου ποδόσφαιρο αλλά αυτό το ματς το είδαν.

Δε νομίζω πως τους κέρδισε το άθλημα.

Η Αργεντινή είχε μηδέν σούτ μέχρι το φινάλε της παράτασης όταν έκανε λίγο το “κομμάτι” της βγάζοντας τον τρομερό χαρακτήρα της και πιέζοντας την Ισπανία. Μετά έκανε και ο Τραμπ τα δικά του, οι Ισπανοί το σήκωσαν (“καπάκι” μετά το Euro), η FIFA και οι συνέταιροι μέτρησαν το χρήμα και εμείς τώρα…

Εμείς θα πάμε όλοι στη θάλασσα… 

Μας έμεινε η καλοκουρδισμένη εθνική Ισπανίας, πανάξια πρωταθλήτρια κόσμου και μαζί ένας μήνας -και παραπάνω- αναμνήσεων που στο χρόνο θα φανεί πόσο αξιομνημόνευτες θα είναι. H εξαιρετική “ρόχα”, ο Μέσι, η Αγγλία και οι ¨Τουχελιές”, ο Κριστιάνο, οι μικροί που “έβγαλαν γλώσσα”, η Γαλλία που αίφνης παίζει για το θέαμα και όχι την ουσία (θα αλλάξει σύντομα αυτό), η Νορβηγία του Χάαλαντ, οι ομάδες της Αφρικής που έγιναν επιτέλους ανταγωνιστικές.

Κάποια τα ξεχάσαμε ήδη, τη Γερμανία, τη Βραζιλία και θα πρότεινα να αφήσουμε πίσω και τα κακώς κείμενα ελπίζοντας να μην τα βρίσκουμε συνέχεια μπροστά μας. Την όποια -δικαιολογημένη- γκρίνια για τη διαιτησία, τον έντονο σκεπτικισμό για την πολιτική που μπήκε στο ποδόσφαιρο για τα καλά…

Προχωράμε λοιπόν, όπως πάντα, σε νέες περιπέτειες και προκλήσεις.

Και με την καλύτερη 11αδα του Μουντιάλ 2026 στα “ματάκια”.

ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ

Ήταν ένα τουρνουά των τερματοφυλάκων, από μέρα σε μέρα καταγράφηκαν ήρωες, έγιναν πρωταγωνιστές από το πουθενά και ανέδειξαν γιατί η θέση είναι τόσο σημαντική για το άθλημα. Θα πρέπει σίγουρα να αναφερθούν ονόματα που “παρέλασαν” όλο αυτό το 40ημερο από τα “ματάκια” όπως ο Ρούμ (του Κουρασάο), ο Βοζίνια (του Πράσινου Ακρωτηρίου) και ο Μπεϊρανβάντ (του Ιράν). Για μένα, η αποκάλυψη ήταν ο Ορλάντο Χιλ της Παραγουάης και μου κάνει μια μικρή εντύπωση που δεν φαίνεται να ενδιαφέρονται και πολύ οι Ευρωπαϊκοί σύλλογοι. Ο Κόμπελ της Ελβετίας, ο Εμιλιάνο Μαρτίνες της Αργεντινής  και ο Σιμόν της Ισπανίας είναι τοπ γκολκίπερ αλλά αυτό το ξέραμε, θα ξεκινήσω με μια επιλογή “out of the box”

ΔΕΞΙΟ ΜΠΑΚ

Παρότι η θέση βγάζει διαχρονικά πρωταγωνιστές, δεν είδαμε κάτι σπουδαίο πέρα από τις εξαιρετικές εμφανίσεις του Ισπανού Πέδρο Πόρο. Καλά ματς έκανε και ο Χακίμι (με το Μαρόκο) μέχρι ενός σημείου, ενώ εντυπωσίασε ο Μουνιόθ της Κολομβίας με την πληθωρική του συνεισφορά και στο επιθετικό κομμάτι. Ο Πόρο ήταν το καλύτερο δεξί μπακ της διοργάνωσης, βοηθούμενος και από τον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας του που του επέτρεπε να δείξει το επιθετικό του ταλέντο.

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΠΑΚ

Δύο παίκτες, που μου αρέσουν γενικά, πήγαν καλά στο Μουντιάλ, ο Μοχίκα της Κολομβίας και ο Βέλγος Ντε Κάιπερ. Βοήθησε πολύ όταν μπήκε στην ενδεκάδα της Αργεντινής ο Ταγλιαφίκο, ενώ στη φάση ομίλων ξεχώρισε και ο Αντονέι Ρόμπινσον των Η.Π.Α..Ο  Κουκουρέγια ήταν σταθερά για την Ισπανία σε όλα τα ματς, πάντα παρών, απόλυτα αξιόπιστος αμυντικά και με βοήθειες επιθετικά όταν χρειάστηκε, το τέλειο σύγχρονο πλάγιο μπακ.

ΣΕΝΤΕΡ ΜΠΑΚ

Στο Μουντιάλ των πολλών γκολ δεν διακρίθηκαν ιδιαίτερα οι σέντερ μπακ. Ακόμα και στις φιναλίστ του τελικού δεν ξεχώρισαν οι παίκτες στο κέντρο της άμυνας παρότι θετικοί γενικά, με τον 19χρονο Ισπανό Κουμπαρσί να είναι ο καλύτερος νέος ποδοσφαιριστής του τουρνουά και τον Αργεντινό Λισάντρο Μαρτίνες να τα δίνει πραγματικά όλα. Μου άρεσε πολύ η αμυντική λειτουργία δύο ομάδων που τελικά δεν πήγαν πολύ μακριά και ξεχωρίζω τόσο τους Λουκούμι και Σάντσες από την Κολομβία όσο και τους Ακάνζι και Ελβέντι από την Ελβετία. Στις μικρότερες ομάδες που έπαιξαν πολύ άμυνα, ο Πίκο Λόπες του Πράσινου Ακρωτηρίου ήταν αποκάλυψη παρότι 33 ετών…

ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΧΑΦ

Ο καλύτερος παίκτης της εποχής μας σε αυτή τη θέση -και προερχόμενος από σοβαρό τραυματισμό- παίρνει το χρίσμα αφού σήκωσε και την κούπα στον ουρανό του Νιού Τζέρσι. Ο Άντερσον της Αγγλίας υπερκοστολογείται αλλά ήταν καλός (όπως σε ένα βαθμό και ο συμπαίκτης του Ράις σε ανάλογο ρόλο), ηγέτης ο Τσάκα στην Ελβετία, πολύ χρήσιμος ο Μακ Άλιστερ στην Αργεντινή, ο Κονέ έκανε δύο καλά ματς με τη Γαλλία. Ο Ρόδρι είναι ο “βασιλιάς” της θέσης εδώ και χρόνια και ακρογωνιαίος λίθος για την πορεία της Ισπανίας.

ΜΕΣΟΣ BOX-TO-BOX

Στην κομβική αυτή θέση είδαμε ένα αστέρι του μέλλοντος στον Μπουαντί του Μαρόκου. Ο Εουστάκιο ήταν ο πιο ποιοτικός παίκτης του Καναδά ξανά, ενώ ο Τίλεμανς έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις όντας ο καλύτερος και πιο σταθερός παίκτης του Βελγίου. Ο Έντσο Φερνάντες όμως ήταν ο καλύτερος, βοήθησε τα μέγιστα παίζοντας πολλές θέσεις με ατελείωτο τρέξιμο και σημαντική συνεισφορά στο επιθετικό κομμάτι. Στα μείον βέβαια η αποβολή, αλλά στη θέση του είναι από τους καλύτερους στον κόσμο και ίσως ο επόμενος ηγέτης της Αργεντινής όντας 25 ετών.

ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ ΜΕΣΟΣ ΑΞΟΝΑ

Ρόλος που απαιτεί πολλά, δημιουργικά και εκτελεστικά αλλά ενίοτε και ανασταλτικά. Η μετεξέλιξη του παλιού “10αριού”. Παιδιά με πολύ μέλλον αναδείχτηκαν όπως ο Μανζάμπι της Ελβετίας, ο Αλιμπέγκοβιτς της Βοσνίας, ενώ διακρίθηκε και ο Έντεγκαρντ που τον ξέραμε καλά όμως από την Άρσεναλ. Αξίζει βέβαια μια ακόμα αναφορά ο Ενσίσο της Παραγουάης που παίζει όλες τις θέσεις μπροστά, αλλά και ο Όλμο που ταιριάζει τέλεια στο Ισπανικό στυλ παιχνιδιού.. Όμως ο Τζούντ Μπέλινγκχαμ ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά σε αυτό το Μουντιάλ, ωρίμασε, ηγήθηκε, έτρεξε ακατάπαυστα, έβαλε γκολ, τα έκανε όλα. Τέλειος.

ΔΕΞΙ ΕΞΤΡΕΜ

Πείτε τον δεξί χαφ, πείτε τον δεξί επιθετικό, οκ, ο Λιονέλ Μέσι χωράει παντού. Θα τον τοποθετήσω στην αγαπημένη του θέση, εκεί που τον μάθαμε, εκεί που τον έβαζε και ο Σκαλόνι όταν δυσκόλευαν τα πράγματα. Είδαμε καλά στοιχεία, γκολ και ασίστ, από τον Σαρ της Σενεγάλης και βέβαια είναι μια θέση που παίζει άψογα ο Ολιζέ της Γαλλίας. Ο Γιαμάλ ενώ ήταν θετικός και ιδιαίτερα χρήσιμος, δεν ήταν στα καλύτερά του, μπορεί να περιμένει…

ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΕΞΤΡΕΜ

Πολλοί διακρίθηκαν στο τουρνουά, ο Βινίσιους ήταν πολύ καλός, σοβαρός και συγκεντρωμένος και το μοναδικό ίσως φωτεινό σημείο της Βραζιλίας. Ο Κινιόνες ό,τι καλύτερο εμφάνισε από πλευράς ταλέντου και ποιότητας το Μεξικό. Ο Τροσάρ έκανε καλές εμφανίσεις για το Βέλγιο με φόρα από τη σεζόν στην Άρσεναλ. Θα βάλω εδώ τον Εμπαπέ (και αυτός στο παλιό του πόστο όπου τον μάθαμε), στις θέσεις της επίθεσης οι επιλογές πληθαίνουν και θέλω να τους χωρέσω ει δυνατόν όλους.

ΣΕΝΤΕΡ ΦΟΡ

Πολλά γκολ στο φετινό Μουντιάλ, πολλοί και οι διακριθέντες στο επιθετικό κομμάτι. Σημαντικοί για τις ομάδες τους και με κάποιες εξαιρετικές εμφανίσεις οι Σαϊμπάρι (Μαρόκο), Ντε Κετελάρε (Βέλγιο) και Εμπολό (Ελβετία). Ο Κέιν ασφαλώς ξεχώρισε, ο Οϊαρθάμπαλ το ίδιο παρότι “ψευτοεννιάρι”. Ο Χάαλαντ κουβάλησε όμως τη Νορβηγία και ήταν ο λόγος που οι Σκανδιναβοί βρέθηκαν στην τελική φάση και έφτασαν μακριά. Το καλύτερο κλασικό φορ της εποχής μας.

Ακολουθεί και η απεικόνιση της 11αδας, καλή ομάδα, ε;

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού σε όλους, 

υγεία εύχομαι πάνω απ’ όλα και να χαίρεστε τον αθλητισμό….