Ο Οδυσσέας, η Πηνελόπη και άλλες ιστορίες απ’ το παρελθόν

Καταρχάς να ξεκινήσω με τις απαντήσεις του κουίζ! Ξέρω, ξέρω σας είχε φάει η αγωνία.

Με χαρά ανακοινώνω πως περνάμε αισίως στα προημιτελικά του Μουντιάλ! Άντε, άντε 8 και σήμερα! Όχι δεν μετράω, περνάμε πολύ ωραία με το Μουντιάλ. Εγώ και το παιδί δηλαδή. Σύζυγος; Ο ποιος; Χα, χα, χα, καλό!

Πάλι καλά που έχουμε δύο τηλεοράσεις. Δεν μπορώ ούτε να φανταστώ τι θα γινόταν εν έτει 2026 αν λέγαμε στα παιδιά μας «Α δεν θα δεις τηλεόραση, θα δει ο μπαμπάς Μουντιάλ!» Δε νομίζω, στο τέλος, να έβλεπε κάποιος τηλεόραση! Απ’ το χαμό που θα γινόταν.

Όταν εμείς βέβαια ήμασταν παιδιά… θυμάστε…! Δεν ήταν καν συζητήσιμο, δεν ήταν καν διαπραγματεύσιμο! Δεν θυμάμαι να είδα ποτέ κάτι στην τηλεόραση Κυριακή απόγευμα!

Η φάση ξεκινούσε όταν ξυπνούσε ο μπαμπάς απ’ τον μεσημεριανό ύπνο. Κουζίνα, ραδιοφωνάκι και δελτίο ΠΡΟΠΟ. Εγώ η πανέξυπνη σκεφτόμουν «Γιατί δεν σημειώνει ποιοι κέρδισαν, ώστε την άλλα Κυριακή να τα παίξει αυτά και να κερδίσει;» Μετά κατάλαβα!

Τελοσπάντων, ραδιοφωνάκι, Κατσουράνης και δεν ενοχλούμε τον μπαμπά. Δεν συζητάμε να σου είχε μείνει καμιά άσκηση Μαθηματικών και να πήγαινες να σου την εξηγήσει. Εκεί ξεκίναγε το γνωστό τροπάριο: Καλά τα άφησες για Κυριακή απόγευμα, Τι έκανες όλο το ΣΚ;

Γιατί ρε παιδιά τι έχει η Κυριακή;! Καταθλιπτικό ήταν ούτως ή άλλως το κυριακάτικο απόγευμα. Το διάβασμα θα το επιβάρυνε!

Ας προχωρήσω όμως! Αφού τελείωνε η μετάδοση των αγώνων στο ραδιοφωνάκι, η φάση μεταφερόταν στο σαλόνι. Για ζωντανό αγώνα ή για αθλητική εκπομπή. Νομίζω τα λόγια είναι περιττά!

Έχει στοιχειώσει και τα δικά σας παιδικά χρόνια αυτή η μουσική ή μόνο τα δικά μου;

Άντε όταν έκανε διαφημίσεις να βλέπαμε καμιά σκηνή απ’ την ελληνική ταινία στο άλλο κανάλι.

Και δεν βγάζαμε και άχνα.

Εν τω μεταξύ, έχουμε κλείσει εισιτήρια για την “Οδύσσεια” του Νόλαν στις 18/7. Και όταν κλείστηκαν, πριν κανα μήνα, δεν υπήρξε προοικονομία. Γιατί στις 18 είναι και ο τελικός του Μουντιάλ! Ευτυχώς η προβολή είναι νωρίς οπότε γλιτώσαμε τις ακυρώσεις!

Μουντιάλ 1994

Και μιας και έπιασα τις αναδρομές, έχω αποδεικτικό υλικό για το Μουντιάλ του 1994!  Ναι, ναι, βρήκα τα παιδικά μου ημερολόγια.

Γενικά δεν παρακολουθούσα ποδόσφαιρο ή μπάσκετ. Τα καλοκαίρια όμως αν γινόταν τίποτα σε εθνικό επίπεδο, το ζούσα!

Όπως όταν πήρε η Πατουλίδου το χρυσό. Φτιάχναμε εμπόδια και πηδούσαμε στην αυλή. Ευτυχώς βγήκαμε αλώβητοι!

Μουντιάλ 1994 λοιπόν και ιστορίες απ’ την κρύπτη που λένε!

Προημιτελικά

Να δούμε όμως και τα ζευγάρια των προημιτελικών, μη μας πουν και άσχετες!

• Γαλλία – Μαρόκο
• Ισπανία – Βέλγιο
• Νορβηγία – Αγγλία
• Αργεντινή – Ελβετία

Σας έχω και τιπς! Αμε!

🏆 Γαλλία: φαβορί για τον τίτλο λένε! Ο Εμπαπέ δέχθηκε απίστευτη ρατσιστική «επίθεση» από μία πολιτικό της Παραγουάης. Απλά τραγική.

🏆 Μαρόκο: δεν έχω κάτι. Μόνο το τραγούδι της Φουρέϊρα: ” …στα σύννεφα φτάνω.. κι από Μαρόκο Μιλάνο” ♫♪♬

🏆 Ισπανία: φαβορί ακούω και αυτή. Δεν έχει προσφέρει και πολύ θέαμα επίσης. Αδιάφορη θα πω εγώ.

🏆 Βέλγιο: εντάξει πήραμε το αίμα μας πίσω. Κέρδισε με 4-1 τις ΗΠΑ και ενώ ο Τράμπ παρενέβη και ακύρωσε ποινή που είχε πάρει ένας αμυντικός ή επιθετικός (δεν θυμάμαι) της ομάδας των ΗΠΑ. Και έχει γίνει χαμός με τον επικεφαλής της ΦΙΦΑ που κάνει τα θελήματα του προέδρου. Όμως κάρμα is a b….ch!

🏆 Νορβηγία: Αυτοί που τραβάνε κουπί. Οι Βίκινγκς. Με τον Χάαλαντ. Για μένα φαβορί!

🏆 Αγγλία: Μόνο τον Κέιν ξέρω και ότι το ματς Νορβηγία-Αγγλία θα είναι πολύ ενδιαφέρον. Ματσάρα που λένε και οι τίπστερς!

🏆 Αργεντινή: Μέσι. Τελευταίο του Μουντιάλ, 41 χρονών, έσπασε καμιά δεκαριά ρεκόρ, έβαλε τα κλάματα στο τέλος του παιχνιδιού με την, με την … μισό να δω…
Με την Αύγυπτο. Χάρις σε αυτόν προκρίθηκε η Αργεντινή στα προημιτελικά. Στην αρχή έχανε.

🏆 Ελβετία: κενό. Δεν έχω ιδέα!

Σε άλλα νέα, η Πορτογαλία δεν προκρίθηκε και ο Ρονάλντο ολοκλήρωσε την πορεία του στα Μουντιάλ με κλάματα. Και εκεί που πάω να συγκινηθώ και να έχω ένα ψήγμα συμπάθειας, βγαίνει και κάνει δηλώσεις και λέει όλα καλά, οκ δεν έχω κερδίσει ποτέ Μουντιάλ αλλά κερδίσαμε το EURO και πριν από μένα η Πορτογαλία δεν είχε κερδίσει τίποτα! Το γλυκουλάκι μου, πόσο ταπεινό!!! Και πόσο μετριόφρων!

Κάπου διάβασα ότι σε αυτό το Μουντιάλ παίζουν όλα τα μεγάλα ονόματα του ποδοσφαίρου με τις εθνικές τους ομάδες. Δεν σνομπάρουν τη διοργάνωση, παρόλο που είναι καταξιωμένοι και δεν έχουν να κερδίσουν κάτι. Και μάλιστα προσπαθούν και αγωνίζονται και θέλουν να κερδίσουν και το χρυσό παπούτσι!

Πάντως στεναχωρήθηκα, πικράθηκα που είδα τον Νεϊμάρ να κλαίει, όταν αποκλείστηκε η Βραζιλία… Το συμπαθώ αυτό το αγόρι! Δεν έπαιζε όμως. Νομίζω ήταν τραυματισμένος.

Μπορεί να είμαι επηρεασμένη από ένα άρθρο που είχα διαβάσει κάποια στιγμή (2014) και μου έχει μείνει που έλεγε το εξής:

«Ο μικρός Μαρτσέλο, όπως και εκατομμύρια άλλα παιδιά στις βραζιλιάνικες παραγκουπόλεις, θα παρακολουθήσει την προσπάθεια της εθνικής του ομάδας από την τηλεόραση, καθώς μπορεί μεν οι αγώνες να γίνονται μερικά χιλιόμετρα μακριά, αλλά οι τιμές των εισιτηρίων είναι απαγορευτικές για τα παιδιά από τις φαβέλες. Αυτό φυσικά δεν τα εμποδίζει να ονειρεύονται πως κάποτε θα βρίσκονται αυτά στη θέση του Νεϊμάρ και θα φορούν τη φανέλα της «σελεσάο» σε ένα παγκόσμιο κύπελλο. Αυτό άλλωστε είναι το πιο συνηθισμένο όνειρο των παιδιών στις φτωχογειτονιές της Βραζιλίας- το όνειρο να βρουν μέσα από το ποδόσφαιρο μια διέξοδο για μια καλύτερη ζωή». (του Άθου Δημουλά, «Μικροί Πελέ με κάμερες», Καθημερινή).