Fragile, στη ζωή και στο ποδόσφαιρο

Τελευταία ενημέρωση στις 28 Ιανουαρίου, 2026⏲️ Χρόνος ανάγνωσης: 8 λεπτά

28/01/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Πέτρος Δριτσάκος

Τρίτη ετοιμάζω το εβδομαδιαίο μας ραντεβού που εμφανίζεται στα “Mατάκια” κάθε Τετάρτη και αυτή την εβδομάδα φυσιολογικά σκέφτομαι για τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις των ομάδων και τη συνέχεια εντός συνόρων με μεγάλο ντέρμπι την Κυριακή. Και όλα αυτά εν μέσω μεταγραφικής περιόδου που πηγαίνει μάλιστα προς το τέλος της και το ενδιαφέρον κορυφώνεται.

Μετά ανατρέπονται όλα, όπως συχνά ανατρέπονται όλα και στη ζωή, πολύ απλά, πολύ γρήγορα και βίαια. Η σχεδόν άμεση δημοσιοποίηση του βίντεο του δυστυχήματος μας έφερε μπροστά σε μια από τις πιο σοκαριστικές εικόνες που έχουμε δει.

Κάποιες από τις χειρότερες στιγμές μας πρόσφατα δεν είχαν να μας στοιχειώσουν και με μια εικόνα σαν αυτή.

Σκεφτόμουν λοιπόν κι έναν τίτλο ταξιδιάρικο με πρώτο θέμα τον Ολυμπιακό, κάτι που να είχε το Άμστερνταμ μέσα, με μια αναφορά σε κάποιο τραγούδι ίσως.

Επειδή τραγούδια δεν μου έρχονται πλέον στο μυαλό, κεντρικό τίτλο σίγουρα δεν έχω ακόμα και επειδή ελπίζω πως θα βρω στη “διαδρομή” τουλάχιστον έναν τρόπο να τελειώσω το σημερινό πόνημα όπως πρέπει, απλά πρέπει να προχωρήσω.

Δικαιολογία μου μοναδική, στον εαυτό μου πρωτίστως, πως το ποδόσφαιρο μας αρέσει και ασχολούμαστε με αυτό γιατί είναι βασικό μας εργαλείο για distraction, για να “ξεχνιόμαστε”, για να μας αποσπά για όσο χρόνο του αναλογεί από διάφορες αρνητικές μας σκέψεις, από αυτά που μας στεναχωρούν. Αυτό είναι, στην πραγματικότητα, αυτή είναι η θέση του.

Πάντως μου κάνει αρνητική εντύπωση πως η Ουέφα δεν έχει ακόμα αναβάλει το ματς του ΠΑΟΚ στη Λιόν. Είδατε, μπήκα ήδη σε ρυθμό.

Άγιαξ-Ολυμπιακός: Θα φτάσει ένα γκολ για τη νίκη;

Αναλύσεις, στατιστικά, μετρήσεις, επιμέρους στοιχεία, ΑΙ, ειδικοί, προπονητές. Εγώ λέω επειδή αυτό το ματς έχει ιδιαιτερότητες, να το προσεγγίσω όσο πιο απλά γίνεται.

Κάποια πράγματα είναι σίγουρα. Η ενδεκάδα του Μεντιλίμπαρ και το στυλ που θέλει να παίξει ο Ολυμπιακός. Ο Άγιαξ που θα παίξει για την ιστορία του και τον κόσμο του που τόσο τον έχει ταλαιπωρήσει. Η ωραία ατμόσφαιρα στο γήπεδο. Η άμυνα του Άγιαξ είναι μέτρια και αδύναμη είτε στα πλάγια, είτε στον άξονα και ο γκολκίπερ επίσης σε ανάλογο επίπεδο.

Κακά τα ψέματα, ο Ολυμπιακός πρέπει να νικήσει, δεν υπάρχει η ισοπαλία σαν προοπτική σε ένα τέτοιο παιχνίδι και αν υπάρχει στο μυαλό των παικτών αυτή η -υπαρκτή- πιθανότητα να περάσουν με ισοπαλία θα είναι καταστροφικό.

Το ποιος θα πετύχει το πρώτο γκολ θα είναι σούπερ κομβικό εδώ. Προσέξτε, αν προηγηθεί ο Ολυμπιακός δεν θα είναι εύκολο να διαχειριστεί την κατάσταση ο Άγιαξ. Σε αντίθετη περίπτωση, ο Ολυμπιακός θα έχει τεράστια δυσκολία να ανατρέψει αποτέλεσμα σε ένα τέτοιο εκτός έδρας ματς. Είναι οι ιδιότητες των δύο ομάδων που με κάνουν να πιστεύω πως όποιος σκοράρει πρώτος θα πάρει ολόκληρο το παιχνίδι.

Η Ολλανδική ομάδα έχει μόνο ήττες εντός έδρας ως τώρα στη διοργάνωση και δεν έχει σκοράρει καν στην “αρένα Κρόιφ”. Δέχεται πρώτος γκολ σε όλα τα ματς, τα δύο τα πρόσφατα τα έχει γυρίσει, αμφότερα εκτός έδρας. Εντός είναι το πρόβλημα, είναι από τις περιπτώσεις που η νεανική και μέτρια ποιοτικά ομάδα του Άγιαξ πιέζεται από την εξέδρα.

Θα είναι βάλσαμο να γίνει το 0-1. Θα είναι όμως αρκετό, δεν είμαι σίγουρος.

Είναι για τον Ολυμπιακό στιγμή υπέρβασης, ιστορικά το κλαμπ έχει αρνητικές εμπειρίες στην Ολλανδία και η αλήθεια είναι πως δεν είναι και μια ομάδα “ψημένη” σε αυτή τη δοκιμασία της τελευταίας αγωνιστικής στο Τσάμπιονς Λιγκ. Καμία δεν είναι εδώ που τα λέμε…

Η ψυχολογική προετοιμασία πρέπει να εστιάσει και στο καλό και σοβαρό ξεκίνημα, δεν έχει αύριο το ματς και δεν θέλει ρίσκα στην αρχή. Κάθε άλλο, θέλει ύψιστη προσοχή και μόνο αν μπεί πολύ ανοιχτά ο Άγιαξ θα πρέπει να ζητηθεί ένα γρήγορο γκολ.

Αυτό που με απασχολεί και επανέρχομαι σε αυτό είναι αν θα χρειαστεί παραπάνω από ένα γκολ. Νομίζω πως αυτή θα είναι η πραγματική υπέρβαση που πρέπει να ζητήσει απόψε στο ‘Άμστερνταμ ο Ολυμπιακός, το αγωνιστικό πλάνο που θα δώσει την ευκαιρία στην ομάδα να μην φτάσει στο φινάλε του ματς με τους γηπεδούχους στο παιχνίδι.

Το ένα γκολ θα πρέπει να οδηγήσει και σε ένα ακόμα, αυτή τη φορά. Ο Άγιαξ όντας πίσω στο σκορ θα απωλέσει όποιες ελάχιστες ελπίδες έχει για πρόκριση, ενώ και η ανάγκη του “ονόρε” θα αποδυναμωθεί στην εύθραυστη ψυχολογία του. Νομίζω πως η επίτευξη του 0-2 θα πρέπει να θεωρείται πιο απλή υπόθεση μετά το 0-1…

Μοιάζει ιδανικό το σενάριο αλλά αυτό μπορεί να αναζητηθεί αγωνιστικά από την ομάδα που πρέπει αρχικά να σκοράρει πρώτη και μετά να σκοράρει ξανά για την πολυπόθητη νίκη. Δεν το αποκλείω να είναι η όλη ιδέα και στο μυαλό του Μεντιλίμπαρ. Οι περισσότεροι προπονητές πιστεύουν στο 1-0, αλλά όχι ο Ισπανός.

Είναι ώρα για το κάτι παραπάνω. Ίσως κάτι λιγότερο να μην είναι αρκετό…

Τώρα, πως θα πάει να παίξει την Κυριακή απέναντι στην ΑΕΚ, είναι η επόμενη πίστα, δύσκολη και complicated όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα της Τετάρτης.

Η ΑΕΚ πιο ξεκούραστη αλλά όχι πιο ωραία

Τελικά δεν είναι περίεργο που η ΑΕΚ δείχνει να περνάει αγωνιστική κρίση. Προσωπικά δεν θα περίμενα πως μια νέα ομάδα, με νέο στυλ παιχνιδιού και νέα πρόσωπα σε όλες τις γραμμές θα πήγαινε “τρένο” όλη τη σεζόν. Κάνει σούπερ δίμηνο στο τέλος του 2025 και γίνεται πραγματικός διεκδικητής της πρωτιάς αλλά η εικόνα της μετά τις γιορτές προβληματίζει. Μάλλον προβλέψιμο.

Μήνες λέω για την επιβεβλημένη ενίσχυση για τοπ αμυντικό μέσο κι αυτό γιατί πιστεύω πως μπορεί να κάνει και το θετικό βελτιωτικό κλικ στις ιδέες του Νίκολιτς. Όσο δεν συμπληρώνεται σωστά το παζλ στην μεσαία γραμμή θα είναι δύσκολη η απαιτούμενη αγωνιστική ισορροπία για να κρατηθεί στο κόλπο του τίτλου.

Μετά βλέπω επιμέρους προβλήματα που ή ήταν κρυμμένα μέσω τακτικής ή δείχνουν κάποιες εγγενείς αδυναμίες του ρόστερ. Δε γίνεται να “τρώει” φάσεις από δικά της κόρνερ, για παράδειγμα, ένα κουσούρι” που εμφανίστηκε πρόσφατα.

Ο κόουτς γενικά συνεχίζει να με εκπλήσσει και ομολογώ δεν περίμενα πως θα ρίξει άμεσα στην μάχη τον Βάργκα και μάλιστα πάντα παρτενέρ του Γιόβιτς. Έχω αρχίσει και πιστεύω πως ο Νίκολιτς δε φοβάται καθόλου να δοκιμάζει τις σκέψεις του με όποιο ρίσκο, κατά βάθος το εκτιμώ αυτό. Έχω ξαναπεί πόσο πιστεύω στον Ζίνι σαν δεύτερο επιθετικό πόλο μαζί με Γιόβιτς. Ο κόουτς όμως ξέρει την ομάδα του καλύτερα και η καλή ως τώρα δουλειά με υποχρεώνει να τον εμπιστευτώ και να περιμένω.

Την ΑΕΚ πάντως θέλω να τη δω με ένα “βαρβάτο” αμυντικό χαφ μπροστά από την άμυνα, αυτό μου μοιάζει αδιαπραγμάτευτο για την πρόοδο της ομάδας.

Μεγάλο ατού της, τεράστιο το πλεονέκτημα πως προετοιμάζεται απερίσπαστα για το προσεχές κομβικότατο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό…

Παναθηναϊκός, ένα βήμα μπρος, ένα βήμα πίσω, ένα βήμα πλάγια

Ναι, τι να πω καινούργιο. Μήνες τώρα στα “ματάκια” λέω και ξαναλέω και ξαναπροτείνω αυτή την…τρισκατάρατη λέξη. Υπομονή. Ξέρω, κουράστηκα κι εγώ. Ίσως τελικά, δεν είμαστε λαός για τέτοιες μακροχρόνιες ταλαιπωρίες και στο τέλος της ημέρας ίσως οι φίλοι της ομάδας να αξίζουν και συγχαρητήρια που δεν έχει εκτραχυνθεί η κατάσταση στα εσωτερικά του κλαμπ.

Δεν χρειάζεται καν να μπω σε λεπτομέρειες. Έχετε συχνά διαβάσει εδώ πολύ γρήγορα για κινήσεις και μεταγραφές της ομάδας και την πρόθεση για πλήρη αποδόμηση του ρόστερ. Το πιο ανησυχητικό για μένα, αυτή τη στιγμή, είναι πως δεν βλέπω να φεύγουν παίκτες-”βαρίδια”, είναι πρόβλημα με πολλές πτυχές και προαπαιτούμενο για τον σχεδιασμό που έχει γίνει.

Ο Μπενίτεθ μάγος δεν είναι, είναι όμως πολύ έμπειρος και έξυπνος άνθρωπος. Σε ένα βαθμό, μπλεγμένος είναι κι αυτός και είναι φυσιολογικό. Αφού δεν έχασε από τον Ρόμπι Κιν, πάλι καλά, τότε θα ανησυχούσα γιατί αυτό θα ήταν πραγματικό πλήγμα γι’ αυτόν. Νέοι παίκτες έρχονται, ο ένας μετά τον άλλο, να εμπλουτίσουν ρόστερ αμφιβόλου ποιότητας, πρέπει να παίξουν χωρίς να ξέρουν την ομάδα και τους συμπαίκτες τους. Μπείτε στη θέση του.

Στο μεταγραφικό μέτωπο, μου κάνει εντύπωση πως η απόκτηση σέντερ-μπακ δεν είναι προτεραιότητα, αλλά με όσο συμβαίνουν, δεν στέκομαι και τόσο.

Τα προσεχή ματς με τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό θα είναι πολύτιμα για ψυχρά συμπεράσματα.

Το χτύπημα της μοίρας την ώρα που όλα πήγαιναν τέλεια

Ήμουν έτοιμος όχι μόνο να πλέξω το εγκώμιο της ομάδας -για πολλοστή φορά- αλλά και να αναφερθώ εκτενώς στο σπουδαίο πλάνο ανέγερσης νέου γηπέδου. Για τη νέα Τούμπα, ένα μεγάλο βήμα μπροστά για το σύλλογο, έτοιμο λογικά ως το 2028, που θα φτιάξει η καλύτερη αρχιτεκτονική εταιρεία στον κόσμο αυτή τη στιγμή. Για τους βαθμούς που χρειάζεται στο Λιόν, όχι τόσο για το πλασάρισμα στη βαθμολογία του Europa League, αλλά για να βελτιώνεται η δική του βαθμολογία (και της χώρας) στην Ουέφα, κάτι που θα είναι πολύ χρήσιμο, ειδικά αν κατακτήσει το πρωτάθλημα.

Στα 100 χρόνια ύπαρξης του συλλόγου.

Από όλους τους συγγραφείς που κατάφερα να διαβάσω εκτεταμένα, ο Έρμαν Έσε συχνά με εκφράζει περισσότερο απ’ όλους και από αυτόν θα δανειστώ για το άβολο κλείσιμο του σημερινού κειμένου στα “Ματάκια”.