To boost που πήρε ο Τζόκοβιτς και ο «τοίχος» ονόματι Αλκαράθ

08/02/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης

Πολλοί ήταν αυτοί που βλέποντας τον Νόβακ Τζόκοβιτς να μην είναι ανταγωνιστικός σε προηγούμενα Grand Slam απέναντι στον Γιάνικ Σίνερ και τον Κάρλος Αλκαράθ εξέφραζαν στα social media την απορία τους για την μη απόσυρση του Σέρβου, χαρακτηρίζοντας τον «ξοφλημένο».

Με την πορεία του στο Australian Open, ο Νόλε απέδειξε σε όλους ότι κάνουν λάθος και πήρε και ο ίδιος το καλύτερο boost για να συνεχίσει να κυνηγάει το 25ο major τρόπαιο. Από τη στιγμή που μπορεί (ακόμα) να φτάνει σε τελικό και να προβάλλει ως ο τρίτος καλύτερος παίκτης στον κόσμο, γιατί να κρεμάσει τη ρακέτα του;

Ο Τζόκοβιτς προσπέρασε τον Αλεξάντερ Ζβέρεφ και στα 38 του χρόνια ανέβηκε ξανά στο Νο. 3 της παγκόσμιας κατάταξης, αυξάνοντας τις πιθανότητες να αντιμετωπίζει τους κορυφαίους παίκτες στους τελευταίους γύρους και στα επόμενα Slams. Ρεαλιστικά μιλώντας, η τελευταία ευκαιρία του μοιάζει να είναι το Wimbledon, το οποίο έχει κατακτήσει 7 φορές.

Εκεί που οι πόντοι είναι πιο γρήγοροι και οι πιθανότητες έκπληξης – να αποκλειστεί δηλαδή κάποιος από τους Σίνερ, Αλκαράθ νωρίτερα από τα ημιτελικά και να μην χρειαστεί ο Σέρβος να τους αντιμετωπίσει και τους δύο – θεωρητικά μεγαλύτερες. Θυμίζω ότι o Σίνερ ήταν με δύο σετ πίσω απέναντι στον Γκριγκόρ Ντιμιτρόφ στη φάση των «16» στο τελευταίο Wimbledon, όταν ο Βούλγαρος τραυματίστηκε και αποχώρησε.

Κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι ο Νόλε θα πρέπει να κάνει skip στο Roland Garros για να αποφύγει την καταπόνηση και να τα δώσει όλα στο Λονδίνο. Η αργή επιφάνεια στο Παρίσι είναι αλήθεια ότι εντάσσει στη σφαίρα του… 8ου θαύματος πιθανή επικράτηση του, αν και με τον Τζόκοβιτς ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος. Λογικά δεν θα αποφύγει την πρόκληση, όπως και κανείς δεν μπορεί να του στερήσει το δικαίωμα να πιστεύει ότι και στο US Open (παρότι με κλεισμένα πια τα 39) θα έχει ακόμα μία ευκαιρία.

Το μεγάλο πρόβλημα για όλα αυτά βέβαια λέγεται «Κάρλος Αλκαράθ» και η πληρότητα που επιδεικνύει, νωρίτερα από κάθε άλλον τενίστα στην ιστορία, σε όλες τις επιφάνειες.

O Ισπανός ολοκλήρωσε το Career Grand Slam μόλις στα 22 χρόνια, σπάζοντας ένα ρεκόρ που κρατούσε από το 1938. Στην ίδια ηλικία ο Ράφαελ Ναδάλ είχε έξι major τίτλους, ο Ρότζερ Φέντερερ δύο και ο Νόβακ Τζόκοβιτς έναν. Παράλληλα, ο Αλκαράθ έχει καταφέρει να αποφύγει από νωρίς το «στίγμα» της εξάρτησης από μία επιφάνεια – στοιχείο που ακόμη και οι Big 3 χρειάστηκαν χρόνια για να ξεπεράσουν. Απέχει μάλιστα μόλις ένα… Australian Open από το Double Career Slam!

Ας δούμε άλλα 10 επιτεύγματα του Νο. 1 παίκτη στον κόσμο, μετά την κατάκτηση του Australian Open.

1. Έσπασε το ρεκόρ του Μπιον Μποργκ, που είχε κατακτήσει εφτά Grand Slams σε νεαρότερη ηλικία απ’ όλους, συγκεκριμένα 23 ετών.
2. Είναι στο 3-0 στους τελικούς με τον Τζόκοβιτς σε Australian Open και Wimbledon, όταν ο Σέρβος έχει απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους 17-1 σε αυτά τα δύο τουρνουά! Τερμάτισε και το απίθανο σερί του Νόλε (10/10) στη Μελβούρνη.
3. Έχει πια κατακτήσει 7 από τα 20 Grand Slams στα οποία έχει συμμετάσχει, περισσότερο δηλαδή από το 1/3! Και τα ποσοστό του είναι πάνω από 50% στα 13 τελευταία Slams που έχει αγωνιστεί, αφού έχει 7/13.
4. Είναι πια στο 7-1 στους Grand Slam τελικούς. Έχει ηττηθεί μόνο από τον Γιάνικ Σίνερ στον περσινό τελικό του Wimbledon.
5. Έχει πλέον 87.5% ποσοστό νικών σε Γκραν Σλαμς (91-13). Έχει ήδη ξεπεράσει τον Φέντερερ (86.0%) και απέχει ελάχιστα από Ναδάλ (87.7%) και Τζόκοβιτς (87.8%).
6. Έχει ήδη κατακτήσει τίτλους σε πέντε διαφορετικές ηπειρωτικές ζώνες: στην Ευρώπη έχει 14, έξι στη Βόρεια Αμερική, δύο στη Νότια Αμερική, δύο στην Ασία και έναν στην Ωκεανία.
7. Με 25 τίτλους καριέρας, ξεπέρασε τους Γιάνικ Σίνερ (24) και Αλεξάντερ Ζβέρεφ (24) και πλέον είναι ο δεύτερος εν ενεργεία παίκτης με τους περισσότερους τίτλους, φυσικά μετά τον Νόβακ Τζόκοβιτς (101).
8. Από τα τελευταία 12 τουρνουά που έχει συμμετάσχει έχει κατακτήσει τα 8 και στα 3 από τα υπόλοιπα 4 έφτασε έως τον τελικό. Η μοναδική του ήττα πριν από τελικό σε αυτό το διάστημα ήρθε απέναντι στον Κάμερον Νόρι, στον πρώτο γύρο του Masters 1000 του Παρισιού το φθινόπωρο.
9. Στα τελευταία 68 παιχνίδια του στο tour έχει ρεκόρ 63-5 και στους 16 αγώνες που έχει παίξει με 5 σετ έχει 15-1! Ηττήθηκε μόνο από τον Ματέο Μπερετίνι στον τρίτο γύρο του Australian Open το 2022.
10. Απέκτησε προβάδισμα 3.350 βαθμών στο Νο.1 της παγκόσμιας κατάταξης. Πρόκειται μακράν για τη μεγαλύτερη διαφορά που είχε ποτέ στην κορυφή, συντρίβοντας το προηγούμενο προσωπικό του ρεκόρ, που ήταν 1.340 βαθμοί.

Η «βασίλισσα του πάγου» χαμογελάει ξανά

Αξιομνημόνευτα milestones συνοδεύουν και την πορεία της Έλενα Ριμπάκινα έως την κατάκτηση του Australian Open. H 26χρονη Καζακστανή ήταν τρομερή στη Μελβούρνη, φτάνοντας τις 20 νίκες στα 21 τελευταία παιχνίδια της, ενώ έγινε η πρώτη παίκτρια ύστερα από 8 χρόνια (και την Καρολίν Βοσνιάκι) που κατακτά back to back τα WTA Finals και το Australian Open.

Η Ριμπάκινα νίκησε το Νο.1 και Νο. 2 του κόσμου (Σαμπαλένκα και Σφιόντεκ), καθώς και το Νο. 6 (Πεγκούλα), χάνοντας μόνο ένα σετ σε όλο το τουρνουά (και αυτό στον τελικό). Έφτασε τις 10 σερί νίκες με παίκτριες του top-10. Μετράει πέντε νίκες στους πέντε τελευταίους τελικούς της και είναι η μοναδική εν ενεργεία τενίστρια με τίτλους σε Wimbledon και Australian Open.

Και όλα αυτά από μια αθλήτρια που φαινόταν να ταλαιπωρείται από «ένοχα μυστικά», τα οποία έστεκαν εμπόδιο στο δρόμο προς την απόλυτη καταξίωσή της.

Γνωστή ως η «βασίλισσα του πάγου», λόγω του ανέκφραστου – σχεδόν ψυχρού προσώπου της, κατά τη διάρκεια των αγώνων, η Ριμπάκινα μοιάζει (ή μήπως έμοιαζε;) να κουβαλάει μέσα της ένα ψυχολογικό βάρος.

Απόρροια ίσως της ψυχικής κακοποίησης που έχει υποστεί από τον προπονητή της, Στέφανο Βουκόφ, υπόθεση που είχε συνταράξει τον κόσμο του τένις το φθινόπωρο του 2024, όταν και διέρρευσαν οι πρώτες καταγγελίες για τον τρόπο που συμπεριφερόταν ο Κροάτης στην αθλήτρια του, αλλά και για τις μεθόδους προπόνησης που χρησιμοποιούσε.

Λίγες εβδομάδες πριν η Ριμπάκινα είχε τερματίσει τη συνεργασία της μαζί του, ενώ το Φεβρουάριο του 2025 ο Βουκόφ τιμωρήθηκε από τη διοργανώτρια αρχή του γυναικείου τένις (WTA) με αποβολή από κάθε αγωνιστική δραστηριότητα για ένα χρόνο.

Τότε, η WTA είχε συντάξει τρισέλιδη αναφορά για τον Βουκόφ, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι αποκαλούσε την Ριμπάκινα «ηλίθια» και ότι τόνιζε επανειλημμένα πως χωρίς «εμένα θα ήσουν ακόμα στη Ρωσία (σ.σ: η καταγωγή της είναι από τη Ρωσία) και θα μάζευες πατάτες».

Για πρώτη φορά σε τέτοιο mood

Η αναφορά περιέγραφε μία κακοποιητική ψυχικά σχέση, καθώς και ότι παρά την απαγόρευση να έρχεται σε επαφή μαζί της, ο Βουκόφ παρενοχλούσε την τενίστρια και προσπαθούσε συνεχώς να επικοινωνήσει τηλεφωνικά μαζί της («περισσότερες από 100 κλήσεις σε δύο ημέρες»), ταξιδεύοντας μάλιστα και στη Νέα Υόρκη για να παρακολουθήσει από κοντά τους αγώνες της στο US Open.

Τελικά, η Ριμπάκινα διέψευσε ότι ο επί μία πενταετία προπονητής της (2019-2024) την είχε κακομεταχειριστεί και ενόψει του Australian Open του 2025 τον επανέφερε στην ομάδα της, με το ρόλο του «τεχνικού συμβούλου». Ωστόσο, το αίτημα για τη χορήγηση διαπίστευσης δεν είχε γίνει δεκτό από την Tennis Australia, καθώς η προπονητική ιδιότητα του Βουκόφ είχε τεθεί σε αναστολή.

Μπορεί να του απαγορεύτηκε η είσοδος στα γήπεδα, αλλά βρέθηκε κανονικά στη Μελβούρνη και παρακολούθησε τους αγώνες της Ριμπάκινα ως θεατής, ενώ σύμφωνα με σχετικό πόρισμα της WTA, κοιμόταν στο ίδιο δωμάτιο μαζί της.

Τότε, η σχέση της με τον 38χρονο προπονητή περιγράφηκε ως «τοξική» από την CEO της WTA, Πόρτια Άρτσερ, η οποία υπονόησε ότι οι δύο τους είχαν και ερωτική σχέση με χειριστικά χαρακτηριστικά.

Ο Βουκόφ επέστρεψε επίσημα στο πλευρό της Ριμπάκινα, με το στάτους του προπονητή, τον Αύγουστο του 2025, φαίνεται όμως ότι δεν είχε βγει ποτέ από τη ζωή της.

Τουλάχιστον η Καζακστανή δεν θύμιζε μετά τη νίκη της στη Μελβούρνη εκείνο το «ρομπότ» που ούτε καν είχε πανηγυρίσει τον τίτλο στο Wimbledon το 2022, μετά τη νίκη επί της Ονς Ζαμπέρ. Έδειξε για πρώτη φορά σε δημόσια θέα ευτυχισμένη, πανηγυρίζοντας τον τίτλο και στα social. Και δεν αποκλείεται αυτή η εικόνα να καθρεφτίζει μια νέα σχέση μεταξύ αυτής και του προπονητή της, με το ευκταίο σενάριο να είναι ότι και… άγιος φοβέρα θέλει.