ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2026: Μαθαίνουμε κανονισμούς ενόψει των δυο ημιτελικών
13/07/2026
𓂃✍︎ Γράφει ο Πέτρος Δριτσάκος
Θυμάμαι Μουντιάλ από τη δεκαετία του ‘80, το πρώτο που μου φέρνει έντονες μνήμες είναι το Mexico1986, από μικρός υποστήριζα την Αγγλία οπότε καταλαβαίνετε πως φορτίστηκα πολύ με το χέρι του Θεού που στις τηλεοράσεις όλοι αντιληφθήκαμε κι ας ήμασταν και μικρά παιδιά…
Το ραντεβού αυτό κάθε 4 χρόνια έδινε πάντα κάτι νέο με κάθε διοργάνωση. Συχνά εμφανιζόταν κάποιο νέο σύστημα, ειδικά παλαιότερα και όσο το άθλημα βελτιωνόταν σε επίπεδο τακτικής. Πάντα βλέπαμε νέους παίκτες και πολλές φορές αμέσως μετά “έλαμπαν” και στα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Το φετινό τουρνουά βάλθηκε να μας μάθει κανονισμούς. Κάθε τόσο τους αλλάζουν μάλιστα, με ένα manual της Uefa και της Fifa στο χέρι είμαστε και πάντα αναμένουμε και κάποιο update.
Αλλά όσο ενημερωμένος και να είσαι, δεν σταματούν να σε εντυπωσιάζουν με κάποιες αποφάσεις. Δεν λέω, by the book, αλλά κατά πόσον τελικά απονέμεται αυτή η ακριβοθώρητη δικαιοσύνη έχω τις αμφιβολίες μου.
Πολλοί έχουν διαμορφώσει ήδη την άποψη πως ομάδες “σπρώχνονται” και τα βέλη πάνε κυρίως στην Αργεντινή και τον Μέσι, το αγαπημένο παιδί της Fifa όπως λένε. Λίγο υπερβολή και λίγο αλήθεια. Σάμπως δεν έχει ξανασυμβεί και πρόσφατα μάλιστα, δεν θα ανατρέξω σε πρόσφατες διοργανώσεις όπου σαφέστατα διαπιστώθηκε φαβοριτισμός συγκεκριμένων ομάδων.
Πηγή: X
Παλαιότερα, που δεν υπήρχε εικόνα έχουν γίνει “τέρατα” να ξέρετε, αλλά ακόμα και το 1966 που υπήρχε τηλεόραση δεν υπήρχε η τεχνολογία κι έτσι δεν μάθαμε αν τα γκολ της Αγγλίας ήταν έγκυρα.
Πρόβλημα νούμερο ένα η υπερπροβολή από τα σόσιαλ μίντια. Είναι από τη φύση τους τοξικά και στοχεύουν στα αρνητικά αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα ό,τι θετικό. Χτύπησε η μπάλα στην κάμερα στο γκολ της Αγγλίας, πέναλτι εδώ, όχι πέναλτι εκεί. Για τον παικταρά Μπέλινγκχαμ, τον καλύτερο combo παίκτη του Μουντιάλ by far, λίγα πράγματα. Για τις αποφάσεις των διαιτητών στο Αργεντινή-Ελβετία πολλή συζήτηση και παραφιλολογία, για την γκολάρα του Χουλιάν λίγα πράγματα…
Πρόβλημα νούμερο δύο ουσιαστικά η πολιτική, που έχει εισβάλει για τα καλά στο άθλημα. Από εκεί ξεκινάνε πολλά δεινά, μέσα σε αυτά και οι επιλογές των ρέφερι που εντελώς στρεβλά έχουν γίνει πρωταγωνιστές του τουρνουά. Δεν υπάρχει καν κοινή γραμμή στις αποφάσεις, ο αρχιδιατητής της Fifa Κολίνα έχει διατάξει(!) να μη βγαίνουν κάρτες, κάποιοι εξαφανίζονται αν δεν υπακούουν (ενώ έχουν κάνει σωστά την δουλειά τους βάσει κανονισμών), κάποιοι άλλοι απλά φοβούνται τι να δώσουν και τι όχι. Και ναι, κάποιοι είναι ακατάλληλοι για το υψηλό επίπεδο και τον τρόπο που παίζεται το παιχνίδι στην εποχή του αποτελέσματος και του υψηλού διακυβεύματος. Αλλά φτάνουν ψηλά.
Δύο σούπερ ημιτελικοί που πολλοί περίμεναν
Αν μελετούσες το πρόγραμμα των διασταυρώσεων, έβλεπες την ισχυρή πιθανότητα ο ημιτελικός στα αριστερά να είναι Γαλλία-Ισπανία και αυτός στα δεξιά Αγγλία-Αργεντινή. Φτάσαμε λοιπόν ακριβώς εκεί, τέλεια συγκυρία για την εμπορικότητα της διοργάνωσης. Καλά από έσοδα και ντόλαρς είναι μακράν η πιο επιτυχημένη εμπορικά και επικερδής διοργάνωση όλων των εποχών. Μακράν.
Δεν έχω ακόμα τις αποφάσεις Κολίνα για τους διαιτητές, γλιτώσατε το παραλήρημα…
Άλλωστε τα ματς έχουν πολύ “ζουμί”. Στο ζευγάρωμα της Γαλλίας με την Ισπανία, υπάρχει φαβορί και είναι το μπλε, φαβορί και για την κούπα. Έχω τοποθετηθεί εδώ και καιρό πως στην περίπτωση αυτού του ημιτελικού, όποιος περάσει θα έχει και τον πρώτο λόγο στον τελικό.
Η Ισπανία είναι η ομάδα που μπορεί να προβληματίσει τη Γαλλία σε αγωνιστικό επίπεδο. Η Αργεντινή δύσκολα αν και έχει τον “τρόπο” της με τα φάουλ, τις καθυστερήσεις, τις διαμαρτυρίες και το συνεχές προβοκάρισμα. Η Αγγλία μάλλον απίθανο, ακόμα και αν ο κόουτς κάνει τις “Τουχελιές” του, δείτε πως ξεκίνησε και πως τελείωσε το ματς με τη Νορβηγία, σε διάταξη και παίκτες. Αλλεπάλληλες επεμβάσεις από τον πάγκο που ανακάτευαν συνέχεια και μάλιστα βίαια την ισορροπία του ματς. Και μετά δεν ήταν και καθόλου ευχαριστημένος. Για να δούμε…
Αυτό που παρατηρεί κανείς στις ουκ ολίγες πρόσφατες αναμετρήσεις Γαλλίας-Ισπανίας είναι πως η “ρόχα” συνήθως σκοράρει πρώτη. Επίσης αξίζει κανείς να σταθεί στο ματς για το Nations League πέρυσι με τελικό σκορ 5-4 και ενώ η Ισπανία είχε προηγηθεί με 4-0. Στο αρχικό σχήμα των Γάλλων έπαιζαν οκτώ από τους 11 που προτίθεται να παρατάξει ο Ντεσάν. Ο τερματοφύλακας Μενιάν, ο Τεό Ερναντές και οι έξι από την μέση και μπροστά, δηλαδή Ραμπιό, Κονέ, Ντουέ, Ντεμπελέ, Ολιζέ, Εμπαπέ. Στο 55ο λεπτό το σκορ ήταν 4-0, πέρυσι τον Ιούνιο, δεν ξέρω αν σας βάζει σε (δεύτερες) σκέψεις.
Εντάξει, το Αγγλία-Αργεντινή έχει πολύ background. Αρχικά το ποδόσφαιρο γεννήθηκε στην Αργεντινή από Άγγλους μετανάστες μεταξύ 1850 και 1900. Δεν είναι τυχαίο που κάποιες ομάδες έχουν αγγλικά στις προσωνυμίες τους (Ρίβερ Πλέιτ, Μπόκα Τζούνιορς, Nιούελς Ολντ Μπόις, Κίλμες).
Flash forward 100 χρόνια μετά, το 1966 η Αγγλία αποκλείει την Αργεντινή με ένα -ακόμα- αμφισβητούμενο γκολ του Χερστ (όπως και στον τελικό), οι Αργεντίνοι διαμαρτυρήθηκαν έντονα για οφσάιντ, ενώ πολύ νωρίτερα είχε αποβληθεί ο ηγετικός Ρατίν που αρνιόταν μάλιστα να βγεί από τον αγωνιστικό χώρο για πάνω από δέκα λεπτά. Το ονόμασαν “η κλοπή του αιώνα” και ο Άγγλος εκλέκτορας Σερ Αλφ Ράμσι τους αποκάλεσε δημοσίως “ζώα” για τη συμπεριφορά και τον τρόπο παιχνιδιού τους. Η Αγγλία σήκωσε το τρόπαιο εντός Γουέμπλεϊ.
20 χρόνια μετά ο Ντιέγκο Μαραντόνα αποκλείει την Αγγλία με χέρια και με πόδια στο αλήστου μνήμης αυτό ματς. Οι δύο χώρες έχουν εμπλακεί σε πόλεμο λίγα χρόνια πριν για τα νησιά Φώκλαντ. Κι όμως δεν υπάρχουν Αγγλικές κραυγές, τα δύο γκολ του Ντιέγκο μένουν στην ιστορία και ο ίδιος εξάρει τον καθαρό τρόπο παιχνιδού των Άγγλων (που δεν του έκαναν ούτε φάουλ…). Η Αργεντινή σήκωσε το τρόπαιο επί Μεξικάνικου εδάφους.
Ενδιάμεσα υπήρξε και το 1980 ένα φιλικό στο Γουέμπλεϊ όταν η Αργεντινή εμφάνισε ουσιαστικά τον νεαρό τότε Μαραντόνα. Αργότερα βέβαια ακολούθησε και το ματς του 1998 όταν ο Μπέκαμ προκλήθηκε από τον Ντιέγκο Σιμεόνε, τον κλώτσησε και αποβλήθηκε, η Αργεντινή επικράτησε τα πέναλτι. Τέσσερα χρόνια μετά σε ματς ομίλων ο Μπέκαμ σκοράρει με πέναλτι για μια μίνι-ρεβάνς 1-0.
Να δείτε κάτι σπέσιαλ θα γίνει στο ματς που θα μείνει ξανά στην ιστορία.
