3 διεκδικητές με 33,33% πιθανότητες στην κούρσα της Ελληνικής Superleague

⏲️ Χρόνος ανάγνωσης: 8 λεπτά

11/02/2026

𓂃✍︎ Γράφει ο Πέτρος Δριτσάκος

 

Tρείς μήνες έμειναν για να δούμε το τελικό αποτέλεσμα της πολύ ενδιαφέρουσας και γεμάτης μικροανατροπές κούρσας προς τον τίτλο πρωταθλήματος στην Ελληνική Superleague.

Πραγματικά πιστεύω πως αυτή τη στιγμή οι τρείς διεκδικητές έχουν ακριβώς τις ίδιες ελπίδες.

Η ΑΕΚ κάνει υπερβατική σεζόν, είναι πολύ πιθανόν -αν πάρει αποτέλεσμα στην Τούμπα- να είναι πρώτη στην κανονική διάρκεια και να μπει με πλεονέκτημα στα πλέι-οφ.

Ο ΠΑΟΚ μοιάζει πιο νοικοκυρεμένος από όλους, έχει πολλαπλό έξτρα κίνητρο λόγω των 100 χρόνων από την ίδρυσή του και του δυστυχήματος στη Ρουμανία και αγωνιστικά εμπνέει εμπιστοσύνη.

Ο Ολυμπιακός φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για το Τσάμπιονς Λιγκ, βγάζει πολλά αγωνιστικά προβλήματα τον τελευταίο καιρό, δείχνει ευάλωτος αμυντικά και καταστροφικά μονοδιάστατος επιθετικά.

Οι στοιχηματικές χρήζουν φαβορί τον Ολυμπιακό όλη τη σεζόν από το καλοκαίρι και εμμένουν στην προσέγγισή τους ακόμα και τώρα. Διαφωνώ και άρα για όσους θέλουν να παίξουν τον οβολό τους οι αποδόσεις για τους δύο “δικέφαλους” έχουν στοιχηματική αξία.

Μπορώ ίσως να καταλάβω το φαβοριτισμό για τον περσινό πρωταθλητή, αλλά οι αποδόσεις των μπουκ αυτή τη στιγμή δείχνουν πως έχει 50% πιθανότητες να πάρει το πρωτάθλημα ενώ ΑΕΚ και ΠΑΟΚ από 25%.

⚡Λάθος.

 

Λέτε να βρήκαμε αμυντικό χαφ για την Εθνική;

Aπό τα θέματα που απασχόλησαν ιδιαιτέρως τα “ματάκια” από το καλοκαίρι ήταν το κομβικό πρόβλημα της εθνικής μας ομάδας στη θέση του αμυντικού μέσου. Μην τη ξεχνάτε την εθνική, θα επιστρέψει σύντομα στην επικαιρότητα και να δούμε αν θα δικαιώσει τις ελπίδες και τις προσδοκίες μας.

Θεωρώ πως η απουσία του κατάλληλου παίκτη στη θέση “6” ήταν το μεγαλύτερο “αγκάθι” για τον Γιοβάνοβιτς που μαζί με το επιτελείο του αναζήτησαν πολλές λύσεις, ακόμα και στο εξωτερικό με άγνωστους ποδοσφαιριστές στο Ελληνικό κοινό.

Να όμως που φαίνεται να βρίσκεται μια καλή λύση. Ο Κοντούρης ήταν στην καλύτερη ενδεκάδα του πρωταθλήματος σύμφωνα με τα “ματάκια” για το πρώτο μισό της σεζόν και πριν πάρει μεταγραφή στον Παναθηναϊκό.

Αν καθιερωθεί στα πλάνα του Μπενίτεθ μετά τις πολύ ενθαρρυντικές πρόσφατες εμφανίσεις, δίνει στον εκλέκτορα μια επιλογή πολύ ταιριαστή. Παίκτης με μεγάλα περιθώρια εξέλιξης και στη σωστή ηλικία, ο Κοντούρης μπορεί να είναι αυτός που έλειπε για να συμπληρωθεί σωστά το παζλ μιας ομάδας που δείχνει έτοιμη για το “ξεπέταγμα”.

Νωρίς να το πούμε με σιγουριά, αλλά με πολλή δουλειά σε ατομικό επίπεδο και μαζί με τους υπόλοιπους διεθνείς μπορεί να μας προκύψει ένα “εξάρι” στη γαλανόλευκη για πολλά χρόνια.

 

Δεν φταίει κάτι μεμονωμένο στον Ολυμπιακό

Καιρό τώρα σχολιάζω δηκτικά τη στάση της διοίκησης του Ολυμπιακού στο θέμα της ενίσχυσης της ομάδας και των μεταγραφών. Των μεταγραφών που δεν γίνονται.

Δεν θα επεκταθώ εκ νέου, ούτε θα καυχηθώ πως είχα προειδοποιήσει για τις “κακοτεχνίες” στον σχεδιασμό του ρόστερ. Θα προσθέσω μόνο πως και στο μεταγραφικό παράθυρο του Ιανουαρίου ο Ολυμπιακός υπέπεσε σε ένα ακόμα λάθος.

Η ομάδα βρέθηκε υπεράριθμη με τις πρόσφατες προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ στον τομέα των μη-κοινοτικών ξένων παικτών με αποτέλεσμα να μην μπορεί να δηλώσει στα εκάστοτε ματς κάποιους εξ αυτών. Έτσι είδαμε στο πρόσφατο ματς με τον Παναθηναϊκό να μένει εκτός αποστολής ο Λουίς που έπαιξε την περασμένη εβδομάδα απέναντι στην ΑΕΚ και είχε μάλιστα και συμβολή στη φάση της ισοφάρισης. Ο μικρός βαθμός στον προγραμματισμό της ομάδας χαμήλωσε ακόμα περισσότερο μετά από αυτή την “γκέλα”.

Γενικά στον Ολυμπιακό υπάρχει σαφές πρόβλημα στην επίλυση επιμέρους προβλημάτων. Είναι αξιοπερίεργο πως δεν έχει βρεθεί ακόμα ένας τρόπος να παίρνει κάτι από τις στημένες μπάλες. Πολλοί πιθανοί εκτελεστές υπάρχουν, αλίμονο, το ρόστερ έχει ποιότητα, κανένας όμως σταθερός και καμία ουσία. Μιλάμε για ομάδα που θέλει να σεντράρει βάσει τακτικής και δεν έχει καλό εκτελεστή στατικών φάσεων. Έκανε 39 (!) σέντρες στο ματς με τον Παναθηναϊκό, καταγεγραμμένες ως επιτυχημένες μόνο οι επτά…

Και όλα τα ”στημένα” πάνε σχεδόν (βλέπε γκολ του Έσε στο Άμστερνταμ) μονίμως στα σκουπίδια…

Ο Μεντιλίμπαρ έχει αντιληφθεί καιρό τώρα το πρόβλημα της ομάδας του στον συγκεκριμένο τομέα που είναι και υπερ-χρήσιμος όταν έχεις να αντιμετωπίσεις κλειστές άμυνες.

⚠️ Η λύση ακόμα αναζητείται.

Επίσης διαιωνίζεται κάτι που έχει τονιστεί εδώ, ειδικά πριν το ματς με τον Άγιαξ. Αν ο Ολυμπιακός μείνει πίσω στο σκορ, χάνει το ματς.

Ούτε η δύναμη του Καραϊσκάκη μπορεί να του δώσει ώθηση, δέχεται γκολ στα πρώτα λεπτά απέναντι σε ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό και η αντίδραση του είναι σπασμωδική, χωρίς πραγματικό σχέδιο, γεμάτη άγχος και το χειρότερο, χωρίς πραγματική πίστη για ανατροπή αποτελέσματος ακόμα κι αν μένει ένα ολόκληρο ματς μπροστά του.

Φέτος αποδεικνύεται και “λίγος” στα ντέρμπι που πέρυσι τα πήρε σχεδόν όλα. Ίσως έμαθαν οι αντίπαλοι να τον αντιμετωπίζουν. Άλλα έχει βάλει και αυτός το “χεράκι” του, χωρίς εναλλακτικό επιθετικό πλάνο, χωρίς ιδέες, χωρίς προσωπική ενέργεια.

Ίσως και στον Ολυμπιακό πιστεύουν, όπως και οι μπουκ, πως είναι το μεγάλο φαβορί για τον τίτλο όπως και νάχει, ό,τι και να γίνει.

Λάθος.

 

Η καλή ομάδα ξεκινάει από την άμυνα και μετά έρχεται η επίθεση

Στον Παναθηναϊκό επιχειρείται με γοργούς ρυθμούς το χτίσιμο μιας εντελώς νέας ομάδας και ο πραγματιστής Ράφα Μπενίτεθ έχει επιλέξει να δουλέψει κατ’ αρχάς στο αμυντικό κομμάτι.

Να δώσει ασφάλεια στα μετόπισθεν ακόμα και αν χρειαστεί να παίξει με πέντε αμυντικούς, να εμπνεύσει την ομάδα πως πρέπει να μένει πάντα συγκεντρωμένη αμυντικά, ακόμα και να περιμένει τον αντίπαλο με πολλούς παίκτες πίσω από την μπάλα και να βγάζει πάθος, ένταση και αλληλοκαλύψεις προστατεύοντας πρωτίστως την εστία της.

Οι αμυντικές τακτικές δεν συνάδουν με τη δυναμική και την ιστορία του συλλόγου αλλά είναι η σωστή αρχή για να φτιάξεις ανταγωνιστική ομάδα.

Εξάλλου στο επιθετικό κομμάτι υπολογίζονται κατά κανόνα νέα πρόσωπα στο ρόστερ, καλοί παίκτες που δεν έχουν όμως παίξει μαζί και χρειάζεται περισσότερος χρόνος για να δούμε αυτοματισμούς και συνδυασμούς. Είναι πιο εύκολο άλλωστε να αμυνθείς παρά να επιτεθείς, εννοείται.

Δεν είμαι καν σίγουρος πως ο Ισπανός κόουτς θα εμπιστευθεί τα ίδια πρόσωπα στην αμυντική του γραμμή και του χρόνου. Περνάει όμως από τώρα τη σωστή νοοτροπία, τον ιδανικό τρόπο σκέψης και ελπίζει οι παίκτες να τον υπηρετήσουν εντός γηπέδου. Τι άλλο να κάνει…

Η υπομονή είναι η λέξη-κλειδί και οι επιμέρους επιτυχίες και νίκες είναι πολύτιμες και αγοράζουν χρόνο. Το πραγματικά δύσκολο θα έρθει όταν ο Παναθηναϊκός θα κληθεί να μπεί στην επόμενη σεζόν ως διεκδικητής του τίτλου.

Τότε θα πρέπει απαραίτητα να εμφανίσει και την βελτίωση στο επιθετικό κομμάτι που χρειάζεται ακόμα πολλή δουλειά (και ίσως 1-2 παίκτες ακόμα…).

 

Κάποιοι παίκτες είναι απλά αναντικατάστατοι

“Ουδείς αναντικατάστατος” λέει ένα κλασικό απόφθεγμα (στο ποδόσφαιρο και στη ζωή). Όπως όμως πολλά από αυτά τα κλισέ, δεν είναι αλήθεια.

Ας μείνω στο ποδόσφαιρο. Δεδομένα ο ΠΑΟΚ έχει μια καλή μονταρισμένη δουλεμένη ομάδα εδώ και χρόνια από τον προπονητή της. Όμως στο πρόσφατο ματς με τον Άρη αναδείχθηκε ένα πρόβλημα στο οποίο έχω σταθεί ξανά.

Ο Μεϊτέ έχει τραβήξει όλο το “κουπί” για πέντε μήνες και νομοτελειακά θα έφευγε από την αγωνιστική εξίσωση κάποια στιγμή. Ήρθε και ο τραυματισμός του Κωνσταντέλια και έτσι ο ΠΑΟΚ έχασε τους δύο βασικούς πυλώνες στο αγωνιστικό του πλάνο, τους δύο πιο κομβικούς του παίκτες.

Από την επανένταξή τους στα αγωνιστικά δρώμενα της ομάδας -που έχει βαρύ και απαιτητικό πρόγραμμα στη συνέχεια- θα εξαρτηθούν πολλά. Ο ευρωπαϊκός στόχος δεν θα σημαδέψει τη σεζόν και ένας αποκλεισμός από τη Θέλτα δεν θα αποτελέσει δα και έκπληξη.

Όμως ο στόχος του πρωταθλήματος (και κατ’ επέκταση και του νταμπλ) είναι “λοκαρισμένος” εδώ και καιρό και απόλυτα ρεαλιστικός.

Η σεζόν των 100 χρόνων θα μείνει ανεξίτηλη στο μυαλό όλων στην ομάδα αλλά θα έχει πικρό φινάλε χωρίς τον τίτλο. Το σίγουρο μεγάλο κέρδος του ΠΑΟΚ από τη φετινή σεζόν είναι η ανέγερση της νέας Τούμπας και η συνολική ανάπλαση της ευρύτερης περιοχής που θα δώσει τεράστια ώθηση στο κλαμπ σε πολλά επίπεδα.

Αλλά χωρίς τον τίτλο, όλα θα μείνουν δευτερεύοντα, δεύτερες σκέψεις, τον Μάιο.

 

Το μέγα ζητούμενο είναι η ηρεμία και η προσήλωση

Το έχω ξαναπεί, η σεζόν της ΑΕΚ είναι υπερβατική και από εμένα κρίνεται ήδη επιτυχημένη. Δεν θα αλλάξει η γνώμη μου ακόμα και αν μείνει τρίτη στη βαθμολογία στο τέλος.

Όμως στην Ένωση δεν σκέφτονται έτσι. Ίσως και μέσα στην ομάδα το καλοκαίρι να μην πίστευαν πραγματικά πως μπορούν να χτυπήσουν το πρωτάθλημα φέτος αλλά ο Νίκολιτς δημιούργησε γρήγορα μια ομάδα με ιδιαίτερο στυλ παιχνιδιού, με καλές ιδέες στο επιθετικό κομμάτι και πρόθεση για άμεση βελτίωση σε σχέση με πέρυσι.

Η χρονιά δεν θα μπορούσε να εξελιχθεί καλύτερα και είναι λογικό πλέον να έχει “ανοίξει η όρεξη”.

Πέρα από το αγωνιστικό μέρος- όπου θεωρώ σταθερά πως χρειάζεται απαραίτητα ένας τοπ αμυντικός μέσος- ,η ΑΕΚ κινδυνεύει περισσότερο από τον ευάλωτο ψυχισμό της. Μόνο κακό κάνει στην ομάδα να ασχολείται με τα εξω-αγωνιστικά, τη διαιτησία και όλα τα τοξικά εκτός των γραμμών του γηπέδου.

Αν παραμείνει ψύχραιμη, ήρεμη και προσηλωμένη στο στόχο, μόνο τότε θα εξαντλήσει τις ουκ ολίγες ελπίδες της για τον τίτλο πρωταθλήματος, κάτι που ελάχιστοι θα περίμεναν πριν λίγους μήνες.